We zijn intussen 9,5 weken verder na mijn operatie en ik mag 21 kg minder meeslepen met mijn lichaam.
(nota: incl. 2 weken pre-dieet – hierbij 5kg afgevallen)
Ja, slepen, want ik voel echt al een verschil qua de trap op gaan, hoe ik mij voel na het doen van mijn oefeningen elke ochtend, hoelang ik kan wandelen…
De weegschaal geeft op de kop 87 kg aan; geleden van voor de geboorte van onze zoon Martijn.
Dit getal heb ik dus al 9 jaar (9 jaar!!!! OMG!!!) niet meer op mijn weegschaal zien staan!!!
Als ik dit op mijn eentje moest doen zonder de hulp van mijn GBP – ja, het is en blijft nog steeds een hulpmiddel het is geen wondermiddel – dan denk ik dat we er net iets langer over zouden doen dan nu een goede 2 maand.
Het doet deugd om al onder de 90 kg te zitten.
Mijn broeken waaruit ik kan shoppen in mijn eigen kleerkast zijn in aantal aan het slinken.
Blij dat ik al mijn veel te kleine broeken van de voorbije jaren toch steeds heb bijgehouden,
kan ik het shoppen voor een nieuwe garderobe nog even on hold zetten.
Dat we al aan de 87 kg zitten is ook wel aan de ene kant fijn en aan de andere kant geeft het mij ook vraagtekens.
Een tijdje terug had ik aan dr. GB gevraagd welk gewicht ik realistisch mag verwachten om te bereiken en dat misschien ook het maximum zou zijn dat ik zou behalen.
Volgens dr. GB zou ik 40% van mijn overgewicht verliezen. Ik woog 108 kg en mijn ideale gewicht qua BMI zou tussen de 59-65 kg zijn. ( nota: weet BMI is ook niet altijd juist – want iemand die elke dag traint in de fitness, geen gram vet bij wijze van spreken heeft, alle dagen gezond eet etc kan een hoog gewicht hebben aangezien spieren meer wegen en hierdoor dan ook een hoger BMI hebben dan wat als “gezond” bestempeld wordt)
Ik had dus bij start een overgewicht van 48 kg als je 60 kg als gezond zou nemen.
Neem 40% van die 48 kg overgewicht = 19,2 kg. Daarmee dat dr. GB mij als realistisch gewicht had gezegd 85 kg,
80 kg zou mooi zijn als we dat haalden maar moest ik niet te veel hoop op vestigen…
We zijn 2 kg verwijderd van de 85 kg en we zijn nu iets meer dan 2 maand ver.
Afvallen met een GBP kan tot 2 jaar na de operatie blijven duren (in uitzonderlijke situaties heb ik al gelezen bij lotgenoten nog langer zelfs).
Benieuwd dus hoe het zal verlopen, hoever ik zal zakken uiteindelijk.
Energie
Diegenen die mij volgen, weten dat ik 2 weken geleden opgenomen ben op spoed.
Nadien heb ik een zware terugval gehad qua voedingsinname, opname van eiwitten en energie.
De voorbije week heb ik een consult gehad bij dr. Endo.
Mijn hydrocortisol is opgehoogd naar 10 mg per dag voor mijn ziekte van Addison. We blijven momenteel bij orale inname van de hydrocortisol.
Ook moet ik het rustiger aan doen van dr. Endo, zodat mijn lichaam de tijd zou krijgen om terug aan te sterken.
Mij ook de kans geven om meer te kunnen eten op een dag en meer eiwitten binnen krijgen.
Hij wilde mij thuis schrijven om aan te sterken, maar ik heb met de deken kunnen regelen dat ik nu van thuis uit werk. Hierdoor kan ik mijn dag zowat plannen en als het nodig is eens rusten door de dag om dan wat langer door te werken of vroeger op te starten met werken.
Mijn energie is nog steeds aan de zwakke kant, zal mij echt tijd moeten geven.
Voedselinname
De voorbije week is mijn voedselinname al wat hoger dan de 150-180 kcal die ik nog maar at op een hele dag sinds mijn opname op spoed. Whoop whoop!
