3 weken PO en terug aan het werk – 04/02/2021

3 weken PO en terug aan het werk – 04/02/2021

Maandag was mijn eerste werkdag na mijn operatie op mijn nieuw werk, 18 dagen na mijn operatie.
Dit heeft natuurlijk ook tot gevolg dat ik niet dagelijks op mijn blog kan schrijven. Na mijn werk wil ik ook graag tijd hebben voor mijn gezin en alle andere dagelijkse taken nog 😉
Ik heb dan ook besloten om 1 tot 2 keer in de week een nieuw artikel op mijn blog te posten.
Vaste dagen ga ik mij niet opleggen, ik wil dit graag “graag” blijven doen en geen druk voelen.

Aan het werk

“Nu al terug werken? Kan dat? Mag dat?” hoor ik je al vragen.
Ja, ik ben vroeg qua terug werken gaan. Normaal zou ik nog thuis mogen zijn aangezien na een GBP de dokters je 4 tot 6 weken thuis schrijven. Maar in mijn situatie had ik dit liever niet en ging de specialist hiermee akkoord.
Mijn werk is vooral administratief werk, vergaderingen bijwonen, gesprekken voeren met mensen uit verschillende parochies etc. Niets waarbij ik dingen moet heffen of zware dingen moet dragen…

Mijn nieuwe werkgever, alsook heel wat collega’s, weten dat ik een GBP heb gedaan.
Het is dan ook heel fijn om op mijn eerste werkdag te merken dat ze hier heel wat rekening mee houden.
De deken durfde tijdens de koffiepauze dan ook geen koek te nemen, hij wilde mij liever niet in verleiding brengen.
Dit was super lief van hem, maar heb hem gezegd dat hij dit gerust mag doen. Ik doorsta in de avonden vaak grotere verleidingen (zoals de errors bij de frietjesavond of de geur van chips of fanta langs mij in de zetel hahaha), dus deze verleiding kan ik best wel doorstaan.

Bij mijn aankomst heb ik ook een heel mooi welkomstgeschenk gekregen…

Deze heerlijke ruiker staat nu natuurlijk mooi te pronken op mijn bureau ❤

Voorbereiding en plannen

Met de start van opnieuw te gaan werken, merk ik ook dat ik mij de avond voordien steeds goed dien voor te bereiden op de volgende werkdag. Hiermee bedoel ik dat ik echt goed dien te plannen wat ik elk moment ga eten en dit ook op voorhand klaarmaak.
Ik ken mijzelf, ik sta erom gekend steeds 1 iets te vergeten als ik de dag voordien geen voorbereidingen heb gedaan… Indien ik dit dus zou uitstellen tot in de ochtendrush, dan kan ik nu al op een blaadje meegeven dat ik in de loop van de dag ga zeggen “sh**t ik ben dit of dat nog thuis vergeten”. En dit willen we nu echt wel voorkomen 😀

Bij mijn vertrek naar mijn werk in de week, kijkt ons Martijn naar mij en zegt: “Mama, ga jij weg op reis? Waarom heb jij een koffer mee?”
Hij wijst hiermee naar mijn koeltas waarin mijn tussendoortjes en lunch steken. Een “koffer” vol met kleine Tupperware-potjes waar overal een klein beetje voedsel in zit.
Elke ochtend sta ik gepakt en gezakt klaar om te vertrekken richting mijn werk, ik voel mij telkens een muilezel. Mijn Mamzeltasje is op dit ogenblik te klein voor al die potjes, vandaar dit lelijke ding dat toch wel handig is bij deze.

Sporten

In de tijd dat ik nog niet ging werken, ging ik eens wandelen of zat ik op mijn hometrainer door de dag.
Sinds maandag heb ik dit niet meer gedaan…

Maar voor beweging dien ik ook tijd te maken en dit in te plannen.
Ik ben deze reset aangegaan, ik wil dit dus ook goed doen. Mijn leven voor GBP was ook heel wat plannen, enkel had ik gaf ik toen geen grote prior aan gezond eten en beweging. Dit hoort er in mijn ogen nu dus wel bij.

