Vroeg in de ochtend bij het bekijken van mijn mails zie ik dat de diëtiste terug had geantwoord.
Zij stelde een ander alternatief voor waarbij ik maar 2 bijvoedingen heb en de rest is eiwitrijke voeding. Deze merken die ze hierbij voorstelde zijn ook goedkoper dan haar eerste voorstel.

Dit spreekt mij meer aan, dit voorstel, dan het eerste, omdat het maar 2 bijvoedingen bevat.

Telefoontje diëtiste uitleg pre-dieet

Ze liet mij weten dat zij mij ook nog telefonisch gaat contacteren hiervoor.
Wat later op de dag ontvang ik een telefoontje van haar.
Tijdens ons gesprek geeft de diëtiste mij info over de werking van het alternatieve schema.

Ik krijg de info wat ik als ontbijt mag nemen, in plaats van een omelet met groenten, nl. 100g sojayoghurt of de helft van een bijvoeding. De reden hiervoor is omdat ik een hoge intolerantie voor eiwit van eieren heb (last van de darmen na het eten van een ei).
Na ons gesprek vraagt ze mij of ik nog andere vragen heb. Op dat ogenblik heb ik geen vragen meer…

Bijvoeding

Na ons telefoongesprek ben ik gaan kijken naar de bijvoedingen die ze had aangeraden om deze te bestellen.
Wat is dit een teleurstelling. De goedkoopste versie bijvoeding heeft maar 3 smaken: koffie, vanille of aardbei. Drie smaken die geen van allen mijn favoriet zijn. Moet ik hier 10 dagen en nadien nog eens 14 dagen op leven? Uhm nee, niet voor mij bestemd.
Dus gaan we kijken naar het andere merk, Fresubin DB. Hmm, hier zijn toch al heel wat meer smaken in en mijn favoriet “Bosvruchten” zit hier ook tussen!! Een klein vreugdedansje vindt binnenin mij plaats. Door wat verder te klikken en te zoeken, zie ik dat ze ook crèmes hebben. Nu komen de vragen natuurlijk bij mij op… “Daar heeft de diëtiste niet over gesproken, mag dit wel? En waar moet ik eigenlijk op letten?
Ik mocht haar steeds contacteren als ik vragen had nadien had ze mij laten weten. Wel… Ik heb vragen, dus we gaan onze hulplijn bellen, de diëtiste.”

De diëtiste is ook niet op de hoogte van de crèmes onder de serie “DB” van Frésubin. Nadat we samen even online dit bekeken en besproken hadden, komt ze tot het besluit dat ik die crèmes ook mag eten.
Dit omdat het aantal suikers per 100g onder de 5 zit. Dit is iets dat ik steeds in de gaten dien te houden bij alles wat ik eet. Zo ook bij de yoghurts en dergelijke.
Bij mijn sojayoghurt als ontbijt mag ik ook zoetstof gebruiken die ook 0 suiker per 100g bevat. Zusto raadt ze mij af, maar Sugarly van Candarell is geen enkel probleem.

Ik wist dus bij deze wat ik nog bij mijn boodschappenlijstje dien te noteren… sojayoghurt zonder toegevoegde suikers. Want al de andere yoghurts die ik momenteel in huis heb staan, zijn allemaal met toegevoegde suikers.
Na de extra info van de diëtiste begin ik aan mijn planning te maken voor de komende 10 dagen. Ik kies om elke dag een ander ontbijt te nemen en dit om de 3 dagen te herhalen. Veel keuze is er natuurlijk niet van wat ik kan eten. De ene dag zal ik dus 100g sojayoghurt nemen met sugarly, dag nadien 1/2de drankje bijvoeding en dag daarna 1/2de potje crème. En dit dan zo herhalen steeds tot aan de operatie. Want als ik elke dag sojayoghurt als ontbijt ga eten dan denk ik dat ik na de vloeibare fase de sojayoghurt ga willen vermijden als de pest  en dit willen we voorkomen.

