Dag 9, deze ochtend moeten we zeer vroeg uit bed… Met groot ongenoegen van ons Martijn.
Zeuren, zagen, mokken, boos zijn… alles komt aanbod in de ochtend. Wat een gezellige start voor deze spannende dag voor mij.
Blij dat ik zoonlief en manlief op de voorschoolse opvang en het werk heb kunnen afzetten, om dan richting het ziekenhuis te rijden.

Anesthesist

Vandaag staat de anesthesist en de COVID-test op het programma.
Als eerste dien ik bij een verpleegster te komen, zij meet een aantal parameters van mij o.a. bloeddruk, temperatuur meten… Zij weegt mij ook even aangezien ik niet kan zeggen hoeveel ik op dit moment weeg met dit pre-dieet. Nadien stelt zij mij heel wat vragen naar voorgeschiedenis, of ik ooit problemen heb gehad met narcose, mijn allergieën etc.
Hierna mag ik even plaatsnemen in de wachtzaal tot ik door de anesthesist tot bij hem word geroepen.

Als ik bij de anesthesist binnen mag, vraagt hij meteen naar mijn allergieën.
Ik meld hem ook datgene wat dokter Endo mij heeft doorgegeven wat ik hem zeker dien mee te delen betreffende mijn hydrocortisol. Hierop besluit hij dat ik de ochtend van de operatie toch wel 5mg hydrocortisol neem, aangezien we nog niet weten wanneer de operatie zal doorgaan. En we willen voorkomen dat mijn lichaam op is van de stress en geen cortisol heeft om op terug te vallen net voor de operatie.
Tijdens de operatie zal ik sowieso ook een stressdosis toegediend krijgen. De arts meldt ook dat ik nu al Pantomed dien te nemen, dat dit beter is voor de operatie ivm zuren van de maag die dan rustiger zijn. Hij is verbaasd dat ik dit niet nu al aan het nemen ben, en ik op mijn beurt ben verbaasd met wat hij zegt. Niemand heeft mij tot nu gezegd dat ik dit ook al op voorhand diende te nemen.
Dit van de Pantomed ga ik toch even navragen bij dr. GB zelf. Ik heb sowieso nog een aantal vragen betreffende de mutualiteit en de voorschotfactuur (info uit de infosessie) voor hem, dan kan ik hem dat ook in een weg vragen.

Vragen ivm operatie

Na de anesthesist mag ik een COVID-test gaan laten afnemen en wandel richting een tentje in het ziekenhuis. Bij aankomst gaan de verpleegsters juist in pauze. Ik besluit om dan eerst naar het secretariaat van dr. GB te gaan.

Als ik bij het secretariaat toekom, stel ik de dames een aantal vragen. Ze kijken mij aan alsof ze een alien zien bij al de vragen die ik stel. Op geen enkele vraag kunnen ze mij verder helpen. Dr. GB is zelf ook niet aanwezig.
Ik vraag dan maar naar het voorschrift voor mijn anti-trombosespuit, aangezien ik dit nog niet per post ontvangen heb en morgen wel dien te laten zetten. Ook hier kunnen ze mij niet dadelijk helpen.
Ze vragen mij even plaats te nemen in de stoeltjes en te wachten.
Omwille van de chaos en het niets weten betreffende al mijn vragen die ik hun stelde, sla ik volledig in paniek. Ik heb overmorgen mijn operatie en niemand kan mij verder helpen met mijn antwoorden. De enigen die hier een antwoord op weten is dr. GB zelf die momenteel in een ander ziekenhuis aan het opereren is en mevr. OC die afwezig is wegens ziekte.
Ik zet mij neer op mijn stoeltje en krijg het heel moeilijk. Plots springen de tranen in mijn ogen en kan ik ze even niet stoppen. Ik probeer ze weg te puffen, terwijl ik naar een zakdoekje zoek, maar dit lukt mij niet goed. Een vriendelijke dame die schuin tegenover mij zit, volledig in pastelroze gekleed, kijkt mij aan met empathische ogen. Ze vraagt mij zacht of het gaat. Ik antwoord dat het wel gaat, dat dit waarschijnlijk even een ontlaadmomentje is van de stress voor mijn operatie. Ze vraagt of ik een zakdoekje nodig heb, maar dit heb ik intussen gevonden. Ik bedank haar vriendelijk voor haar medeleven.
Na een aantal minuten gaat de deur rechts van mij open en de dame van het loket roept mij binnen.

