Gisteren (29/01/2021) heb ik een gesprek gehad met de diëtiste uit het ziekenhuis, mijn eerste opvolggesprek na de operatie met haar.
Het gesprek begon natuurlijk wat ongemakkelijk, aangezien ik met de deur in huis ben gevallen met mijn ongenoegens. We hebben dit dan ook uitgebabbeld, maar we kunnen er niets meer aan veranderen hoe het is verlopen, het is wat het is en we moeten nu verder.
Ze gaf mij de uitleg van de volgende fase die uit 3 delen bestaat; elke week is er een kleine verandering in het eetpatroon. Omdat ik al bezig ben met het 1ste deel van fase 2, mag ik vanaf zondag van haar overschakelen naar deel 2. Dit wil zeggen dat ik mijn 2 cracottes (waarvan ik er momenteel maar 1 op krijg) mag vervangen door een snede geroosterd brood zonder korst. Voor de rest blijft alles hetzelfde.
Deel 3 van deze fase is dat ik mijn eten minder moet pletten (mijn warme maaltijd) en meer stukjes al mag eten die ik goed moet kauwen.
Er waren wel een paar zaken waar ze niet mee akkoord ging die ik nu wel toepas…
Fruit mag ik maar 1 stuk fruit per dag eten van haar, niet meer. Dit wil zeggen, bye bye fruitpap of bye bye stuk fruit in de avond als tussendoortje aangezien ik in de namiddag of in de ochtend bij mijn ontbijt dan al een stuk fruit heb gegeten (ook al is dit vaak maar 1/4de – max. 1/2de van een stuk fruit). Die hoeveelheid is dan weliswaar geen volledig stuk fruit dat ik dan eet, maar ja telt wel als 1x fruit voor die dag…
Een ander iets wat ze liever niet heeft dat ik nu doe, is mijn maaltijd verdelen over meerdere momenten, dus een pauze nemen van 10-tal minuten na 2 happen en dan terug 2 happen eten.
Dit wil ze liever niet dat ik dit toepas, omdat ik na mijn eerste 2 happen een gevoel krijg van “nu kan ik even niets meer erbij steken” en dat zou een teken zijn van voldaan, aangezien mijn maagje maar een pingpong-bal groot is… Ik zou het beste na die 2 happen stoppen, dan een uur wachten om dan terug te eten.
Hierop was mijn reactie meteen: “En wanneer moet ik dan drinken? Aangezien je een 30 min. voor je eten en 30 min. na je eten niets mag drinken…”.
Haar respons “Ah ja, dat is waar… Hmmm, ja het is geen gemakkelijke hé, het zal wat uitzoeken zijn, dat is het nadeel van een GBP…” Toen stond ik even perplex…
Naast dit gegeven vind ik het ook heel moeilijk om energie te krijgen met maar 2 happen voeding. Dit zou beteren liet ze mij weten qua energie, zeker nu ik meer ga eten dan enkel het vloeibare.
We zullen zien…
Op het einde van ons gesprek liet ze mij weten dat ik niet zo streng moet zijn qua willen volgen van de regels, ik moet gewoon gezonde keuzes maken en mijn eigen weg beetje zoeken…
En zoals de dokter in de gang zei, toen hij mij vroeg hoe het ging en ik hem mijn angst vertelde van maaguitzetten, “Je moet niet zo bang hebben en zo streng zijn, je moet terug leren genieten van eten dat is belangrijk nu…”.
Conclusie: ik moet het eigenlijk een beetje zelf uitzoeken allemaal en de regels in grote lijnen volgen, maar vooral mijn gezond verstand gebruiken…
Extra nota: Betreffende pasta en andere dingen uittesten, dit komt in fase 3 aanbod. Over 2 weken zal ik deze uitleg krijgen.
En momenteel ga ik nog naar de afspraken gaan bij de diëtiste in het ziekenhuis, aangezien ik dit alles eerst wil bespreken met dr. GB. Ik wil weten hoe hij hier over dit alles denkt, eens een gesprek met hem hierover aangaan op onze eerstvolgende afspraak.
Dumping
Ja, mijn eerste dumping waarvan ik zeker ben dat het een dumping is, is een feit.