Datum start pre-dieet

Later op de dag ben ik op de facebookgroep van GBP België en merk ik de oproep voor een aparte groep met allemaal lotgenoten die in januari onder het mes gaan. Ik heb mij bij deze dus hierbij aangesloten.
Zo kom ik er plots op uit dat de dag na mij ook een meisje onder het mes gaat in Genk. Maar in haar verhaal hoor ik dat zij haar pre-dieet pas op maandag 04/01/2021 start. “Dit is vreemd, ik heb de dag voor haar de operatie en ik begin al zaterdag… Heb ik mij misteld? Oh neen, dit kan niet waar zijn… Ik ga echt niet langer dat pre-dieet doen dan nodig is. Ik ga echt niet langer zo van die vieze bijvoedingen gaan eten als nodig is hé.” ,zijn de eerste gedachten die bij mij op komen na de post van dat meisje. Ik neem mijn agenda erbij en begin terug te tellen vanaf de 13de. Ik ben dus inderdaad fout in mijn telling, ik dien pas in pre-dieet te gaan vanaf zondag 03/01. Nog een dag respijt, nog een dag dat ik alles kan eten wat ik nadien niet meer kan en mag eten. Nog een dag…
Je zou denken, wat is nu die ene dag… Voor mij is dat veel, een extra dag om afscheid te nemen van mijn huidige verkeerde ongezonde eetpatroon. Het aftellen is begonnen…  3…

Oudejaarsavond

Vandaag zijn we ouderjaarsavond… Op de menu van vanavond staat: zelfgemaakte toastjes, rumsteak met de heerlijke champignon-peperroomsaus volgens het recept van mijn schoonmama met liefde gemaakt door mijn man, gevolgd door een heerlijke moelleux met een bolletje ijs overgoten door zelfgemaakte warme  cote d’or chocoladesaus. En dit alles in onze pyjama in onze bubbel van 4 in ons gezin, genietend van de film “Home Alone 2”.

Oh, hier keek ik zo naar uit… Tot het de avond zelf was en ik na mijn hoofdgerecht al goed vol zat en mijn dessert langs mij moest laten passeren.
“Wat?! Dit kan niet, ik wil zo graag nog een laatste keer een moelleux eten!” ging het binnenin mij. Maar mijn lichaam liet mij duidelijk weten met zo een droge Alex Agnew-voice: “Noppe Anya, het is genoeg geweest voor vandaag. Eet die moelleux morgenavond maar…”
Volledig voldaan van de lekkere hapjes en heerlijke hoofdgerecht heb ik dan gezellig samen met ons gezinnetje naar de film gekeken.
Om iets voor twaalf begonnen we af te tellen naar het nieuwe jaar… 3, 2, 1, … Gelukkig Nieuwjaar!!
“Een gelukkig 2021 schat en een nieuwe start met een goede gezondheid!” wenste mijn man mij toe met een kus gevolgd door mijn kindjes die mij hetzelfde wensen. Wat heb ik toch geluk met zo een gezin, ze zijn mijn alles, mijn wereld, mijn bubbel van geluk (ook al kan ik ze soms als bubbel achter het behang plakken, de waarheid is zoals ze is hé).

Nieuwjaarsdag

De dag van nieuwjaarsbrieven lezen bij de familie, de dag van terug heerlijk eten. Anders dan de voorbije jaren en alles van op afstand en buiten, want we zitten natuurlijk met de corona-regels.
In elk geval maakt het mijn dag niet stuk, want vanavond staat er Quick op de menu.
De kindjes zijn deze ochtend opgestaan en het eerste wat ze zeggen is “Oh, straks Quick eten, yummie! Dat is al zo lang geleden!”.  En ik kan hun geen ongelijk geven, ik kijk er ook enorm naar uit om een heerlijke Giant te eten.
Ik weet nog toen ik de allereerste keer een Giant at als klein kind toen de Quick pas open ging in Runkst. Samen met mijn mama en zus gingen we daar gaan eten. En ik mocht voor het eerst een Giant eten. Voordien was het altijd een magic box met een cheeseburger, maar nu was het een grote burger. Oooh, wat was die saus lekker die er tussen zit!!
En nu nog steeds als ik een Giant eet, denk ik terug aan dat moment. Een geluksmomentje van toen ik nog een klein kind was.

In de avond ga ik samen met ons dochter naar de Quick. Wij zijn blijkbaar niet de enigen met dit gedacht op Nieuwjaar. Een mega-lange aanschuifrij bij de take-out. We besluiten om dan maar binnen te gaan bestellen  aan de balie. Eenmaal binnen zie ik dat er maar 2 mensen voor mij zijn.
Na een kwartier sta ik al terug buiten met onze bestelling en rijden voorbij de auto’s die nog een lange tijd gingen aanschuiven.

