Ik had mij voorgenomen om mij telkens te wegen op zondag, de start van mijn pre-dieet.
Echter merk ik dat het makkelijker is om te werken met weken PO, dus mij dan ook te wegen telkens op de dag die x-aantal weken na mijn operatie valt. Bij deze is dat dus donderdag steeds wegen, want dan kan ik doorgeven “op zoveel weken PO weeg ik momenteel zoveel en zoveel ben ik intussen afgevallen”.
Dit gewicht zal wel steeds inclusief het pre-dieet zijn. Met mijn pre-dieet ben ik 5 kg afgevallen, al de rest ben ik dus afgevallen na mijn operatie.

Mijn stand na 1 week PO (incl. pre-dieet) is….
(tromgeroffel)

Tadaaaa….

Momenteel ben ik 10,1 kg afgevallen op in totaal 17 dagen.
Net voor mijn operatie woog ik 103 kg bij de verpleegster van de anesthesist.
Eergisteren woog ik nog 2 kg meer dan nu, zie https://thegoodthebadandgastricbypass.com/2021/01/19/onder-de-3-cijfers-of-niet/…
Op een week tijd ben ik 5.1 kg afgevallen, dit komt toch wel even aan…
Positief wel te verstaan 😉

Pijn darmen

Nadat ik onder kom en zoals gewoonlijk mijn medicatie als eerste neem, begin ik terug pijn te krijgen onderaan mijn darmen.
Dit keer is het wel minder pijnlijk als gisteren en duurt het ook minder lang.
Zou het liggen aan de Optimel? Of zou het gewoon liggen aan het feit dat mijn darmen weer in werking treden na een nacht slapen?
Btw ik heb goed geslapen deze nacht, het draaien en woelen deze nacht deed minder pijn 😉
Om een antwoord te weten op deze vraag, zal ik vanavond geen Optimel nemen als tussendoortje en dan kunnen we zien wat dit morgenvroeg geeft.

Moe

Hoewel ik deze nacht goed geslapen heb, heb ik wel een loom en moe gevoel…
Op de middag drink ik een kleine koffietas courgette-broccolisoep, hmmm dit is ook een lekkere soep.
Opeens bedenk ik mij dat hierbij komkommer doen misschien ook wel lekker zou zijn… Zou het misschien een nog frissere smaak geven? Hmmm, misschien eens proberen…

Heel de namiddag blijf ik moe. Ik zou eigenlijk even moeten gaan liggen, maar om een of andere reden blijf ik toch doorgaan en leg ik mij niet neer…

Spaghettitaart

Ik beslis om vandaag voor mijn gezin spaghettitaart te maken naar een receptje van de Colruyt. Dit zal mijn eerste keer zijn dat ik dit maak.
Wel stom dat ik straks niet ga kunnen proeven of dit wel lekker is.
Terwijl ik de taart in elkaar steek, gaat mijn wekker af. Tijd om iets te eten Anya… Nog even wachten, de taart is bijna klaar…
Taart klaar en deze gaat de oven in.
Ik neem mijn praliné-drankje van Fresubin DB om te drinken. Een slokje en ik heb genoeg, de praliné is wel lekker enkel heb ik het niet meer zo graag… Intussen al te veel gedronken als tussendoortje denk ik.

Bij het opruimen van mijn keuken, schep ik de overschot van mijn spaghettisaus over in een kleiner kommetje om te bewaren voor mijn man morgen op zijn werk. De saus ziet er mij heel lekker uit.
Ik trek deze keer toch mijn stoute schoenen aan. Ik veeg met mijn vinger langs de rand van mijn lege kom…
En stop deze in mijn mond… Mmmmmm, wat is dit lekker!!
“Oh nee, Anya wat doe je nu?!?!” schiet er plots een stemmetje in mijn hoofd. “Er zit in die saus een bokaal voorgemaakte spaghettisaus van de Aldi en daar zitten te veel suikers in!! Dit mag niet!! Oh jee, wat als je nu een dumping gaat krijgen?! Wat als je seffens je helemaal niet goed gaat voelen? Wat als je nu te veel suiker in je gaat hebben?!…” De ene angstige gedachte na de andere komt mij in mijn hoofd vergezellen.
Ik neem de bokaal van de saus uit de glasbak in de berging en bekijk het aantal suikers: 6.6g/100g…
Hmmm, zou dit zo kwaad kunnen? Is mijn paniek niet te overdreven? Het is 1.6g meer dan wat ik eigenlijk mag qua yoghurts… Ik ga moeten afwachten en we zullen wel zien… Het was maar 1 vinger, niet een hele soeplepel of de volledige kom uitgelikt… We zien wel, gewoon rustig worden en genieten van het moment dat je juist even hebt gehad.