In de avond beslis ik om geen puree te eten, maar om een tas soep te drinken samen met 2 kleine crackers belegd met vlees (gemixt vlees).
Door het gesprek met de diëtiste van gisteren, maak ik een verkeerd besluit… In plaats van te stoppen met eten na 2 happen en een pauze even te nemen, beslis ik om gewoon aan een stuk door te eten zonder een pauze te nemen. Ik had een 3/4de koffietas met tomatensoep gevuld en daarbij dan die 2 crackers (zo een pakje van 4 kleine volkoren crackers van de Aldi) op ongeveer een 10 minuten dus uit.
Jaaaa, I know… Ik heb dus veel te veel op veel te korte tijd ineens gegeten en ja, ik heb het geweten…
Een 10-15 minuten na mijn eten voel ik mijn maag ineen krampen, een blok beton in mijn maag die aan het vechten is, mijn darmen die volop mee aan het protesteren zijn door mee te supporteren met mijn maag en ook over te gaan in een krampensupport. Daarnaast zo misselijk als iets worden, de klop van de hamer krijgen en hierdoor best wel een dutje kan doen en hier niet aan willen toegeven (nota: dit heb ik wel al vaker gehad dat ik na mijn eten moe word – de diëtiste van het ziekenhuis had mij laten weten dat dit ook een soort dumping is als teken te veel gegeten of iets gegeten waar mijn maag het moeilijk mee heeft), geen pap meer kunnen zeggen, gewoon rustig stil blijven liggen in de zetel en zo min mogelijk bewegen want bij elke beweging voel je je nog misselijker worden en mijn eten dat verschillende keren terug omhoog komt (duidelijk teken van mijn maag dat het te veel is en het er terug uit wil duwen en aan het roepen is “Out with it!! Let it goooo, let it gooooo!”).
Dit gevoel heb ik uiteindelijk een uur, een uur mij ellendig gevoeld!!
Ik had ook Frisk-muntjes genomen bij de eerste signalen, maar ik had het gevoel dat dit niet zo afdeed.
Ik heb geen last gehad van diarree of teruggeven bij deze dumping, waarvan ik eigenlijk wel dacht dat dit sowieso bij een dumping hoort. Niet dus, je hebt dus niet altijd alle signalen bij een dumping.
Tijd nemen
Tijdens mijn dumping-moment ben ik heel de tijd aan het speculeren hoe ik dit in de toekomst kan voorkomen. Want dit gevoel maak ik nu mee nu ik thuis ben, laat staan hoe dit zou zijn als ik op mijn werk ben of bij anderen… Dan kan ik mij niet even leggen in de zetel en mijn hoofd op mijn hand laten steunen met mijn arm op het kussen ondersteunend.
Ergens ben ik blij dat ik dit eens meemaak thuis en dat ik nu kan kijken hoe ik dit beste kan voorkomen in de toekomst.
Van al de gedachten die bij mij opkomen, neem ik het besluit om rustiger te gaan eten.
In de vele dieetboeken in mijn boekenkast zeggen ze dat ook steeds hé “Rustig eten, leg je bestek tussen elke hap even neer, kauw goed etc. etc.”.
Wel uiteindelijk zal het hierop neerkomen, wil ik een dumping in de toekomst voorkomen en toch kunnen eten tot ik het signaal van mijn hersenen krijg dat ik voldaan ben. Mijn lichaam de tijd geven om aan mijn hersenen dit signaal door te geven.
Ik neem het besluit om elke hap goed te kauwen en tussen de volgende hap even te wachten. Niet meer na 2 happen 10 minuten wachten, maar eerder zoals ze zeggen bestek even neerleggen en genieten van datgene wat je in je mond hebt. Meer tijd uitbesteden om iets te eten, zoals bijv. 20 minuten doen over een maaltijd waardoor ik ook genoodzaakt ben om rustiger aan te eten om dit te verspreiden over die tijd.
Als ik kijk hoe ik voordien at voor mijn GBP, dan had ik op een goede 10 minuten mijn groot bord in het verleden op en was ik soms zelfs al bezig aan mijn 2de portie… “Schrokken” was toen het normaal voor mij. Nu dien ik echt te leren om mijn maaltijd te verspreiden over een langere periode, dus echt rustiger gaan eten.