Eenmaal thuis aangekomen begin ik te smullen van mijn medium menu. Ik heb een medium menu genomen, want ik weet uit ervaring dat een maxi menu te groot is. Na een maxi menu kan ik nl. geen 2de burger meer eten.  Als menu had ik een Formidable besteld en dan als extra burger de Giant natuurlijk. Ik begin met mijn Formidable… Ja, je kan het al raden zeker… Ik zit vol na mijn ene burger en mijn Giant dien ik links te laten liggen.
“Echt, meen je dat nu maag?! Wat met mijn Giant dan?! Ik wil zoooo graag ook mijn Giant eten…” schreeuwt mijn binnenste als een klein kind, stampend en mokkend en rollend over de grond.
Als een mama sust mijn innerlijke mama-versie mijn klein kind binnenin met de woorden “Anya, rustig, morgen heb je nog een extra dag, weet je nog? Je moet pas zondag beginnen met je pre-dieet. Dus kan je morgenmiddag die Giant nog eten als je wil. Dus kom, kom, geen gezeur en gemok meer.”
Mijn innerlijke kind legt zich bij de woorden van de innerlijke mama neer en genoot nog van de rest van de avond voldaan van mijn Quick-menu. 2…

Zaterdag, mijn laatste dag voor mijn pre-dieet.

Er staat heel wat op mijn programma om te doen vandaag, heel wat winkels af te schuimen, naar een vriend gaan die een 2-tal maand geleden ook een GBP heeft gehad en waarvan ik de overschot van zijn bijvoeding mag gaan uithalen om te gebruiken…
En naast dit alles, plots zeer veel vragen die bij mij opkomen tijdens de autorit. Vragen allemaal naar aanleiding van angst voor het ongekende. Geen angst voor de operatie zelf, maar eerder angst naar mijn voedingspatroon, wat voor voeding ik zal eten in de toekomst alsook naar sport en beweging.
Als eerste staat op mijn planning vandaag om naar Tom te rijden voor het uithalen van de bijvoeding.

“Wat ga ik doen van groenten bij mijn vlees of soep dat ik mag eten ? Best genoeg variatie hierin hebben. Maar wat is mijn variatie? Hmmm…”, gedachten en vragen die bij mij opkomen tijdens de rit naar daar. Qua groenten ben ik echt een slechte eter, toch qua zelf klaarmaken. Op een ander eet ik best wat groenten, maar zelf bereiden is een ander paar mouwen.
Vaak is ons groentenpakket op een maand heel eentonig dat we eten. Broccoli, bloemkool, sla, wortelen, koude tomaat, boontjes, rode kool, appelmoes… Vaak maar 1 soort groenten per gerecht en speciale groenten zoals venkel, radijzen etc komen zelden in huis… Echt niet gezond dus in mijn ogen…
Mijn kennis reikt ook niet ver genoeg hierin qua welke groenten samen combineren, wat je allemaal met een bepaalde groente kan doen om lekker te zijn om te eten. Nochtans ik heb genoeg boeken van voedingsgoeroe’s waar heel wat verschillende groenten in staan en waar ik inspiratie uit kan halen… Maar meestal kijk ik die boeken in bij het verkrijgen van deze en nadien staan ze stof te vangen of bezorgen ze mij een voetbreuk tijdens het verplaatsen van deze naar een ander schap…
Het heeft vooral ook met gewoonte te maken, geen tijd maken voor andere groenten te bereiden of de tijd te nemen om ze te bereiden. Hier ga ik toch een switch in moeten maken, want nu moet ik echt wel meer groenten gaan eten en gevarieerd, anders zal het zeer snel “de strot uitkomen” zoals ze zeggen. Zorgen voor later, we zijn toegekomen bij Tom zijn thuis.

