Categorie: Week 2 PO

2 weken PO – 28/01/2021

2 weken PO – 28/01/2021

door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Vandaag zijn we 2 weken PO… Weer een weegmomentje, deze keer wel met bezoek van de rode duivels.
Hierdoor houd ik wel rekening dat mijn gewicht nu zwaarder is dan het normaal zou zijn, in het verleden was dit ook steeds zo.

Ik ga op mijn weegschaal gaan staan en het verdict is…

Sinds vorige week 1.6 kg minder om mee te sleuren en al een totaal van 11.7 kg incl. pre-dieet.
Andere mensen beginnen het te zien in mijn gezicht en aan mijn rondingen, ikzelf zie totaal nog geen verschil.
Heb al een paar keer de foto’s vergeleken van voor de start van mijn pre-dieet met voorbije zondag, ikzelf zie echter geen verschil. Nu ja, dit zal wel nog komen natuurlijk…

Ontbijt

Vandaag vroeger opgestaan als anders (al een beetje voorbereiding op volgende week).
Aangezien ik het steeds moeilijk heb in de ochtend om een cracotte te eten die zo droog is en in mijn mond kleeft, heb ik besloten om deze ochtend te starten met mijn yoghurt en een stukje fruit.
Verdeeld over 2 eetmomenten met een tussenpauze van 10 minuten krijg ik toch een half potje yoghurt met terug de helft van 1/8ste meloen op. Dit vocht doet mij echt deugd in de ochtend.
Iedere ochtend sta ik op met een enorme “klefbek” zoals ze dat zeggen. Je weet wel; je mond voelt heel droog aan, je tong kleeft aan je gehemelte van de droogte, je lippen moet je steeds bevochtigen met je tong … Een beetje een SpongeBob Squarepants op het droge.
Dus dat beetje yoghurt met meloen… Mmmm vocht…

Omdat ik echt dorst heb en nog steeds niet goed kan doordrinken heb ik gisteren van verschillende mensen in de steungroep op Facebook de tip gekregen voor ijs in mijn water te doen. Dit helpt hun enorm om wat grotere slokken te nemen.
Dit pas ik nu ook eens toe en inderdaad ik ben verbaasd, dit gaat beter dan op kamertemperatuur. Ik mag wel niet te veel slokken achter elkaar nemen, want dan voel ik mijn maag nog wel samenknijpen van de hoeveelheid. Het doet enorm deugd om eens geen mini-muizenslokjes te kunnen drinken!

Sinds 2 dagen ben ik ook terug begonnen met mijn vitamine C kauwtabletten (merk Kruidvat) in te nemen bij mijn ontbijt (gisteren ook bij mijn middageten genomen). Vitamine C heeft effect op de darmwerking, als je hier zelfs te veel van neemt, krijg je zelfs diarree. Wanneer je te veel vitamine C hebt ingenomen, moet je dus langzaam je hoeveelheid minderen (langzaam is een belangrijke hierbij!).
Persoonlijk denk ik dat de vitamine C al zijn effect heeft bij mij, ik kan eindelijk terug naar het grote toilet! Zo blij als een klein kind die een pakje krijgt! Blij zijn om naar het grote toilet te gaan, het is eens iets anders hé 😀

In de voormiddag hebben we een afspraak opstaan en hier gaan we voorbereidt naartoe; iets te eten en te drinken mee op zak. We willen voorkomen wat we vorig weekend hebben ervaren… (zie mijn artikel over onze uitstap naar Schoten en de Decathlon https://thegoodthebadandgastricbypass.com/2021/01/24/battery-low/ )

Misselijk

Als het middag is en ik terug thuis ben, maak ik mij een cracotte met smeerkaas en hierbij wat kippenbouillonsoep.
De cracotte krijg ik helemaal op, van de soep drink ik net iets meer dan de helft van een grote soeptas.
En dit is te veel en ik heb het geweten! Ik moet voor de eerste keer mijn Frisk-muntjes innemen… Ik voel mij na de soep enorm misselijk worden en krijg het plots warm. Ik heb echt te veel gegeten… De Frisk-muntjes (2 kleine muntjes) helpen mij door de eerste misselijkheid heen.
Echter heb ik een vergadering over een 3 kwartier en moet ik nu daarheen vertrekken.
Tijdens mijn autorit word ik terug heel misselijk en krijg ik ook enorm veel buikpijn.
Op de locatie aangekomen, stap ik snel de apotheek binnen die in de buurt van de vergaderzaal ligt.
Hier koop ik mij een pijnstiller – die ik eigenlijk niet mag nemen omwille van mijn allergie, maar het moet maar deze keer-, de pijn in mijn buik is enorm alsook de misselijkheid.

Tijdens de vergadering voel ik de pijn en misselijkheid wegtrekken. Ik heb echt te veel gegeten, ik had het ook moeten weten de tas was veel groter dan mijn gebruikelijke koffietas ook al had ik het in 3 delen gedronken…

Op ieder zijn tafeltje in de vergaderzaal staat Corona-proof een schoteltje met hierin een heerlijke kleine luikse wafel met chocolade (een van mijn lievelingskoeken normaal, mmmm – blik hiervan afwenden Anya, niet kijken, niet denken…), kleine Merci’kes alsook een klein schaaltje letterkoekjes.
Terwijl de anderen van dit lekkers genieten tijdens de vergadering, houd ik steevast mijn klok in het oog. Dit om zeker tijdig te stoppen met drinken voor het 15u is zodat ik dan mijn half potje natuuryoghurt dat ik had meegebracht kan smullen. Vroeger zou ik dit verafschuwen, yoghurt natuur eten, intussen lust ik dit wel en kijk ik hier zelfs naar uit. Ik zie dit als een moment van extra vocht in mijn mond krijgen 😀

Angst hoeveelheid

Mijn avondeten vandaag is spinaziepuree met hierin kabeljauw geplet. Ik merk dat dit minder zwaar is om te eten dan mijn balletjes in tomatensaus met puree. Ik eet dan ook op mijn gemak en met de nodige pauzes een 3/4de kleine koffietas leeg.
De portiegroottes die ik kan eten beginnen langzaamaan “groter” te worden en voel dat dit mij ook beter doet. Ik heb iets meer energie terug dan de voorbije dagen.