Echter wandelen in dit donkere natte weer is voor mij niet echt uitnodigend en zelfs wat beangstigend (ja, mijn angsten steken enorm de kop op bij het gedacht te gaan wandelen in het donker…).
Ik heb dan ook besloten om in de avond twee vliegen in een klap te doen; bewegen op mijn hometrainer en terwijl mijn serie te bekijken.

In de toekomst denk ik er ook aan om work-outs te doen via Youtube of de lessen van Basic Fit maar dan thuis. Dit mag nu wel nog niet, eerst moet ik op controle zijn geweest bij de specialist in verband met de wonden of deze ok zijn en ik terug kracht mag zetten of dingen mag heffen.
Ik lees vaak dat dit mogelijk is eenmaal 6 weken PO… Volgende week heb ik mijn afspraak bij de specialist… Benieuwd.

Eten om de 2 à 3 uren

De regel van om de 2 à 3 uren eten, probeer ik wel steeds zo goed mogelijk aan te houden ook op mijn werk.
Ik heb dan ook op mijn gsm een alarm ingesteld dat om de 2 à 3 uur afgaat met de melding “eten”.
Ben ik blij dat ik dit gedaan heb, want anders zou ik mij niet aan de regel kunnen houden.
Als ik aan het werken ben, ga ik hier zo in op dat ik de tijd heel vaak uit het oog verlies.
Lang leve de smartwatch alsook de smartphone 😀

Weegdag

Vandaag, donderdag 04/02/2021, terug weegdag…
3 weken PO… Wat zal het verdict zijn vandaag?

Een halve kilo minder op een week tijd.
Aan de ene kant doet het mij plots twijfelen, omdat ik nu minder ben afgevallen dan de voorbije weken.
Aan de andere kant is dit best normaal qua gewicht dat ik verloren ben op een week tijd. Normaal val je tussen de halve kilo tot een kilo per week af. Dit is ook het beste voor je huid, dan heeft je lichaam de tijd om te volgen.
Ik dien mij dus geen zorgen te maken volgens mij.

Ik ben zeer blij met wat ik al bereikt heb van resultaat. Het is er af hé, 12,2 kg!!
Dit lukte mij niet met alles wat ik voordien heb gedaan.
Mijn hoofd zegt wel nog vaak “Nog! Nog!”, maar mijn maag geeft mij echt een teken “Genoeg!”* Dus stop ik liever dan dat ik mij moe of ziek eet…
Dit had ik voor mijn GBP niet, nu dus wel. Het is een soort van “Rood licht, belsignaal en de slagbomen aan een treinspoor die omlaag gaan”. Een signaal van “ga niet door, want anders riskeer je gevaar”. Voordien hoorde ik het belsignaal niet, intussen langzaam aan begin ik dit te horen.

*Nota: Mijn maag geeft mij een teken als ik deze ten minste de tijd geef om het aan te geven en dit lukt mij momenteel alleen als ik rustig eet.

Zaterdag 16/01/2021

Zaterdag 16/01/2021

We zijn vandaag de 3de dag PO en deze nacht heb ik nog meer geslapen dan voordien.
Dit is echt een zaligheid, je voelt in de ochtend wat een deugd dit heeft gedaan voor je lichaam.
Ik neem wel nog steeds een Tramadol voor het slapen gaan, dit moet ik er wel bij zeggen.

Vandaag door de dag neem ik geen pijnstiller.
De ochtend start ik zoals gisteren: hydrocortisol en Pantomed nuchter, 30 minuten pauze gevolgd door mijn ontbijt. Dit keer neem ik als ontbijt een warme chocolademelk.
Ik ben geen koffiedrinker, dus om nu elke ochtend warme chocolademelk te mogen drinken… ZALIG!
Voordien dronk ik dit zeer zelden, omdat ik dit als een dikmaker zag. “Ik ga mijn dag toch niet al meteen met een dikmaker starten zeker, ben je zot?!”, was toen mijn redenering.
Nu kan ik hiervan profiteren en zeker in deze koude dagen.