Ik bel aan en hij komt aan de deur. Met de nodige afstand kunnen we zonder mondmasker met elkaar babbelen aan de voordeur, 1.5m weet je wel.
Ik merk dadelijk op dat hij al enorm is afgevallen. Je ziet het ook al goed aan zijn gezicht. Hij merkt het ook aan zijn kledij laat hij mij weten, al een paar maten kleiner. Hij geeft mij als tip mee mijn oude te grote kledij op Vinted te plaatsen. Hij doet dit voor een appel en een ei en verdient er iets kleins mee. Dat is wel een slimme tip. Nu of ik dit met mijn kledij zal kunnen doen is een ander paar mouwen, want ik draag mijn kledij compleet af omdat ik gewoon shoppen niet leuk vind. Dus hoe minder ik tot  nu toe moet gaan shoppen, des te beter. Er zullen misschien wel een paar stukken zijn die inderdaad nog goed zijn om te verkopen.

In ons gesprek krijg ik plots te horen dat zijn vrouw en haar mama ook in het verleden een GBP hebben gedaan. Ik verschiet mij een ongeluk. Ik dacht steeds als ik hun zag dat zij tot de groep  gelukkigen op de wereldbol behoren die van nature slank zijn en alles mogen eten wat ze willen en slank blijven. Wat een verrassing was dit! Zo zie je maar dat je vooroordelen niet altijd correct zijn over anderen.

Hij raadt mij ook aan om foto’s te nemen van nu om dan te kunnen vergelijken in de toekomst. Dit is iets dat mij al gekend is en wat ik zeker ga doen. Ik weet uit mijn vroegere dieetervaringen dat je bij jezelf het verschil vaak niet ziet. Je kan al mega-veel zijn afgevallen, maar om de een of andere bijzondere gekke kronkel in jouw hersenen blijf je jezelf nog zeer lange tijd als “zeer dik” zien ook al ben je bijv. al meer dan 17kg afgevallen. En 17kg afgevallen zijn, is toch al meer dan 3 maten kledij verschil en toch merk je dat niet bij jezelf als je naar jezelf in de spiegel kijkt.

Boodschappen als voorbereiding pre-dieet

Na ons gesprek begeef ik mij naar de winkel om sojayoghurt en magere bouillonblokjes te gaan kopen als voorbereiding op morgen en de komende 10 dagen.
Voor de sojayoghurt was het niet zo moeilijk om te kiezen. “Alpro Mild en creamy – Nature no sugars” en ” No Sugars” staat er 2x in het rood goed duidelijk op genoteerd. Dus ja, we nemen deze maar mee in onze ontsmette winkelkar.
We lopen verder naar de bouillonblokjes. Magere bouillonblokjes… Een heel rek voor mijn neus en nergens iets waar in het groot “Mager” op staat. Oh nee, wat nu… Dan kijken we maar naar het aantal kcal dat er op staat hé vooraan. Ik ga alle doosjes af en besluit uiteindelijk die van Maggi te nemen waar 6kcal en 7 kcal op staat per portie van 250ml. De kippenbouillon is met minder zout en meer kruiden staat er in het groot op. Op de achterzijde staat bij de groentebouillon 0.0g suikers per 100ml en 0.1g verzadigde vetten per 100ml. Bij de kippenbouillon is het 0.1g suikers en 0.1g verzadigde vetten per 100ml. Dit zal dan wel mager zijn, denk ik bij mijzelf en gooi deze ook in mijn winkelkar en loop richting de kassa.

Bucketlist voor pre-dieet

Het volgende is een bakker vinden waar ik heerlijke pistolets kan gaan halen, want dit staat ook op mijn “bucketlist voor pre-dieet”. Enorm veel bakkers bezocht en steeds weer waren ze een voor een dicht op 2de nieuwjaarsdag. Zucht… Dit kan toch niet waar zijn hé?
Als ik bijna de moed wil opgeven en richting thuis weer wil gaan, schiet mij te binnen dat ze bij de Alvo bij ons in het dorp verse pistolets hebben van bakkerij Van Grootloon. Ik draai mijn auto en rijd met een big smile riching het dorp.
Voor ik naar de bakkerij-afdeling loop in de winkel, besluit ik nog even te stoppen aan het rek van bouillons in deze winkel. Misschien hebben ze hier wel een doosje waar “mager” op staat. En ja hoor, heel onderaan staan de doosjes van Liebig  te blinken “VETARME blokjes”.