Als tussendoortje deze avond eet ik mij een fruitpap maar met maar 1/4de van een Betterfood erin.
In totaal is het een kleine koffietas en dit kan ik ook volledig opeten met de nodige pauzes ertussen.
Het moment dat ik fruit kan eten is een moment waar ik meer en meer naar uitkijk. Zo ook dus bij dit fruitpapmoment. Dat ons dochter langs mij zit met iets lekkers zoals chips of een stukje cake vind ik niet zo erg, mijn fruit geeft mij zoveel voldoening. Ik ben er echt verbaasd van!!

Waar ik mij wel plots zorgen om maak is mijn hoeveelheid dat ik eet… Ik eet nu meer, naar mijn gevoel veel meer, dan voordien en plots krijg ik angstgedachten in mijn hoofd… “Ben ik nu niet te veel aan het eten? Is dit wel ok die hoeveelheid? Wat als ik nu mijn maag aan het uitzetten ben? Kan ik mijn maag uitzetten met die hoeveelheid?” raast er door mijn hoofd…
Weer heel wat vragen over zaken waar ik geen antwoord op weet, vragen die mij in een angst brengen… Een angst waardoor ikzelf weer ga flippen binnenin. De angst om terug te gaan bijkomen om iets fout te doen…




Begin dumping of eerder signaal? – 26/01/2021

Begin dumping of eerder signaal? – 26/01/2021

door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Vandaag heb ik mijn gesprek met een andere diëtiste die mij is aangeraden door Odette.
Het is een externe diëtiste die al jaren ervaring heeft met mensen met een GBP en is niet verbonden aan het ziekenhuis. Hier zijn nadelen en voordelen aan natuurlijk. De nadelen zijn dat ze niet kan overleggen met mijn arts, maar aan de andere kant de huidige die ik nu heb van het ziekenhuis doet dit ook niet. (ik heb nl. een antwoord op mijn mail ontvangen en daaruit blijkt duidelijk dat ze niet gecommuniceerd heeft met mijn arts alsook weer info geeft waarvan je denkt “Uhm je spreekt jezelf tegen alsook geef je geen antwoord op al mijn vragen…”)
Het voordeel aan een externe diëtiste is dat ze natuurlijk ook na mijn traject in het ziekenhuis nog steeds bereikbaar is en ik nog steeds bij haar terechtkan zonder steeds de tussenkomst van het ziekenhuis.
Dit ga ik sowieso ook nog opnemen met dr. GB bij onze volgende afspraak, dat ik mij niet goed voel bij deze huidige diëtiste van het ziekenhuis en dat ik naar een externe ga. Volgens mij zal dit geen probleem zijn, aangezien hij mij al eerder had laten weten dat ik niet verplicht ben het traject te volgen noch alle specialisten te raadplegen die in dit traject zitten en dus ook externen kan aanspreken (zoals ook bij mijn kinesist voor de kine dat ook extern is bij mij).

Ik heb al heel wat vragen voor de diëtiste genoteerd… Zit vol spanning te wachten eigenlijk 😀

Gesprek diëtiste

Eindelijk is het tijd voor mijn gesprek met de diëtiste, weliswaar via een online meeting.
In ons gesprek stel ik gewoon al mijn vragen die ik eerder heb opgeschreven.
Op elke vraag krijg ik een antwoord alsook de achterliggende reden waarom.

Zo weet ik intussen ook dat ik bij mijn ontbijt in plaats van max. 2 cracottes ook 1 snede geroosterd brood mag eten als ik wil.
Dat als ik bij mijn ontbijt een groentespread heb gebruikt, mijn volgende tussendoortje zeker iets van zuivelproduct dient te bevatten, aangezien de eiwitten voor mijn lichaam nu zeer belangrijk zijn voor mijn spieren.

Dat ik ook steeds iets van koolhydraten dien te eten (in de vorm van fruit of granen/aardappelen) omdat dit zorgt voor de energie van jouw hersenen. Dit moet niet veel zijn, maar heeft dit wel nodig. Dat is de reden ook waarom ik nu zo energieloos ben omdat ik sinds mijn pre-dieet zo goed als geen koolhydraten meer heb binnen gehad. De ijlheid kan ook te maken hebben met zouten, hiervoor raadt zij mij aan om Aquarius te drinken (een vloeistof die re-hydrateert). Eerlijk, ik lust noch de gele of oranje Aquarius, er zijn nog andere kleuren dus hier moet ik eens kijken of ik deze wel lust. Mocht ik dit niet lusten, dan is de rest voor de kids 😀
Een andere manier die ik kan toepassen, is om zoutstokjes (10 stuks) te eten, op internet raden ze bijv. aan zoutchips op zo een moment, maar dat is dadelijk iets oplossen met een “slechtere” keuze en dit willen we vanaf nu veranderen – reset weet je nog 😀 Wat ook kan op zo een moment is bijvoorbeeld een bouillonsoepje drinken van bijvoorbeeld Royco of zelfgemaakte bouillon met een cracotte erbij; dit heeft hetzelfde effect op jouw lichaam als een Aquarius qua samenstelling liet zij mij weten.

Ik mag ook fruit terug eten als tussendoortje, zoals bijvoorbeeld een fruitpap en hier mag gerust een Betterfood bij gedaan worden. Maar ook gewoon fruit dat zacht is mag ik mals kauwen tot een papje in mijn mond. Wat ze mij afraadt is fruit met pitjes of met een schil rond (zoals kiwi of druiven), hierbij raadt ze aan de pitjes en de schil steeds te verwijderen. Aardbeien hun zaadjes zijn klein genoeg, dit is dus ok.