Hierdoor zal mijn lichaam ook de tijd hebben om het signaal aan mijn hersenen te geven dat ik voldaan ben.
Een GBP is echt wel meer dan enkel de easy way zoals je merkt. Het is echt leren terug goed/normaal te eten, gezonde keuzes te maken, te luisteren naar je lichaam…
Er komt zoveel bij kijken, zoveel patronen die je dient te doorbreken.
Het is niet zo dat het allemaal vanzelf zal gaan eenmaal je de operatie hebt gehad. No way, er komt veel meer bij te kijk…
Tijdens mijn laatste tussendoortje pas ik toe wat ik een paar uur eerder had besloten.
Ik neem mij voor 20 minuten tijd te nemen om 2 eetlepels vloeibare zelfgemaakte pudding te eten.
Uiteindelijk merk ik dat ik na 4 koffielepels eigenlijk genoeg heb en stop dan ook met eten en raar maar waar… ik ben nadien niet moe en ik voel het moment waarop mijn lichaam en mijn hersenen aangeven “Het is ok Anya, ik heb genoeg, meer zou ik kunnen maar het zou niet goed komen.”
Tag: diëtiste
Begin dumping of eerder signaal? – 26/01/2021
Vandaag heb ik mijn gesprek met een andere diëtiste die mij is aangeraden door Odette.
Het is een externe diëtiste die al jaren ervaring heeft met mensen met een GBP en is niet verbonden aan het ziekenhuis. Hier zijn nadelen en voordelen aan natuurlijk. De nadelen zijn dat ze niet kan overleggen met mijn arts, maar aan de andere kant de huidige die ik nu heb van het ziekenhuis doet dit ook niet. (ik heb nl. een antwoord op mijn mail ontvangen en daaruit blijkt duidelijk dat ze niet gecommuniceerd heeft met mijn arts alsook weer info geeft waarvan je denkt “Uhm je spreekt jezelf tegen alsook geef je geen antwoord op al mijn vragen…”)
Het voordeel aan een externe diëtiste is dat ze natuurlijk ook na mijn traject in het ziekenhuis nog steeds bereikbaar is en ik nog steeds bij haar terechtkan zonder steeds de tussenkomst van het ziekenhuis.
Dit ga ik sowieso ook nog opnemen met dr. GB bij onze volgende afspraak, dat ik mij niet goed voel bij deze huidige diëtiste van het ziekenhuis en dat ik naar een externe ga. Volgens mij zal dit geen probleem zijn, aangezien hij mij al eerder had laten weten dat ik niet verplicht ben het traject te volgen noch alle specialisten te raadplegen die in dit traject zitten en dus ook externen kan aanspreken (zoals ook bij mijn kinesist voor de kine dat ook extern is bij mij).
Ik heb al heel wat vragen voor de diëtiste genoteerd… Zit vol spanning te wachten eigenlijk 😀
Gesprek diëtiste
Eindelijk is het tijd voor mijn gesprek met de diëtiste, weliswaar via een online meeting.
In ons gesprek stel ik gewoon al mijn vragen die ik eerder heb opgeschreven.
Op elke vraag krijg ik een antwoord alsook de achterliggende reden waarom.
Zo weet ik intussen ook dat ik bij mijn ontbijt in plaats van max. 2 cracottes ook 1 snede geroosterd brood mag eten als ik wil.
Dat als ik bij mijn ontbijt een groentespread heb gebruikt, mijn volgende tussendoortje zeker iets van zuivelproduct dient te bevatten, aangezien de eiwitten voor mijn lichaam nu zeer belangrijk zijn voor mijn spieren.