Ik neem dadelijk een pakje van elke soort mee in mijn winkelkar en wandel richting de bakkerij-afdeling, nadat ik nog een tussenstop heb gemaakt bij de kaasfrigo voor een potje “Heksenkaas”. Ah ja, natuurlijk hé, want in mijn voorraadkast heb ik nog een zak buggles liggen die ook op mijn “Bucketlist-pre-dieet” staat. En dit kan niet zonder de lekkere Heksenkaas natuurlijk. Die Heksenkaas is trouwens ook lekker als dipsausje bij worteltjes, bloemkoolroosjes en tomaatjes – zo heb ik deze kaas leren kennen trouwens. 
Bij de bakkerij-afdeling toegekomen, roepen de “Boule de berlins” en de eclairs mij toe “Hey, Anya, denk ook aan ons, het is ook de laatste keer dat je van ons kan smullen. Neem ons maar mee, wij gaan jou heerlijk doen genieten van onze heerlijke vulling…” Daar zeg ik geen nee op, want deze staan ook op mijn lijstje van “Nog graag te eten”. Hup, ook deze zwier ik beide de kar in.
Aangekomen bij de pistolets neem ik er genoeg mee  voor ons hele gezin en loop dan door naar de kassa. Ik kijk bewust niet te veel rondom mij, aangezien er zoveel naar mij aan het schreeuwen is van “Hey, vergeet je ons niet? Heb je ons niet graag om nog een laatste keer te eten?”. Ik moet keuzes maken en dit is mijn keuze lieverds, tot ziens en geef andere mensen maar heel veel plezier en genot om van jullie te eten.

Thuis aangekomen gaan we dadelijk eten van de lekkere pistolets. Ik eet mij 2 pistolets en ik ben voldaan. Wat was dit lekker om nog eens te eten samen met wat boter en schijfjes pastrami van de lokale slager bij ons. Dit was heerlijk…
In de namiddag bestel ik onze frietjes voor in de avond bij de frituur. Dat is toch handig zo online bestellen… Dit vind ik positief aan COVID, je kan meer online bestellen. Dit is nu wel ongezond, maar er zijn ook heel wat zaken die gezonde maaltijden aanbieden die je nu ook kan gaan uithalen. Nu ja, op dit moment gaan we nog volop voor de “bucketlist voor pre-dieet” en daar staat nu niet echt iets gezond op genoteerd voor mijn laatste dag.

Vragen en angst ivm toekomstig eetpatroon

In de namiddag ga ik af en toe eens op facebook kijken op de groep van GBP, tussen mijn vele andere taken van vandaag door zoals een maandmenu opstellen voor mijn gezin en bijhorende boodschappenlijst op te stellen.
Ik merk dat er heel wat mensen zijn die angst hebben voor de operatie zelf. Dat heb ik persoonlijk niet, ik maak mij eerder zorgen en heb eerder angst voor nadien. Want ik besef heel goed dat ik van een zeer slecht en ongezond eetpatroon naar een reset ga en dan terug opnieuw dien te beginnen. Maar wat ik tot nu toe enkel ken en steeds heb toegepast  is slecht en ongezond qua voeding of een slechte actie die ik onderneem omwille van emoties waar ik moeite mee heb om te verwerken.
Ik heb eerder angst om te hervallen terug  in mijn oude patroon nadien. Ik lees ook heel wat verhalen van mensen die zeggen dat ze na x-aantal jaar terug evenveel of bijna evenveel wegen als voor hun operatie. Hoe kan dit? Hoe kan ik dit voorkomen? Hoe kan ik er voor zorgen dat mijn eetpatroon echt een reset is en gezond is? Hoe kan ik er voor zorgen dat dit echt voor mij een reset is?  Hoe zit het met de hoeveelheid voeding na de operatie en na de  gemixte en geplette fase? Moet ik nadien calorieën gaan tellen? Hoe kan ik mij aan mijn eetpatroon houden qua verhoudingen, zijn hier tips voor? Ik weet dat in de boeken van Sonja Kimpen er hier tips rond staan. Zijn deze dan ook van toepassing voor mij? Hoe zit dit met de dumpings? Hoe kan ik dit voorkomen?
Ook qua sporten zit ik met dezelfde vragen. Hoe moet ik dit opbouwen? Kan sporten helpen bij het gezond blijven? Wat als ik door sporten meer honger ga hebben zoals in het verleden is geweest toen ik een periode heb gehad dat ik om de dag ging gaan sporten? Welke sport ga ik het beste mee starten? Welke sport doe ik graag en is goed voor mijn lichaam en gezondheid?
Ik heb Addison, wat zal het effect van mijn hydrocortisol zijn op mijn afslankproces? Ga ik mijn einddoel van een gezond bmi bereiken halen? Volgens velen zou ik 70% verliezen van mijn totaal overgewicht. Als ik dit uitreken dan zou ik op ongeveer 75kg uitkomen als eindgewicht dat ik zou bereiken, dan ben ik nog zeer ver van een gezond bmi. Om goed te zijn zou ik max 65kg mogen wegen. Is mijn einddoel dus wel haalbaar en realistisch?