Van vetstoffen ben ik niet verplicht te bakken met olijfolie (mijn man is geen voorstander van deze smaak), ik mag ook gerust de sojaboter gebruiken zoals de vloeibare van de Aldi. Als ik ergens wil op letten qua voedingswaarden, dien ik er op te letten dat het aantal gram verzadigde vet 1/3de max is van het totale vet dat er op staat.

Als tussendoortje heb je natuurlijk de zuivelproducten die ik 2x per dag zeker dien te nemen. Daarnaast mag ik ook 1x per dag een koek als tussendoortje nemen. Een portie koeken is 25 tot 30g en ook hier als ik wil letten op voedselwaardes max 15 gram vet /100 gram. Wanneer ik deze tussendoortjes neem is aan mij de keuze.

Ze laat mij vooral weten dat ik goed moet letten op mijn portiegrootte, dat dit een belangrijke is in verband met het zetten van de maag en de maag onder druk zetten of niet. Het maximum dat ik zou kunnen eten wat beste is voor mijn maag is een kleine koffietas vol per maaltijd. Daar zit ik nu nog helemaal niet aan…

Ook geeft zij mij een eetschema door dat ik nu de komende 2 weken kan toepassen.

Ontbijt:
1 snede brood (niet vers; indien vers sowieso roosteren) dat geroosterd mag worden of max 2 cracottes. Dit belegd met smeerkaas, een zelfgemaakte spread van vlees/vis (de samenstelling van mijn surimisalade was trouwens zeer goed liet ze mij weten), groentespread, mager vlees dat niet te dradig is (bv. snede kipfilet) of een confituur puur fruit of light. Qua beleg moet ik goed variëren was een tip van haar.

Tussendoor:
zuivelproduct (max. 125g) en/of fruit, combinatie van beide is beste
chocomelk van ligna pharma mag ook, aangezien dit een proteïnedrank is

2de broodmaaltijd:
zelfde als ontbijt, maar ik mag een half uur na dit ook nog een tas soep nemen als ik wil.
Slaatjes is nu nog niet aan de orde voor mijn maag en darmen (had haar hier naar gevraagd, want slaatje is ook fijn om eens afwisseling te hebben).

Tussendoor:
idem als in de voormiddag

Avond:
een aardappel ter grootte van een klein ei (ong. 75g) (bij puree is dit hetzelfde als 2 el), hierbij 10g vetstof (kan kiezen of ik deze in de puree gebruik als ik bijv. mijn vlees zonder vetstof heb gemaakt OF ik gebruik deze vetstof voor mijn saus bij mijn vlees), 2 eetlepels groenten (best nog niet de zware koolsoorten zoals rode en witte kool enzo) en een stuk vlees ter grootte van de helft van je handpalm (vlees is mager vlees en mag nu ook nog gehakt zijn zoals runds- of kalfsgehakt – in toekomst zal dit gehakt beperkt worden, maar in deze fase van zacht vlees is dit een goede optie om te nemen).
Dit alles mag ik gewoon pureren met mijn vork, indien het vlees of de groenten dradig of taai zijn deze best wel eerst mixen.
Ik mag ook Alpro Soja light room gebruiken voor bij mijn saus.
Rijst raadt ze mij nog niet aan om te eten, tenzij groenterijst die dan wel goed zacht is.
Pasta mag, maar dan wel goed zacht koken en mixen, ze raadt mij vooral speltpasta aan.

Tussendoortje:
Zie voormiddag, met aanvulling dat ik ook mag kiezen voor een koek zoals eerder al gezegd.

Dit dien ik een 2-tal weken te doen, ik mag wel richting het einde van die 2 weken mijn voeding minder en minder pureren en kijken wat dit geeft. Ik dien echt te kijken wat mijn lichaam aangeeft, want die 2 weken (of 10 tot 14 dagen) zijn richtlijnen van de gemiddelde mens na een dergelijke operatie. Sommige kunnen al eerder meer eten of dadelijk al stukjes eten die je goed kauwt dan anderen… Het is een beetje zelf zoeken en uittesten.

Voor mijn constipatie raadt ze mij aan om Héparwater te drinken, omdat hier meer magnesium inzit dan bij ander water en dit wel kan helpen.

Ons gesprek heeft langer geduurd dan voorzien, maar was voor mij zo verrijkend aangezien ik nu echt goede uitleg heb gekregen en een antwoord op al mijn vragen waarmee ik nu zat. Uitleg die ook onderbouwd was en tips gekregen wat ik van voeding beter neem dan wat ik zou nemen.
Ik ga dit ook bespreken met dr. GB aangezien ik het ook wel belangrijk vind dat hij weet van mijn keuze van een externe diëtiste alsook mijn reden waarom.
Hier staat zij ook achter dat ik dit doe.

Begin van een dumping?

Als het avond is, ga ik samen met mijn gezin zelfgemaakte balletjes in tomatensaus eten met puree.
Hier kijk ik al heel de dag naar uit.

Ik neem mijn portie en mix dit geheel tot een puree, want pletten met de vork lukt mij niet zo goed met die bal.
Wat ik neem (1 bal, 2 el tomatensaus en 70g puree) komt overeen met toch meer dan een koffietas, merk ik na het mixen.
Ik besluit dan ook maar mijn koffietas tot de helft te vullen. Het is ook de eerste keer dat ik zoiets “vasters” ga eten.