Dat ik ook steeds iets van koolhydraten dien te eten (in de vorm van fruit of granen/aardappelen) omdat dit zorgt voor de energie van jouw hersenen. Dit moet niet veel zijn, maar heeft dit wel nodig. Dat is de reden ook waarom ik nu zo energieloos ben omdat ik sinds mijn pre-dieet zo goed als geen koolhydraten meer heb binnen gehad. De ijlheid kan ook te maken hebben met zouten, hiervoor raadt zij mij aan om Aquarius te drinken (een vloeistof die re-hydrateert). Eerlijk, ik lust noch de gele of oranje Aquarius, er zijn nog andere kleuren dus hier moet ik eens kijken of ik deze wel lust. Mocht ik dit niet lusten, dan is de rest voor de kids 😀
Een andere manier die ik kan toepassen, is om zoutstokjes (10 stuks) te eten, op internet raden ze bijv. aan zoutchips op zo een moment, maar dat is dadelijk iets oplossen met een “slechtere” keuze en dit willen we vanaf nu veranderen – reset weet je nog 😀 Wat ook kan op zo een moment is bijvoorbeeld een bouillonsoepje drinken van bijvoorbeeld Royco of zelfgemaakte bouillon met een cracotte erbij; dit heeft hetzelfde effect op jouw lichaam als een Aquarius qua samenstelling liet zij mij weten.
Ik mag ook fruit terug eten als tussendoortje, zoals bijvoorbeeld een fruitpap en hier mag gerust een Betterfood bij gedaan worden. Maar ook gewoon fruit dat zacht is mag ik mals kauwen tot een papje in mijn mond. Wat ze mij afraadt is fruit met pitjes of met een schil rond (zoals kiwi of druiven), hierbij raadt ze aan de pitjes en de schil steeds te verwijderen. Aardbeien hun zaadjes zijn klein genoeg, dit is dus ok.
Van vetstoffen ben ik niet verplicht te bakken met olijfolie (mijn man is geen voorstander van deze smaak), ik mag ook gerust de sojaboter gebruiken zoals de vloeibare van de Aldi. Als ik ergens wil op letten qua voedingswaarden, dien ik er op te letten dat het aantal gram verzadigde vet 1/3de max is van het totale vet dat er op staat.
Als tussendoortje heb je natuurlijk de zuivelproducten die ik 2x per dag zeker dien te nemen. Daarnaast mag ik ook 1x per dag een koek als tussendoortje nemen. Een portie koeken is 25 tot 30g en ook hier als ik wil letten op voedselwaardes max 15 gram vet /100 gram. Wanneer ik deze tussendoortjes neem is aan mij de keuze.
Ze laat mij vooral weten dat ik goed moet letten op mijn portiegrootte, dat dit een belangrijke is in verband met het zetten van de maag en de maag onder druk zetten of niet. Het maximum dat ik zou kunnen eten wat beste is voor mijn maag is een kleine koffietas vol per maaltijd. Daar zit ik nu nog helemaal niet aan…
Ook geeft zij mij een eetschema door dat ik nu de komende 2 weken kan toepassen.
Ontbijt:
1 snede brood (niet vers; indien vers sowieso roosteren) dat geroosterd mag worden of max 2 cracottes. Dit belegd met smeerkaas, een zelfgemaakte spread van vlees/vis (de samenstelling van mijn surimisalade was trouwens zeer goed liet ze mij weten), groentespread, mager vlees dat niet te dradig is (bv. snede kipfilet) of een confituur puur fruit of light. Qua beleg moet ik goed variëren was een tip van haar.
Tussendoor:
zuivelproduct (max. 125g) en/of fruit, combinatie van beide is beste
chocomelk van ligna pharma mag ook, aangezien dit een proteïnedrank is
2de broodmaaltijd:
zelfde als ontbijt, maar ik mag een half uur na dit ook nog een tas soep nemen als ik wil.
Slaatjes is nu nog niet aan de orde voor mijn maag en darmen (had haar hier naar gevraagd, want slaatje is ook fijn om eens afwisseling te hebben).
Tussendoor:
idem als in de voormiddag
Avond:
een aardappel ter grootte van een klein ei (ong. 75g) (bij puree is dit hetzelfde als 2 el), hierbij 10g vetstof (kan kiezen of ik deze in de puree gebruik als ik bijv. mijn vlees zonder vetstof heb gemaakt OF ik gebruik deze vetstof voor mijn saus bij mijn vlees), 2 eetlepels groenten (best nog niet de zware koolsoorten zoals rode en witte kool enzo) en een stuk vlees ter grootte van de helft van je handpalm (vlees is mager vlees en mag nu ook nog gehakt zijn zoals runds- of kalfsgehakt – in toekomst zal dit gehakt beperkt worden, maar in deze fase van zacht vlees is dit een goede optie om te nemen).