Ik heb heel wat vragen en besluit dan ook even een paar vragen te stellen in de facebookgroep bij lotgenoten die er ervaring mee hebben. Daarnaast neem ik ook contact op met een paar mensen via een privé bericht en te polsen naar hun ervaringen met mijn vragen.

Qua sport had ik contact opgenomen met iemand die ik op Instagram volg. Zij heeft een GBP gehad en sport intussen dagelijks. Zij liet mij weten dat zij na een week of 4 is begonnen met wandelen en dan rond week 6 begonnen is met krachttraining en dit alles heeft opgebouwd.

In verband met de Addison heb ik een dame gecontacteerd die ook Addison heeft en een GBP heeft laten doen 1.5 jaar geleden. Zij liet mij weten dat zij mijn vragen nog later zal beantwoorden.

De antwoorden op de facebookgroep op mijn vragen liepen een beetje uiteen qua voedingspatroon wat dit is na x-aantal jaar PO (= post operatief) te zijn. Dit verschilt dus van persoon tot persoon.
Veel vragen uiteindelijk en ik denk dat ik het toch ga moeten zien hoe het verloopt eenmaal ik in het proces zit.

Galgenmaal

Vanavond is het mijn laatste “galgenmaal” zoals ik het noem, mijn laatste maaltijd voor het sterven van mijn oude eetpatroon. Een kleine friet met een warme boulet en mayonaise van de frituur.
Ik ben verbaasd van de hoeveelheid frietjes die ik maar heb opgekregen. Ik dacht dat ik gerust de hele zak ging kunnen uiteten, maar het is gebleven bij een halve puntzak. Ik ben echt verbaasd, want ik had die dag enkel nog maar 2 pistolets gegeten op de middag en de rest van de dag nog niets. Ah neen, want mijn desserts waren er ook nog allemaal dus in de namiddag ging ik niets snoepen, had ik mij voorgenomen door de dag. Enkel in de avond na mijn avondeten mocht ik snoepen: chips, koeken, moelleux, boule de berlin, eclairs… Maar nadat ik mijn laatste friet die op mijn bord lag in mijn mond had gestopt, kreeg ik weer een vol gevoel. De ander helft van mijn frietjes moest ik laten liggen en mijn lange dessert bucketlist ging niet meer lang kunnen zijn, voelde ik al aan mijn water.

Ik moest een keuze maken uit mijn dessert bucketlist en koos om een boule de berlin te eten 3u na mijn avondeten. Een half uur na de boule de berlin heb ik wel nog met moeite een eclair erin gepropt. Echt gepropt, want ik zat echt VOL na de laatste hap van de boule de berlin.
En toch moest en zou ik nog een eclair erbij krijgen. Mijn man moest lachen omdat ik echt aan het zuchten en puffen was alsook aan het opsommen was wat eigenlijk nog op mijn “bucketlist voor pre-dieet” stond.
Maar ik kon nu echt niets meer binnenkrijgen, hoe graag ik dit ook wou.
Het ergste van al is dat ik mijn Giant gewoon volledig uit het oog was verloren die dag en deze heb ik dus ook niet meer kunnen proeven… Het zal blijven bij de herinnering van vroeger, een mooie herinnering.
Moe en voldaan ging ik mijn bedje in. 1…

-> Wat zou op jouw Bucketlist voor pre-dieet staan mocht je nog 4 dagen dingen kunnen eten die je anders misschien niet meer kan eten? Of zou jij dit niet doen en waarom niet?
Benieuwd naar jullie antwoorden, je mag hieronder plaatsen.