Ik merk dat mijn spierpijn in mijn buik wel meevalt vandaag, het is een betere dag dan gisteren.
Wat was dit gisteren??!!
Vandaag is het Jessica haar 2de dag… Ik heb schrik voor haar dat deze nog erger zal zijn dan haar dag van gisteren.
Ik heb haar dan ook gestuurd om te vragen hoe het met haar gaat, maar krijg geen respons.
Hieruit leid ik af dat ze inderdaad verschrikkelijk fel aan het afzien is…

Uitslag buik

Over afzien gesproken.
Ik heb reeds eerder aangegeven dat ik allergisch ben voor Fraxiparine alsook Clexane, dit zijn anti-trombosespuiten. Daarom heeft de arts mij Innohep voorgeschreven. Een middel waarbij de kans zeer klein is dat ik zal reageren…
Je kan al raden waarmee ik afkom zeker? Jaja, de spuit die ze in mijn buik in het ziekenhuis hebben gezet heeft een allergische reactie gemaakt. De blauwe plek is ongeveer een 3-tal cm groot en hierrond heb ik een rash met diameter 8 cm, rood, opgeblazen, bobbelig en ENORME jeuk!!
Ik vraag mij af of ze in het ziekenhuis Innohep hebben gespoten of toch een verkeerde… Maandag als eerste hiervoor bellen…
Het vreemde is dat op mijn been ik momenteel nog geen uitslag heb. De dag voor mijn operatie had de thuisverpleging ook een spuit in mijn buik gezet (in de buurt van die van het ziekenhuis), de dagen na mijn operatie steeds in mijn been, afwisselend.
Het is echt een verschrikkelijke jeuk, maar ik moet er van af blijven. Ik smeer de zalf Elocom op de uitslag, dezelfde zalf die ik 2 jaar geleden heb moeten smeren bij dezelfde reactie van Fraxiparine.

Voldaan gevoel

Uiteindelijk al bij al valt dit wel mee die uitslag en maak ik mij vandaag daar niet zo druk om.
Waar ik mij vandaag enorm veel vragen bij stel is mijn voedselinname.
De vragen die vandaag bij mij opkomen zijn vooral de volgende:

  • Hoeveel mag ik eigenlijk eten?
  • Wanneer eet ik te veel? Ik heb schrik om te veel te eten en dat mijn maag hierdoor terug uit zal zetten.
  • Wanneer heb ik precies een voldaan gevoel?
  • Hoe kan ik voelen dat ik een voldaan gevoel heb?
  • Eet ik momenteel niet te weinig?
  • Als ik te weinig eet, heeft dat ook geen nefast effect zoals oventje niet in gang komen of je lichaam dat gaat hamsteren?

En blijkbaar ben ik niet de enige met die vragen.
Op de steungroep op FB merk ik dat er nog dames zijn met dezelfde vragen als mij, die ongeveer rond dezelfde periode als mij onder het mes zijn gegaan.

Het is eigenlijk best wel heel contra-dictorisch deze vragen met hoe ik mij aan de ene kant voel, als ik hier bij stil sta…
Want ik heb echt het gevoel dat ik continue bezig ben met eten en drinken…
Ik eet iets (weliswaar mega klein/weinig), 30 min pauze, drinken om de 5 minuten een slok dit voor een uur lang, terug 30 minuten pauze en dan terug eten… En zo gaat de cirkel helemaal rond, de hele dag door van opstaan tot aan mijn laatste tussendoortje.
Ik heb ook het gevoel dat ik veel meer moet eten dan voordien, maar dat is een vertekend beeld, ik eet eigenlijk op meerdere momenten kleinere porties…

Ik toch zit echt in de knoop met deze vragen… Ik wil het zoooo goed doen allemaal en weet gewoon niet hoe ik het precies dien te doen.
Dit is weer zo “een OCD-flipmomentje” zoals mijn therapeut het in het verleden noemde: alles strikt willen volgen, het moet gaan zoals gepland is, niet genoeg info hebben naar mijn gevoel om het ook zo strak te volgen, het niet lukken van strak te volgen (naar hoeveelheden van inname toe vooral), dan beginnen paniekeren, angst krijgen en blokkeren…
Positief van mijzelf dat ik het zelf herken, vroeger kon ik dit niet bij mijzelf herkennen en kon ik het ook geen halt toeroepen. Ik kon ook geen andere actie ondernemen tot ik een antwoord had op al mijn vragen.
Intussen weet ik beter en ga ik over in actie.
Ik kan hier blijven sudderen en meer angst krijgen door te blijven hangen in mijn gedachten OF ik ga mij gewoon informeren bij lotgenoten. De diëtiste kan ik momenteel niet contacteren, aangezien het weekend is.
Anders was zij mijn eerste hulplijn.
Ik neem contact op met de mensen waarbij ik al eerder ben terecht geweest met vragen.