Ik begin aan mijn koffietas en halverwege mijn hoeveelheid voel ik dat ik even moet stoppen. Dit is al heel lekker, maar je voelt dit wel aankomen vind ik persoonlijk.
Na een 10-tal minuten wachten twijfel ik of ik nog ga eten… “Mijn maag reageert momenteel niet, ik heb nergens last van, het komt zwaarder binnen ok dit is omdat het vaster is… Ik ga het toch proberen.” gaat er in mijn hoofd om.
Ik eet de andere helft ook nog op…
Puut puut puut!!! Mijn lichaam slaat alarm… Bij mijn laatste hap voel ik plots dat ik te veel heb gegeten… Ken je dat gevoel als je aan het eten bent en bij de volgende hap voel je zo plots je maag “dichtklappen”, “een zwaar gewicht op je maag vallen”? Wel dat gevoel heb ik nu plots gekregen… Ik weet meteen dat ik te veel heb gegeten. “Ik had na mijn eerste stop gewoon effectief moeten gestopt zijn. Ik had gegeten en het was ok ik kon gerust nog verder eten maar mijn maag was gevuld en het was ok, ik voelde mij nog goed… Damn you, Anya, why?!?!” raast er door mijn hoofd.
Nee, nu voelde ik mij verre van goed… Ik voelde mij richting misselijk gaan en moe worden, maar ook weer niet zo om te zeggen enorm misselijk dat het er terug uit moest of ook niet zo moe om te zeggen “ik ga hier in slaap vallen”. Ik kreeg het ook niet heel warm of heel koud, ik kreeg geen rillingen etc. Want dat lees je dat dit het effect is van een dumping… Dit alles voel ik niet…
Ik besluit om op dat moment rustig in de zetel te blijven zitten en ik verroer mij even niet meer. Ik laat mijn lichaam bekomen van wat het juist heeft binnengekregen. Na een half uurtje voel ik mij al terug wat beter.
Ik betwijfel of dit een dumping was, ik denk eerder het begin van een dumping? Of een signaal van te veel?

Kinesist

Om half zeven heb ik een afspraak bij de kinesist, mijn eerste keer kine post operatief voor mijn GBP.
Ik vertel de kine dat ik geconstipeerd ben al een aantal dagen. Hij besluit daarop mij een paar oefeningen aan te leren om mijn darmen terug in gang te krijgen. Deze oefeningen kan ik dan ook de komende dagen thuis uitvoeren. Het is het leren meerollen van mijn darmen bij elke in – en uitademing alsook de bekkenrol.

Fruitpap

Nadat ik mijn kinesitherapie heb gehad, ga ik naar de winkel om nog wat fruit te gaan halen alsook Aquarius.
Bij thuiskomst maak ik dan ook meteen mijn tussendoortje voor in de avond klaar… Fruitpap, daar kijk ik zo naar uit!! Ik heb al een paar dagen zo zin in fruit, abnormaal!! Abnormaal omdat ik eigenlijk niet graag fruit eet, omwille van de reactie die ik hierbij krijg…
Rood fruit (aardbeien, framboos en bosbessen) kan ik goed eten zonder een reactie in mijn mond te krijgen. Bij al het ander fruit krijg ik steeds een enorme jeuk in mijn mond… Waarom? Geen idee… Qua intoleranties kwam er niets uit voor dit fruit, de artsen denken eerder aan een soort reactie die te linken is aan mijn pollenallergie. Aangezien ik bij rauwe wortels ook dezelfde reactie krijg.
En toch heb ik enorm veel drang naar fruit…
Ik maak mij een fruitpap van appel, 1/4de banaan (meer doe ik beter niet liet de diëtiste weten, aangezien 1 banaan qua suikers gelijk staat aan het aantal suikers van 2 appelen), hierbij vers sinaasappelsap en een pakje betterfood.
Ik doe dit alles in een bord en plet dit goed tot pap, het is een loperige fruitpap wegens de hoeveelheid sinaassap.
Na een 6-tal koffielepels dien ik te stoppen. Ik voel dat ik genoeg heb, ik heb geen zin meer om terug zo een zwaar gevoel te krijgen als daarstraks bij mijn avondeten.
Na een 10-tal minuten gestopt te zijn, krijg ik plots een enorme druk achter mijn borstbeen alsook aan de achterzijde van mijn rug tussen mijn schouderbladen. Het voelt als een soort van stevig samenknijpen…
Oh dit voelt verschrikkelijk aan… Mijn link is dadelijk gelegd aan de fruitpap… Ofwel heb ik te snel gegeten ofwel is dit een reactie op de suikers in mijn fruitpap… Ik stel mij terug de vraag: is dit het begin van een dumping?

Ik kan op deze vraag geen antwoord geven… Een half uurtje later is alles terug ok.
Ik beslis om de rest van mijn fruitpap in de frigo te zetten aangezien niemand van mijn gezin de overschot wil opeten. Bij het overgieten in een koffietas merk ik dat ik nog een volle koffietas over heb… Wow, ik verschiet hiervan!! De hoeveelheid die eerst in mijn bord zat was dus meer dan een koffietas!!
Ik wou heel graag mijn volledige bord leeg eten, dat was mijn “goal” als je dat zou kunnen zeggen. Ik begrijp dus volledig dat mijn lichaam na 6 koffielepels al genoeg had! Dit volledige bord had ik in de verste verte niet kunnen leegeten qua hoeveelheid. Ik ben blij dat mijn lichaam mij meer en meer een teken begint te geven van stoppen. Want het laten van kleine boertjes na 2 koffielepels is voorbij, ik krijg dit nu eerder nadat ik 15 minuten gestopt ben met eten.
Vandaag was alvast een leerrijke avond qua leren luisteren naar mijn lichaam en wat gaat.
Ik persoonlijk denk niet dat ik dumpings heb gehad, eerder een signaal van mijn maag naar mij “How let op Anya, ga je verder dan bezorg ik je wel een dumping…”






Aansterken – 24/01/2021

Aansterken – 24/01/2021

door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Na mijn “slechte” dag van gisteren leg ik mijn focus vandaag op mijn voedingen, wat aansterken.
Ik ga er goed op letten dat ik toch zeker min. 5x heb gegeten vandaag en tussendoor goed water heb gedronken.