Dit alles mag ik gewoon pureren met mijn vork, indien het vlees of de groenten dradig of taai zijn deze best wel eerst mixen.
Ik mag ook Alpro Soja light room gebruiken voor bij mijn saus.
Rijst raadt ze mij nog niet aan om te eten, tenzij groenterijst die dan wel goed zacht is.
Pasta mag, maar dan wel goed zacht koken en mixen, ze raadt mij vooral speltpasta aan.
Tussendoortje:
Zie voormiddag, met aanvulling dat ik ook mag kiezen voor een koek zoals eerder al gezegd.
Dit dien ik een 2-tal weken te doen, ik mag wel richting het einde van die 2 weken mijn voeding minder en minder pureren en kijken wat dit geeft. Ik dien echt te kijken wat mijn lichaam aangeeft, want die 2 weken (of 10 tot 14 dagen) zijn richtlijnen van de gemiddelde mens na een dergelijke operatie. Sommige kunnen al eerder meer eten of dadelijk al stukjes eten die je goed kauwt dan anderen… Het is een beetje zelf zoeken en uittesten.
Voor mijn constipatie raadt ze mij aan om Héparwater te drinken, omdat hier meer magnesium inzit dan bij ander water en dit wel kan helpen.
Ons gesprek heeft langer geduurd dan voorzien, maar was voor mij zo verrijkend aangezien ik nu echt goede uitleg heb gekregen en een antwoord op al mijn vragen waarmee ik nu zat. Uitleg die ook onderbouwd was en tips gekregen wat ik van voeding beter neem dan wat ik zou nemen.
Ik ga dit ook bespreken met dr. GB aangezien ik het ook wel belangrijk vind dat hij weet van mijn keuze van een externe diëtiste alsook mijn reden waarom.
Hier staat zij ook achter dat ik dit doe.
Begin van een dumping?
Als het avond is, ga ik samen met mijn gezin zelfgemaakte balletjes in tomatensaus eten met puree.
Hier kijk ik al heel de dag naar uit.
Ik neem mijn portie en mix dit geheel tot een puree, want pletten met de vork lukt mij niet zo goed met die bal.
Wat ik neem (1 bal, 2 el tomatensaus en 70g puree) komt overeen met toch meer dan een koffietas, merk ik na het mixen.
Ik besluit dan ook maar mijn koffietas tot de helft te vullen. Het is ook de eerste keer dat ik zoiets “vasters” ga eten.
Ik begin aan mijn koffietas en halverwege mijn hoeveelheid voel ik dat ik even moet stoppen. Dit is al heel lekker, maar je voelt dit wel aankomen vind ik persoonlijk.
Na een 10-tal minuten wachten twijfel ik of ik nog ga eten… “Mijn maag reageert momenteel niet, ik heb nergens last van, het komt zwaarder binnen ok dit is omdat het vaster is… Ik ga het toch proberen.” gaat er in mijn hoofd om.
Ik eet de andere helft ook nog op…
Puut puut puut!!! Mijn lichaam slaat alarm… Bij mijn laatste hap voel ik plots dat ik te veel heb gegeten… Ken je dat gevoel als je aan het eten bent en bij de volgende hap voel je zo plots je maag “dichtklappen”, “een zwaar gewicht op je maag vallen”? Wel dat gevoel heb ik nu plots gekregen… Ik weet meteen dat ik te veel heb gegeten. “Ik had na mijn eerste stop gewoon effectief moeten gestopt zijn. Ik had gegeten en het was ok ik kon gerust nog verder eten maar mijn maag was gevuld en het was ok, ik voelde mij nog goed… Damn you, Anya, why?!?!” raast er door mijn hoofd.
Nee, nu voelde ik mij verre van goed… Ik voelde mij richting misselijk gaan en moe worden, maar ook weer niet zo om te zeggen enorm misselijk dat het er terug uit moest of ook niet zo moe om te zeggen “ik ga hier in slaap vallen”. Ik kreeg het ook niet heel warm of heel koud, ik kreeg geen rillingen etc. Want dat lees je dat dit het effect is van een dumping… Dit alles voel ik niet…
Ik besluit om op dat moment rustig in de zetel te blijven zitten en ik verroer mij even niet meer. Ik laat mijn lichaam bekomen van wat het juist heeft binnengekregen. Na een half uurtje voel ik mij al terug wat beter.