Intussen ben ik nog meer moe dan daarstraks door heel de tijd in de keuken bezig te zijn en mijn darmen doen meer pijn dan in de ochtend.
Uiteindelijk besluit ik om mij dan toch even te gaan leggen.
Een powernapje, dutje van 20 minuten – stel ook mijn timer hierop in. Na een powernapje ben ik dan terug een diesel die op gang komt… Langzaam beginnen om dan ineens terug heel wat energie te hebben.
Als ik langer blijf liggen, dan ben ik de rest van de dag om zeep. Dan is het een locomotief die gewoon niet op gang wil komen en voel ik mij ook de rest van de dag loom en zonder energie.

Pijn

Hoe verder op de dag hoe pijnlijker mijn darmen zijn. De pijn situeert zich echt in mijn darmen onder mijn buiknavel over de hele breedte.
De pijn komt mij zo bekend voor, een pijn die ik steeds krijg als ik iets gegeten heb wat niet ok is voor mij…
Dan sluimert dit steeds lichtjes om dan erger te worden.

Ik probeer op mijn tanden te bijten en gewoon door te doen met al de rest wat ik wil doen, nl. bezig zijn met de kids en hun huiswerk, het eten opwarmen etc. Straks komt er ook nog een vertegenwoordiger langs, dus ik kan niet anders dan blijven gaan.

Enkele happen van …

In de avond als ik mijn kids hun eten serveer, ben ik nog stouter dan in de namiddag.
Op aanraden van mijn man neem ik mijzelf een kommetje met 2 el spaghettisaus en 1 el pasta van de spaghettitaart en mix dit volledig (hij was erbij toen dr. GB tegen mij had gezegd dat ik af en toe al eens iets mag proberen gemixt te eten, anders zou hij mij zoiets nooit aanraden – op dat vlak is hij de voorzichtige van ons twee). Je zou kunnen zeggen dat het eigenlijk een dikke soep is, maar dan met dingen in die ik eigenlijk nog niet mag eten (pasta, kalfsgehakt en in de saus die ene pot voorgemaakte saus).
Ooooh wat ruikt dit heerlijk!
Man man man, de eerste hap smaakt mij zo goed!! Je zou denken, ja maar dat is net als soep… Voor mij op dit moment smaakt dit niet naar soep, maar naar spaghetti gemixt voor baby’s.
Na 1 hap wacht ik 10 minuten om te kijken hoe mijn maag hierop reageert. Geen reactie, dus ik neem nog een kleine koffielepel… Weer na 10 minuten geen reactie van mijn maag en neem dus nog een hapje (mijn pijnlijke onderbuik probeer ik op dat moment enorm te negeren). Uiteindelijk eet ik 4 kleine koffielepels met lange tijd tussen. Mijn maag heeft er goed op gereageerd, of betergezegd niet 😀 Dit is een super ervaring voor mij!

Misselijk

10 minuten nadat ik mijn eten op heb, wordt de pijn in mijn darmen ondraaglijk. Ik word verschrikkelijk misselijk van de enorme pijn die ik op dat moment heb in mijn onderbuik. Uiteindelijk beslis ik om dan toch een pijnstiller te nemen.