Citroenwater

Aangezien ik nog steeds geconstipeerd ben en dit mij eigenlijk niet goed doet, ik voel mijn eten in mijn darmen gewoon opstapelen, heb ik besloten na mijn medicatie een halve citroen te persen in warm water.
Uiteindelijk heb ik een glas van 320ml water met vers citroensap.
Dit zou blijkbaar ook een natuurlijk hulpmiddel zijn om de darm te ledigen. Ik hoop dat dit werkt… Want mijn darmen voelen heel ongemakkelijk en pijnlijk aan.
Uiteindelijk doe ik er een uur over om meer dan 2/3de van mijn glas leeg te drinken.
Ik besluit dat dit maar moet genoeg zijn en stop met drinken. Ik wil namelijk graag over een half uurtje samen met mijn gezin ontbijten.

In dit half uurtje wachttijd ga ik even langs bij de plaatselijke beenhouwer om wat charcuterie te halen alsook stokbrood (niet voor mij natuurlijk, hoewel dit er super lekker uit ziet!!).

Het citroenwater heeft momenteel nog geen effect op mijn darmen, ik blijf hopen dat dit toch snel gaat komen…

Hoeveel eet ik nu precies?

Bij het ontbijt neem ik 2 cracottes, na elke halve cracotte neem ik een pauze van een 10-tal minuten. Het is niet hetzelfde als waar mijn gezin nu van aan het smullen is. Het water loopt mij in de mond bij het zien van het verse stokbrood met dan schijfjes pastrami dat ons dochter aan het eten is. (Homer Simpson-gezicht als hij denkt aan donuts of iets lekkers; mond open gapen en het kwijl dat uit jouw mond langs jouw kin afloopt… Mmmmm stokbrood met pastrami…)
Mijn cracottes zijn ook lekker, punt.

In de middag eet ik mijn half koffietasje spinaziepuree. Ik wil eens weten hoeveel dit nu precies is dat ik ga eten en of ik dit ook effectief ga opkrijgen. “70g” zegt mijn weegschaal. Als ik dit opkrijg, heb ik 70g al hiervan op… Dat zou mooi zijn.
Na een 45 minuten mag ik de trotse eigenares zijn van een leeg koffietasje waar eerder spinaziepuree inzat.
I did it! Yes, een overwinning voor mij! Dat is al meer dan gisteren. 😀
Mijn aantal cracottes was deze ochtend ook al meer dan gisterenavond. Ok, ik doe er wel lang over, maar het zit wel in mij, ik heb het binnen.

In de namiddag wil mijn zoontje aardbeien eten. Tijdens dat hij ze aan het klaarmaken is, ja kleine jongens worden groot en willen ook dingen alleen doen, ruikt de keuken naar aardbeienland. Vroeger had je zo van die popjes (misschien nu nog) waarvan het haar naar aardbeien rook, wel dit is nu mijn keuken ik heb nu zo een keuken 😀
Uiteindelijk beslis ik om een 5-tal aardbeien uit zijn kommetje te nemen, het is dan ook tijd voor mij voor mijn tussendoortje. Aangezien ik in de gemixte fase zit, beslis ik om deze te mixen. Martijn vindt dit maar niks. “Wat doe je nu mama?! Dat ziet er toch niet uit!!” is zijn reactie bij het zien van gemixte aardbeien.
Ja, het is een sapje van aardbeien, het lijkt wat op aardbeienconfituur die juist is gemixt zonder de suiker weliswaar.
Omdat ik weet dat aardbeien nu deze tijd van het jaar soms wat zuur kunnen smaken, beslis ik er 1/5de koffielepel sugarly onder te mengen.
Dit is echt heerlijk verfrissend om te eten. Het smaakt mij ook enorm. Ook hier weer na een hap of 4 (ipv 2 zoals voordien) moet ik even stoppen voor een aantal minuten. Na dit 3x te doen, is mijn koffietasje leeg en ben ik voldaan.

We besluiten als gezin om eventjes een kleine wandeling in de straat te doen en van op afstand goeiendag te gaan zeggen bij mijn schoonouders in de straat.
Het is droog, maar wel zeer koud valt mij op. Mijn wandeling is iets korter dan gisteren, maar de buitenlucht doet wel goed plus ik ben in beweging.

Eenmaal thuis is het weer tijd om te eten, het volgende tussendoortje. Ik besluit om vla te nemen van Melkunie. Ook dit weeg ik dit keer eens af, zien wat ik zou kunnen eten.
Op de weegschaal komt 60g te staan, maar uiteindelijk na mijn happen blijkt dat ik maar 35g ervan heb gegeten uiteindelijk. Ik had echt genoeg na die 35g… Hier ben ik wel van verbaasd, dit is niet veel volgens mij…

In de avond maak ik voor mijn man en kids croques, 2 soorten waar ze uit kunnen kiezen; vegankaas en hesp of zalm met kruidenkaas.
Terwijl zij dit eten, eet ik terug 2 cracottes.

Zoetegeur

Vanavond zijn het de laatste afleveringen van “Sara” op tv. Uitzonderlijk mogen de kids elk een uur langer opblijven dan hun normale uur. Dit wil ook zeggen dat ik nog later op de avond in aanraking kom met een dochter die langs mij zit met een kommetje paprika-chips en een mini-blikje fanta.
WOW!! WAT EEN GEUR GEVEN DIE DINGEN AF!! Alsof mijn geurvermogen verdubbeld is!! De zoetigheid van die fanta!! Of die geur van die paprika!!
Ik vraag aan ons Lotte om haar drinken goed ver van mij vandaan te zetten. Die geur is te zoet voor mij om te ruiken momenteel. Ik word er zelfs een beetje misselijk van, zo zoet ruikt dit. Zijzelf ruikt hieraan en zegt dat ik overdrijf, dat dit niet fel ruikt. Dat kan ik totaal niet beamen!
Gelukkig is het een mini-blikje en moet ik niet te lang die geur ruiken 😀

Om mijn aandacht op iets anders te leggen, maak ik mij terug een klein koffietasje vla, 50g.
Dit keer krijg ik het wel volledig op.
Tussendoor drink ik nog goed water.