Ik mag haar naar het loketje binnen volgen. Ze geeft mij het voorschriftje van de nodige spuiten voorgeschreven door de assistent-arts. Ze laat mij ook weten dat ze aan dr. GB zal doorgeven dat hij mij even contacteert op mijn gsm om mij verder te helpen met mijn vragen.

COVID-test

Ik wandel iets opgeluchter naar de COVID-test-tent.
Er zijn 2 mensen voor mij aan het aanschuiven. Terwijl ik zit te wachten, besluit ik dat ik van zodra ik thuiskom even contact zal opnemen met mijn mutualiteit. Zij zullen mij misschien ook verder kunnen helpen met vragen ivm het formulier van de mutualiteit.
Wanneer het mijn beurt is om te testen, stap ik het tentje binnen. Ik neem plaats in een soort van tandartsstoel maar die rechter staat. Ik dien mijn masker omlaag te doen en mijn hoofd naar achter te houden. Ze nemen een wisser af in mijn neus en ik begin spontaan te hoesten na afname. Hierna volgt er een andere wisser in mijn keel met braakneigingen als gevolg.
Indien ik positief zou testen dan zou ik vanavond ten laatste morgenvroeg gecontacteerd worden, krijg ik van info mee.

Als de test erop zit wandel ik terug richting de grote inkomhal waar ik mijn opname van woensdag al dien te plannen zoals de verpleegster van de anesthesist mij had doorgegeven.

Mutualiteit

Eenmaal ik thuiskom, neem ik de vaste telefoon en bel naar de mutualiteit. Ik vraag hen of zij mijn aanvraag van de operatie voor mijn GBP al hebben ontvangen en hun akkoord hiervoor al hebben gegeven.
De dame, Gwen, laat mij weten dat zij dit niet kan zien in mijn dossier. Ze dient hiervoor even te bellen naar de adviserend geneesheer. Ze zal dit even navragen en mij dan vandaag nog terugbellen.

Een 5-tal minuten nadat ik de telefoon had afgelegd, rinkelt deze weer. Ik neem op en hoor dat het Gwen aan de andere kant van de lijn is. Ze laat mij weten dat ze nog niets van aanvraag hebben ontvangen, maar dat dit geen probleem is. De dokter mag dit ook opsturen de dag van de operatie of na de operatie. Als mijn bmi hoog genoeg is, dan zal dit wel in orde komen, laat ze mij weten.
Dan vraagt ze plots hoe dat in elkaar zit zo een procedure van een GBP. Niet om mij uit te horen, maar gewoon uit interesse, laat ze mij weten.  Ik leg haar volledig het proces uit dat ik al doorlopen heb, alsook de reden waarom. Ze vond het zeer fijn dat ik haar dit heb uitgelegd en ze wenst mij succes.
Zou zij dit ook willen doen, stel ik mijzelf de vraag? Als mijn blog nu al klaar was, kon ik haar natuurlijk doorverwijzen naar deze… Nadeel van nog niet in orde te zijn hiermee natuurlijk.

Mijn blog heb ik pas opgestart na mijn operatie, ik heb eerst steeds heel mijn proces apart opgeschreven om dan nadien te posten in een blog.

Op de middag drink een tasje soep, want ik heb nog niets gegeten vandaag.
Ik vraag mij af wanneer dr. GB mij zal bellen?

In de namiddag babbel ik nog even met Jessica, iemand die ik heb leren kennen in de steungroep GBP Januari op Facebook. Zij wordt de dag na mij geopereerd in hetzelfde ziekenhuis.
Ik deel haar mijn verhaal mee van in de ochtend en zij is ook heel verbaasd met dit alles. Zij gaat ook even haar arts contacteren, want zij had dezelfde vragen als mij en nu ze mijn verhaal hoorde wilde ze toch iets meer info.
Beiden aan het wachten op antwoorden momenteel…