Ik zit terug aan datgene waar ik voordien zat nl. 350-450 kcal, wat eigenlijk nog te weinig is dan goed is.
We moeten onze aantal keren dat we eten terug ophogen per dag en veel rood vlees, vis, yoghurt, kwark, kaas en pasta eten.
Pasta? Ja, pasta… Zo heb ik gemerkt deze week dat als ik pasta eet, ik meer eiwitten binnenkrijg (natuurlijk ook meer koolhydraten) dan als ik aardappelen zou nemen en mijn kcal dan ook dadelijk hoger liggen van die dag.
Van pasta kan ik wel alleen maar de cappellini eten, andere pasta lukt mij niet goed (ligt mij dadelijk veel te zwaar). Deze dien ik zeer fijn te snijden, vroeger at ik mijn pasta met vork en lepel -> dit is een no go voor mij.
Ja, dit heb ik geprobeerd… Neen, ik raad het niet aan mocht je problemen hebben met gewone pasta. De hoeveelheid is dan gewoon te groot en te veel. Wat je kan verwachten mocht je het willen testen en hetzelfde probleem als mij hebben: je neemt smakelijk een schep op je vork via je lepel, rolt de pasta heerlijk rondom je vork, steekt de vork in je mond, begint te knabbelen en dan … spurtje naar de vuilbak om dit uit te spugen… Want je merkt dadelijk aan jouw lichaam dat dit zegt “Whow caramba, girl what are you doing to your body?! To much! To much! Give me a break yeah!”… En indien kids aanwezig: 2 lachende kids rondom jou die toekeken naar dit spektakel…
Ik kan muizenhapjes scheppen van mijn pasta en dan is het ok.
Ik at ongeveer een 90 g pasta gekookt die dag. Een portie die je aan een kleuter zou geven, nu ja bij deze met momenten dus een grote kleuter, genaamd Anya :p
Quinoa zou ook een goede zijn qua eiwitten, dus deze week gaan wij dit ook eens testen. Kijken hoe dit gaat.
Vlees blijf ik een moeilijke vinden, gehakt vind ik echt niet meer lekker. Koud vlees is ok, warm vlees is moeilijker.
Krijg er ook echt niet veel van op.
En als ik dit dan voorheb, die degout van het vlees of niet veel ervan kunnen eten, dan droom ik wel naar de dag dat ik toch ooit nog eens een keer een zelfgemaakte hamburger tussen een broodje kan eten, als is het maar de helft van zo een broodje… MMMMM donuts, oh nee MMMMM broodje hamburger 😀
Ja, brood is en blijft ook een vervelende. De zondagpistolets of de koffiekoeken op zondag zijn voor mij nog steeds een no go. Een hap en ik voel het al een blok op mijn maag vallen.
Sandwichen heb ik totaal nog niet geprobeerd. Als brood al zo valt, wat gaat een sandwich wel niet gaan geven?!
Geroosterd brood 1 sneetje zonder korsten, een beschuit of 1 cracotte; dit lukt. Enkel ben ik geen fan van deze dingen, niet voor mijn GBP en nadien nog steeds niet.
Vers brood daarintegen, goh daar kon ik voor mijn GBP gerust 8 sneden van op (ons brood is wel fijn gesneden dus 1 snede = 15-18g tov de 25g van een normaal gesneden brood).
Ja, enorm veel, I know… Dus afkicken van brood, check. Want 1 snede zonder korsten is een zware.
Dat is het voordeel wel aan de GBP, je hebt hier geen keuze meer in, je lichaam geeft je het signaal wel wat kan en wat niet hahahaha. Voor mij positief natuurlijk, ik voel mij gezonder worden.
Zijn er zaken die jij niet meer kan eten sinds jouw GBP?
Of zijn er zaken waarvan jij als je dit leest denkt: “Goh, dat zou voor mij een moeilijke zijn, mocht ik dat niet meer kunnen eten.”?
The good, the bad and Gastric Bypass 