Ik ben fier op mijzelf, vandaag goed gegeten en heel wat water uiteindelijk binnen (zeker 700ml).
We maken vooruitgang 😀
Mijn darmen daarintegen maken deze nog niet echt, buiten grommelgeluidjes…

Battery low

Battery low

door anyavilain ♥ 1 Comment

Vandaag, zeer vroeg, gaan we richting Schoten voor iets uit te halen voor mijn man.
Aangezien ik 30 minuten moet wachten met eten na mijn medicatie, neem ik mijn chocomelk mee in een warmhoudmok.
Mijn man rijdt naar onze afspraak.
In de auto neem ik een 2-tal slokjes van mijn chocomelk en krijg dan terug mijn teken dat het genoeg is.

Het valt mij meer en meer op dat ik na 2 hapjes of slokjes een teken krijg van mijn maag “Genoeg bij deze, stop maar…” Ik wacht dan even (10-tal minuten) en nadien probeer ik nog eens. Tot nu toe kan ik dit 3x doen in totaal (of 2.5 x) en dan heb ik echt genoeg.
Tijdens onze gezellige autorit onder begeleiding van onze GPS van de auto, ervaren we grappige momenten alsook pijnlijke.
De grappige: de GPS die ons weer via wegjes navigeert waarvan je denkt: “Whattt???!! Moet ik hier door rijden?? Ik denk het niet misses!! (onze GPS is een dame). Ze leidt ons zoals nu naar een landwegje enkel toegelaten voor tractoren, fietsers, voetgangers en bromfietsen… “Ga rechtdoor… ” Uhhhmmm nope, toch maar niet. Het is niet omdat wij een soort van jeep hebben dat wij dit gaan riskeren. We luisteren niet naar jou woman… En slaan links af.
De pijnlijke: een kilometer lang over kasseien rijden, waarbij de weg al goed gebold staat en je dus half in het midden en half in de berm moet rijden om je auto onderin niet te beschadigen van de bolling in de weg.
Mijn darmen en maag schreeuwen mij toe: “Laat dit stoppen deze hel!!! Wat doe je ons aan!!”
Er rustig over rijden gaat niet, aangezien we al te laat op onze afspraak gaan toekomen, wegens al de omleidingen die we al gehad hebben op onze rit.

Battery low

Voor we uitstappen bij onze afspraak, neem ik nog eens 2 slokjes van mijn drankje, dat nog steeds warm is.
Eenmaal binnen, krijgen we zeer veel uitleg, test mijn man een paar dingen uit…
Een 2-tal uur later vertrekken we van bij onze afspraak met een grote doos in onze koffer.
Ik voel dat ik honger heb en beslis terug wat te drinken van mijn melk, 2 slokjes.

Na een uur in de auto komen we aan in de Decathlon van Hasselt, onze volgende afspraak.
Ik stap uit de auto en voel mij minder goed na deze lange autorit van een uur dat ik achter het stuur zat.
(Ter info: mijn man kon niet meer rijden, aangezien de doos achter in de auto veel te groot was en de zetels plat dienden te liggen. Met zijn 2 meter lengte kan hij dan niet goed rijden. Door de grote doos kan hij zijn zetel niet tot achter schuiven en heeft daardoor te weinig beenruimte)
Ik haak in bij mijn man aangezien het blijkbaar aan mijn gezicht te zien is dat mijn batterij laag is.
Elke stap is een moeizame, maar we gaan door… “We houden vol, na deze winkel gaan we naar huis en dan gaan we iets eten dat iets meer vult dan deze chocomelk, dan gaan we terug energie hebben Anya, kom op doorgaan.” gaat er door mijn hoofd.
In de winkel mogen we met 2 binnen, omdat mijn man mijn helper is en ik “hulpbehoevend” ben.
We blijven er niet zo lang, mijn energiepeil wordt lager en lager.

Als we richting thuis gaan, besluit mijn man dit kleine stukje toch te rijden ook al is dit geen makkelijke voor hem (met je knieën tegen het dashboard aanzitten terwijl je rijdt en je stuur tussen je benen hebben zitten is niet zo gezellig en eenvoudig om te rijden).
Les die we bij deze hebben geleerd: zorg dat je steeds gewoon drinken bij je hebt, zodat je tussendoor hier steeds kleine slokjes van kan nemen en ook iets van zuivelproduct om te eten (of misschien in de toekomst een cracker ofzo als alternatief).

Groentepap

Eenmaal thuis is het eerste wat we doen wat puree maken met wat spinazie. We mixen dit geheel met wat extra lactose-vrije melk. Een groentepapje voor baby’s is het resultaat, enkel kruid ik dit wel goed af. Prior in de kruiding: zout. Ik heb echt nood aan zout!!

Als de groentepap klaar is, schep ik mij een eetlepel in een kleine koffietas samen met een koffielepeltje.
Mijn eerste twee happen, met wat tijd tussen, zijn zó heerlijk!! Er komt spontaan een “hmmmm” uit mijn mond en mijn gezin begint te lachen. “Is het lekker schat?” vraagt mijn man mij met een grote glimlach.
Je zou eens moeten weten!! Ik zou dit potje zo ineens willen opeten!!! MAAR we weten uit ervaring dat we dit niet gaan doen, les ooit geleerd. We zetten na 2 happen onze koffietas terug op tafel, want we krijgen ons teken. Na 15 min wachten, neem ik terug 2 happen. Mijn tasje is uit bij deze en ik ben voldaan.
Dit was echt heerlijk om te eten, een simpele spinaziepuree vast en toch nog vloeibaar, zo tussenin. Mmmmm…
Ik hoop echt dat ik mij straks iets energievoller voel dan nu. Momenteel kan ik echt slapen waar ik zit, zo leeg is mijn batterij.