Ik betwijfel of dit een dumping was, ik denk eerder het begin van een dumping? Of een signaal van te veel?
Kinesist
Om half zeven heb ik een afspraak bij de kinesist, mijn eerste keer kine post operatief voor mijn GBP.
Ik vertel de kine dat ik geconstipeerd ben al een aantal dagen. Hij besluit daarop mij een paar oefeningen aan te leren om mijn darmen terug in gang te krijgen. Deze oefeningen kan ik dan ook de komende dagen thuis uitvoeren. Het is het leren meerollen van mijn darmen bij elke in – en uitademing alsook de bekkenrol.
Fruitpap
Nadat ik mijn kinesitherapie heb gehad, ga ik naar de winkel om nog wat fruit te gaan halen alsook Aquarius.
Bij thuiskomst maak ik dan ook meteen mijn tussendoortje voor in de avond klaar… Fruitpap, daar kijk ik zo naar uit!! Ik heb al een paar dagen zo zin in fruit, abnormaal!! Abnormaal omdat ik eigenlijk niet graag fruit eet, omwille van de reactie die ik hierbij krijg…
Rood fruit (aardbeien, framboos en bosbessen) kan ik goed eten zonder een reactie in mijn mond te krijgen. Bij al het ander fruit krijg ik steeds een enorme jeuk in mijn mond… Waarom? Geen idee… Qua intoleranties kwam er niets uit voor dit fruit, de artsen denken eerder aan een soort reactie die te linken is aan mijn pollenallergie. Aangezien ik bij rauwe wortels ook dezelfde reactie krijg.
En toch heb ik enorm veel drang naar fruit…
Ik maak mij een fruitpap van appel, 1/4de banaan (meer doe ik beter niet liet de diëtiste weten, aangezien 1 banaan qua suikers gelijk staat aan het aantal suikers van 2 appelen), hierbij vers sinaasappelsap en een pakje betterfood.
Ik doe dit alles in een bord en plet dit goed tot pap, het is een loperige fruitpap wegens de hoeveelheid sinaassap.
Na een 6-tal koffielepels dien ik te stoppen. Ik voel dat ik genoeg heb, ik heb geen zin meer om terug zo een zwaar gevoel te krijgen als daarstraks bij mijn avondeten.
Na een 10-tal minuten gestopt te zijn, krijg ik plots een enorme druk achter mijn borstbeen alsook aan de achterzijde van mijn rug tussen mijn schouderbladen. Het voelt als een soort van stevig samenknijpen…
Oh dit voelt verschrikkelijk aan… Mijn link is dadelijk gelegd aan de fruitpap… Ofwel heb ik te snel gegeten ofwel is dit een reactie op de suikers in mijn fruitpap… Ik stel mij terug de vraag: is dit het begin van een dumping?
Ik kan op deze vraag geen antwoord geven… Een half uurtje later is alles terug ok.
Ik beslis om de rest van mijn fruitpap in de frigo te zetten aangezien niemand van mijn gezin de overschot wil opeten. Bij het overgieten in een koffietas merk ik dat ik nog een volle koffietas over heb… Wow, ik verschiet hiervan!! De hoeveelheid die eerst in mijn bord zat was dus meer dan een koffietas!!
Ik wou heel graag mijn volledige bord leeg eten, dat was mijn “goal” als je dat zou kunnen zeggen. Ik begrijp dus volledig dat mijn lichaam na 6 koffielepels al genoeg had! Dit volledige bord had ik in de verste verte niet kunnen leegeten qua hoeveelheid. Ik ben blij dat mijn lichaam mij meer en meer een teken begint te geven van stoppen. Want het laten van kleine boertjes na 2 koffielepels is voorbij, ik krijg dit nu eerder nadat ik 15 minuten gestopt ben met eten.
Vandaag was alvast een leerrijke avond qua leren luisteren naar mijn lichaam en wat gaat.
Ik persoonlijk denk niet dat ik dumpings heb gehad, eerder een signaal van mijn maag naar mij “How let op Anya, ga je verder dan bezorg ik je wel een dumping…”
The good, the bad and Gastric Bypass 