Zoals gisterenavond maakte ik mij bijvoorbeeld ook zorgen over mijn inname van vocht.
En uiteindelijk is het niet meer dan normaal dat ik nog maar een slokje per minuut kan drinken.
Het is niet meer dan normaal dat ik nu maar aan max 200ml drinken kom per dag.
Dit gaat zich echt wel langzaam aan gaan opbouwen. Op mijn schema staat dat ik 1.5 liter dien te drinken per dag… De mensen die ik spreek zijn al jaren PO en zij kunnen dit nog steeds niet. Wat ga ik mijzelf dan gaan ongerust maken dat ik niet aan de 1.5l per dag kom?
Ik drink zoveel als ik kan en wanneer ik kan…

Vandaag neem ik even contact op met Odette. Zij laat mij weten dat ik mij ongerust aan het maken ben voor niets.
Ik dien mijn schema niet à la lettre te volgen. Ik moet kijken en aanvoelen waar mijn lichaam nood aan heeft en niet eten precies op dat uur en dan precies terug 2u later. Als daar eens een half uur of een uurtje verschil in zit, is dit niet erg.
Als ik niet aan al mijn bijvoedingen geraak, is niet erg.
Er zijn zoveel verschillende schema’s van mensen die pas geopereerd zijn en geen enkel is HET juiste.
Kijk rond, er zijn zoveel verschillende adviezen; de ene mag al gemixte voeding en beschuiten eten na de operatie, de andere enkel yoghurt …
Het juiste is wat ik voel en waar ik nood aan heb.
Ik dien leren aan te voelen wat mijn lichaam zegt.
Die oprispingen en die kleine boertjes, dat is een teken van mijn lichaam.
Bij Odette is het zo dat zij een signaal krijgt door bijv. een lopende neus of niezen. Dan weet zij dat zij genoeg heeft gegeten. We hebben het geluk dat ons lichaam een signaal geeft, dan moeten we daar gebruik van maken.
Of ik nu maar 2 kl eet van iets of een half potje yoghurt maakt niet uit, wat vraagt mijn lichaam?
Te weinig eten is niet erg, te veel eten doe je best niet, want dan word je dadelijk “gestraft” door je lichaam door dumping of heel slecht voelen nadien.
Odette at in het begin van haar vloeibare fase zelfs nog minder dan wat ik nu momenteel eet.
Dit is toch ook allemaal goed gekomen. En het is trouwens niet dat ik ga dood gaan van de honger, ik heb genoeg reserves.

Na ons lange gesprek, kom ik inderdaad tot het besef dat ik echt ga moeten leren aanvoelen.
Het is niet erg als ik een bijvoeding mis of dat ik die verplaats naar een ander moment.
Ik ga echt moeten leren luisteren… Iets wat ik al lang niet meer heb gedaan qua voeding.
En gezonde keuzes maken natuurlijk.
Dit is het moeilijke momenteel in heel mijn proces vind ik persoonlijk…

Mijn menu van vandaag

Ontbijt: warme chocoladedrank van Ligna Pharma 3 el
Tussendoor: niets
Middag: mijn soep van gisteren 1 kleine sauslepel van Tupperware met hierin 0.5 kl magere smeerkaas; hiervan heb ik uiteindelijk maar de helft van kunnen eten (6 x 0.5 el soep)
Tussendoor: bijvoeding 2 slokjes
Tussendoor: niet genomen maar gedronken in de plaats
Iets later, meer richting avondmaal dan toch terug 2 slokjes bijvoeding genomen
Avondmaal: terug zelfde als deze middag en hoeveelheid was ook zelfde
Tussendoor: skyr 2 kl