Aangezien ik merk dat ik echt over mijn grens ben gegaan, besluite ik om toch even te gaan liggen. De verhouding van energie-inname en energieverbruik is serieus uit evenwicht gegaan.
Mijn lichaam vraagt naar rust. Of het een powernapje gaat zijn? Daar ben ik nog niet aan uit…

Batterij aansterken

Na mijn dutje dat langer heeft geduurd dan een powernap, besluit ik om in de avond toch een cracotte te eten. Jessica heeft mij namelijk laten weten dat cracottes eten haar heel wat meer energie heeft gegeven.
Intussen voelt zij zich echt veel beter en kan zij ook terug goed eten ten opzichte van de voorbije dagen.
Ik heb intussen ook het voedingsplan fase 2 doorgekregen van iemand die op dezelfde dag als mij is geopereerd in Genk en die wel van haar diëtiste de nodige info heeft gekregen van wat zij mag eten 10 dagen na de operatie.
Op dit plan staat dat ik als ontbijt en als 2de broodmaaltijd cracotte(s) mag eten met smeerkaas, magere confituur of een mousse van vlees/vis/ei.

Ik besluit om mij een cracotte met zelfgemaakte surimimousse te maken (100g surimi fijn blenden met 1 eetlepel Delia yoghurt natuur, 1 kleine eetlepel dressing van Calvé en bijkruiden met peper en beetje zout).
Ik kauw mijn cracotte echt wel heel goed tot verpulverde cracotte, een soort papje, in mijn mond.
Na een halve cracotte te eten, die vrij vlot binnengaat, geeft mijn maag nog geen teken. Ik beslis daarom uit mijn eigen om even een 10-tal minuten te rusten. Ik wil kijken wat mijn maag doet. Reageert die hier verkeerd op? Hoe voel ik mij na deze halve cracotte?
Ik ben compleet verbaasd dat die halve cracotte zo vlot binnengaat. Is dit wel normaal of is dit alleen bij mij zo? Ik check even af bij Jessica of dit normaal is dat dit zo vlot binnengaat. Zij bevestigt dit.
Na een 10-tal minuten eet ik nog de andere helft op.
Dit was lekker.

Mijn energie is intussen terug op 0 in plaats van onder de nul…

Twijfels en eerste wandeling – 22/01/2021

Twijfels en eerste wandeling – 22/01/2021

door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

De ochtend was al beter begonnen dan gisterenochtend. Halleluja, praise the Lord!!
Mijn buikpijn onderaan mijn buik is al beter in vergelijking met gisteren.
Denk echt dat het ligt aan verkeerde melkproducten in combinatie met mijn PBDS.

Volgende fase al testen?

Heel de ochtend zit ik in mijn hoofd met wat de dokter dinsdag had gezegd tijdens mijn onvoorziene controle bij hem.
Ik mag af en toe al eens proberen iets te eten van de volgende fase van eten.
Dit zou ik heel graag willen doen om verschillende redenen; dat ik mij iets sterker zal voelen en minder ijl bij een inspanning, over een week start ik op mijn nieuwe job als dekenale secretaris en zou toch graag er wat beter aan toe zijn qua energie dan nu (ik kan wel al een heel aantal dingen, maar ben dan ook stikop na die inspanning en ijl in mijn hoofd), als ik het moeilijk zou hebben met deze fase heb ik dit liever nu voor ik op mijn nieuw werk start dan tijdens mijn nieuw werk hier door de dag mee geconfronteerd te worden en nàtuurlijk ook dat ik de soepen beu ben…
Ik weet niet of je mijn redeneringen kan volgen… Het komt er gewoon op neer, ik voel aan mijn lichaam dat ik gerust wel een stapje verder kan gaan. Normaal ga je over naar fase 2 10 tot 14 dagen na de operatie (morgen is mijn dag 10). Maar mijn afspraak is pas na 16 dagen bij de diëtiste. In mijn ogen op dit moment nog een eeuwigheid, whaaaaa!! ( lees dit op een manier als Kevin uit de film Home Alone die met zijn handen in zijn haar en mond wijd open door het huis heel hysterisch rent)

Echter werpt het bij mij wel enorm veel vragen op… alsook een angst…
De angst dat mijn maag zou gaan groter worden, dat ik schade aan mijn maag ga toebrengen etc.
Ik ga zeker nog eens navragen bij de arts of het zeker geen kwaad kan, maar kan hem pas bereiken in de late namiddag.

De vragen die ik dan weer heb zijn de volgende:

Wat kan ik proberen?
Wat mag ik dan eten in die fase? (denk zeker niet dat van gisterenavond 😀 )
Hoe moet ik dat doen? Is dat: eten allemaal samen in een blender en mixen tot dikke soep OF is dat alles bijeen en “pletten” tot een puree?
Wat zijn de voorschriften van hoeveelheden en ingrediënten (waarop letten qua vetten en suikers etc)?