Ik ga naar boven om mij even op te frissen eer de vertegenwoordiger er is, lees nogmaals tanden poetsen en mondspoeling gebruiken.
Bij het willen voorover bukken om mijn tandpasta uit te spugen, merk ik dat dit geen goed idee is als je 15 minuten geleden pas gegeten hebt. Bij deze beweging voel ik mijn maag wel ineens en word ik nog misselijker dan ik al was. Ik kom terug recht en mijn maag is terug ok…
Besluit: pas gegeten -> niet vooroverbuigen of je dubbel plooien het eerste half uur 😀

Later op de avond neem ik geen tussendoortje meer, ik denk dat mijn darmen reageren op te veel melkproducten.
Ik babbel ook nog wat met Jessica alsook met Sofie op Messenger.

Gesprekken met lotgenoten

Jessica voelt zich nog steeds niet top, ze kan al een beetje meer eten met momenten, maar nog niet zoals het hoort. Ze valt ook enorm veel af op korte tijd. En qua energie heeft ze niks.
Vandaag heeft ze haar dokter persoonlijk aan de telefoon gesproken en hij raadt haar aan al te beginnen met cracotten te eten bij haar soep om aan te sterken en mini tucjes (zit zout in).
Ik hoop dat dit haar inderdaad gaat aansterken.
Zijzelf dient blijkbaar ook lactose-vrij te eten, zoals ik eigenlijk ook hoor te doen.
Echter de dingen die lactose-vrij zijn zijn vaak hoger in kcal dan ik mag van mijn diëtiste… Er zijn er natuurlijk wel een paar die lager zijn, maar tot nu toe 2 er gevonden en om 2 weken enkel af te wisselen tussen die 2… Ik wil geen degou ervan krijgen 😉
Ivm andere lactose-vrije producten: Melkunie heeft chocoladepudding, maar dat bevat 74kcal ofzo per 100g en 4.4g suiker per 100g… Ook de kwark met bosvruchten van Melkunie bevat 62kcal en 5g suiker per 100g. Mag allemaal niet van mijn diëtiste…
Maar ik mag wel de alpro soya pudding met 87kcal per 100g en 11g suiker per 100g!!
Ik snap het echt niet…
Meer en meer begin ik te twijfelen, twijfels om naar een andere diëtiste te gaan.

Sowieso besluit ik na mijn gesprek met Jessica dat ik morgenavond eens ga kijken voor de yoghurt en smeerkaas van Dilea.

Sofie is iemand die ik heb leren kennen in de steungroep, ze volgt ook mijn blog.
Maandag zal zij te weten komen wanneer zij geopereerd zal worden, dan is het haar “Besluitdag”.
Spannende tijden voor haar, die ook wat angst met zich meebrengen, laat ze mij weten.
We hebben even een gesprekje en ik laat haar weten haar echt te focussen op de goede ervaringen.
Ja, er zijn inderdaad ook negatieve ervaringen. Maar zoals ik al een paar keer in mijn vooronderzoeken heb gezegd: op social media ga je sneller negatieve verhalen te horen krijgen, dan de positieve.
Kijk naar jouw omgeving mocht je mensen hebben die al een GBP hebben gedaan. Hoeveel van deze mensen hebben een positieve ervaring? Hoeveel van deze positieve ervaringen zijn gepost op social media door deze mensen?
Ik denk dat je wel begrijpt waar ik naartoe wil.

Houd in je achterhoofd dat er inderdaad negatieve ervaringen kunnen zijn, maar richt je vooral op het positieve.
Als ik mij continue ga focussen op het negatieve, dan trek ik dit aan op een of andere manier. Zo werkt het universum gewoon. Focus je op positief en uiteindelijk komt alles goed.
En wat ik ook steeds in mijn hoofd houd “Na regen komt zonneschijn…” (zoals ik nu denk met mijn buikpijn, straks of morgen zal dit wel beter zijn)
Mocht je piekeren, gebruik de PITA-methode van prof. F. Raes. PITA = Piekeren Is een Teken om in Actie te komen. Zoek afleiding… Er zijn verschillende manieren. Het is niet steeds nodig om fysieke afleiding te doen, je kan ook jouw piekergedachte in vraag gaan stellen qua hoe realistisch deze is.

Uiteindelijk hebben Sofie en ik een goed gesprek gehad en ik ben blij dat we elkaar kunnen steunen.
Daarvoor zijn we er voor elkaar hé, elkaar helpen en steunen, daarvoor ook mijn blog…