Ik roep een paar hulplijnen in: de lotgenoten in de groepen waar ik in zit, Tom en Jessica.
Zij zijn ervaringsdeskundigen en hebben dit zelf doorgemaakt (of zullen nog doormaken). Er is nl. een zeer grote verscheidenheid in aanpak van elke dokter na een dergelijke operatie qua voedingsadvies. Ik word er persoonlijk echt knettergek van!!
Ik krijg heel wat adviezen van heel wat mensen. Uiteindelijk komt het erop neer dat ik het gewoon moet uittesten en proberen, klein beginnen en zien. De arts had al goedkeuring gegeven dinsdag…
De diëtiste ging ik in eerste instantie niet raadplegen, want haar respons ken ik heel waarschijnlijk al… Maar ik wil het toch niet achter haar rug doen, dus uiteindelijk puntje bij paaltje stuur ik haar een mail met mijn vragen en reden waarom…

Wandelen

In de namiddag besluit ik om mijn gedachten te verzetten door even te gaan wandelen in de straat.
Dat is al geleden sinds 13 mei tijdens de 1ste lockdown. Ik weet nog wat een kwelling dit was voor mijn lichaam. Ik mocht nadien ook niet meer gaan wandelen van mijn kinesist omdat het meer slecht dan goed deed voor mijn lichaam. Ik kwam toen ook hijgend thuis en moest mijn astmapompje uithalen dat ik al jàren niet meer had gebruikt. Het was maar 900m dat ik gewandeld had op een rustig tempo, maar het leek of ik de marathon had gelopen toen!! Nadien ben ik dus niet meer geweest gaan wandelen, enkel fietsen op mijn hometrainer 2 x 5 minuten per dag op advies van de kine.

Nu, 9 dagen na mijn operatie en 10kg lichter, wil ik toch graag eens naar buiten gaan. Het zonnetje schijnt zalig en als ik mij goed aankleed, zal dit misschien wel meevallen qua koude bedenk ik mij.
Ik zet mijn Strava op bij vertrek zodat ik kan zien hoever ik gewandeld heb.

Sowieso ga ik maar enkel hier in de straat een beetje wandelen, ben niet van plan ver te gaan.
Een goede beslissing van mij; bij de eerste honderd meter voel ik zeer ijl in mijn hoofd. In mijn eigen denk ik “Voet voor voet Anya, langzaam aan, je kan dit, gewoon voet voor voet en focus op iets anders dan de ijlheid in je hoofd…”
Op het moment als ik aan een zijstraatje kom, komt hier een ouder koppel uit gewandeld. Ze draaien de straat op en lopen een 5-tal meter voor mij. Ik richt mij op hen, op hoe zij wandelen, wat zij aan hebben…
Voor ik het weet, zijn we aan de tweede zijstraat op onze straat, een 500m verder ongeveer dan voor ze de straat waren ingewandeld.

Ik beslis op dat moment dat ik de straat gewoon ga oversteken en terug wandel richting thuis.
Hoeveel kan ik nog aan zonder effectief over mijn grens te gaan en dan misschien echt in de problemen te komen met het beetje energie dat ik in mij heb?
Het is een veilige beslissing die ik neem. Ik heb tijd genoeg nog de komende dagen, weken, maanden en jaren om verder te kunnen stappen en aan een hoger tempo. Ik hoef mij niet te bewijzen.
Het is al super van mij dat ik dit doe, een klopje op mijn schouder.

Eenmaal thuis, zie ik op Strava het volgende:

Mijn langste activiteit tot nu 😀 Zelfs Strava geeft mij een schouderklopje, hoe leuk is dit!? (nota: Strava pas geïnstalleerd tijdens de lockdown omdat ik toen besloten had om te beginnen met wandelen)

Fier op mijzelf!

Eenmaal in huis, neem ik mij een grote slok water en hierna nog een…
Auwch! Dat was te veel in een keer voor mijn maag.
Ok, in het vervolg zullen we kleinere slokken nemen lieve maag van mij 😉
Ik plof mij neer in de zetel om te bekomen. Het was niet lang, niet ver en niet snel, maar ik voel het nu wel hoeveel energie dit van mij nam, energie die ik nu eigenlijk bijna niet heb…
Dit zal wel beteren… Dit gaat beteren Anya!

Goedkeuring dokter

Een paar uur na mijn wandeling neem ik contact op met mijn dokter. Ik wil weten of ik echt niks verkeerds kan doen met mijn maag als ik bijvoorbeeld dit weekend puree met wat groentjes zou maken. Of ik niet mijn maag ga “uitleuren” of schade brengen aan mijn maag waar die geniet is.

Hij stelt mij gerust dat ik mij daar echt geen zorgen om moet maken. Dit zal allemaal niet gebeuren, zolang ik mijn voeding wel goed mix nog. Hij raadt mij aan te maken zoals babyvoeding te pureren, dus geen stukjes groenten nog niet. Ook beetje testen en kijken wat geeft, niet te veel ineens en niet alles ineens omschakelen naar fase 2. Ik pikte hierop in door te zeggen van 1 koffielepel proberen, dan wachten en kijken wat dit doet. “Super!” was zijn reactie hierop.
Ik mag ook al een cracotte in mijn soep doppen en deze heel week laten worden om dan op te eten.
Na dit telefoontje ben ik opgelucht.
Ik ga langzaam aan dit weekend al eens iets proberen.

Dit wil zeggen straks ook even naar de winkel gaan om boodschappen te doen.
Op mijn lijstje staat: cracottes, smeerkaas van Dilea en yoghurt van Dilea.
Uit ervaring weet ik dat ze in de Alvo wel wat producten hebben van Dilea, de autorit zal richting Alvo gaan straks.
Dit weekend moet ik ook nog in de AH zijn voor brood voor mijn gezin en dan kijk ik daar ook ineens voor toch iets van pudding van Melkunie.
Ik vind dat ik de laatste tijd veel naar de winkel moet gaan, iets wat ik echt niet leuk vind. Normaal doe ik maandboodschappen, daar ik boodschappen doen niet fijn vind.
Deze dag/weekboodschappen zijn eigenlijk steeds opnieuw een beetje stressmomenten voor mij. Zeker nu het niet kan gaan zoals ik wil dat het gaat. Bukken tot onder in mijn kar zo over de rand is nu een pijnlijke zaak (ja, ik ben maar een klein debje met mijn 1m63cm, dus mijn buik drukt steeds tegen de rand van de kar wil ik er iets onderin pakken of leggen).