Gisterenavond laat heb ik op de website van het ziekenhuis gezien dat mijn test negatief is van covid. Mijn operatie zal dus doorgaan, na 13u30 mag ik dus even naar het ziekenhuis bellen om te vragen om hoelaat ik binnen moet komen.

Dag voor de operatie – laatste dag pre-dieet

Ik begin de ochtend met het huis op te ruimen, was te plooien, wasmachines te draaien, te stofzuigen… Je zou kunnen zeggen een soort van nestdrang voor mijn operatie. Ik wil graag dat het huisje toch netjes is voor ik vertrek. Niet dat dit veel zin heeft, want heel waarschijnlijk in de avond zal je daar niets meer van merken met twee kids in huis.
Iets voor de middag zet ik mij aan mijn computer om een aantal zaken nog in orde te brengen.
Vandaag is het ook D-day van Odette, zij heeft een verticale dijbeenlift opstaan vandaag, heb haar dan ook succes gewenst. Ze had mij gisterenavond nog gevraagd of ik zenuwen had. Zo een lieve vrouw.

Antwoord op mijn vragen

Ik bel ook nog even met dr. GB en krijg een antwoord op al mijn vragen, waardoor ik heel gerustgesteld ben nu.
Ik krijg een antwoord op mijn vraag die de hospitalisatieverzekering mij had gevraagd (of de mutualiteit tussenkomt). De documenten voor de mutualiteit worden de dag van de operatie aan de mutualiteit bezorgd, mijn dossier is ook volledig in orde voor terugbetaling te krijgen van de mutualiteit, want anders ging de dokter beslist hebben dat de operatie niet wordt gedaan mocht er iets niet in orde zijn. Een hele geruststelling bij het horen van die antwoorden.
In verband met de Pantomed is het niet noodzakelijk dat ik die op voorhand al neem, dit mag wel maar moet niet.
Nadat ik al deze info te weten ben gekomen, licht ik ook Jessica in. Zij is momenteel in het ziekenhuis voor haar afspraak bij de anesthesist.

Als het middag is stop ik even en eet iets kleins, surimi-sticks met een beetje groenten. Veel honger heb ik niet.
Na het eten zet ik mij terug aan de computer en werk verder.
Tussendoor babbel ik even met Jessica over hoe haar dag momenteel is verlopen en terwijl werk ik ook nog aan een heel aantal projecten waarmee ik bezig ben, zoals onder andere mijn verslag schrijven.
Op mijn agenda heb ik vandaag nog heel wat andere zaken staan, zoals nog naar de winkel en apotheek gaan, mijn nepnagels verwijderen, de dochter helpen met haar huiswerk, eten maken, de thuisverpleger die nog langskomt etc.

Uur van opname

Een hele waslijst en plots in al mijn drukte krijg ik plots telefoon… Het ziekenhuis… Oh neen, ze gaan mijn afspraak toch niet annuleren?! Het is de afsprakenbalie om mij te laten weten om hoelaat ik morgen binnen mag komen. OMG het is al na 16u merk ik plots op op de klok!! Ik ben compleet zo in afleiding gegaan dat ik zelf ben vergeten te bellen naar hen om te vragen om hoelaat ik binnen mag komen!! Hoe kan ik zoiets vergeten??!! Ja, goede afleiding gedaan…

Na ons telefoontje komt mijn man en zoontje thuis en spring ik in de auto om alle andere dingen nog in orde te brengen.
In de winkel koop ik mij een heel aantal verschillende yoghurts, platte kazen enzo als voorbereiding voor de komende 2 weken. Etiketten lezen is datgene waar ik mij mee bezighoud in de winkel. Zitten er niet te veel suikers per 100g in? Bij sommige zaken twijfel ik. Ik neem het mee en zal het eens navragen bij de diëtiste morgen.

Thuisgekomen begin ik aan het eten voor mijn gezin en mijzelf. In de AH heb ik een pakje nasigroentenrijst gekocht. Een pakjes met gele wortel fijn geraspt tot rijst, hierbij rode ui, paprika en nog een paar groenten. Dit maak ik klaar met zeer fijne sneetjes kip. Het ruikt al heerlijk!!
En na mijn eerste hap ben ik verkocht. Wat is dit ook nog eens zeer lekker!! Waarom ben ik niet eerder naar de AH gegaan om daar zulke pakjes groenten te gaan halen om te gebruiken bij mijn vlees.
Dit is zo een heerlijke maaltijd, dat ik niet kan wachten tot de moment dat ik dit nog eens kan klaarmaken. De moment dat dit zal zijn, zal nog wel een hele tijd duren, maar ik ben intussen wel wat rijker geworden qua kennis… Een heerlijk simpel gerechtje dat past in het pre-dieet… Genieten van elke hap…

Vandaag heb ik het heel moeilijk…
Ik wil van alles en nog wat eten, alles wat niet gezond is.
Ik vraag mij een aantal keren per dag af “is dit het mij waard?
Dit zal ik misschien nooit meer kunnen eten?
Zal ik het fel missen? Zal het mij lukken om dit niet meer te eten?
Waarom doe ik dit?
Is het dit mij waard?”…

En uiteindelijk kom ik steeds tot de conclusie: ja het is mij waard.
Ik ben het beu om buiten adem te zijn, om niks te kunnen doen van sport, om naar adem te happen wanneer ik de trap op loop, om niks moois aan te kunnen doen, om te zien hoe mijn lichaam aan het aftakelen is en niet gezond is…. Dus ja, het is het mij waard!!
Ja, dit kan ik in de toekomst niet meer eten , maar in de plaats zal ik nieuwe lekkere dingen leren kennen die wel gezond zijn, zal ik terug leren genieten van het sporten…  Dus ik houd mij aan mijn programma ook al ruikt de Cheetos-chips van mijn man die dit langs mij zit te eten heel lekker en zien de heerlijke maaltijden terwijl ik door mijn facebook scroll er heerlijk uit.

Fresubin DB crème

Als alternatief voor de chips waar ik zoveel zin in heb, neem ik mij een crème van Fresubin. De aardbeismaak van de crème heb ik reeds geproefd en die is ok. Dit keer waag ik mij aan de vanille omdat ik echt zin heb in zoet.
Deze is echt zoet proef ik. Een hele koffielepel in een hap binnenspelen is mij te hevig van smaak en veel te zoet. Ik dop mijn lepeltje er in dat die lichtjes bestreken is met de crème en eet dit dan op. Op deze manier valt het goed mee om te eten.
Een volledig potje krijg ik niet op, dus halverwege het potje stop ik met eten.
De poezen komen dadelijk aan het potje ruiken en willen er ook van smullen. Ik zet daarom mijn potje dadelijk in de frigo, want ze zijn niet van de salontafel weg te slaan onze kittens.
Wil toch zeggen dat het wel lekker moet zijn, want poezen zijn heel kieskeurige eters is mijn ervaring.

In de avond geef ik ook mijn operatie door aan de hospitalisatieverzekering, zodat ook dit in orde is.
Nog even afwachten tot ik het akkoord krijg, maar dit zal wel goedkomen.

Ik had een planning gemaakt voor de komende 10 dagen en toch… Ik weet niet wat te eten.

Mijn man en dochter eten vanavond chinees dat mijn schoonzus gaat uithalen en komt langsbrengen aangezien zij vanavond chinees gaan afhalen.
Omdat ons Martijn dit niet lust, maak ik voor hem een kleine portie frietjes met een boulet. Dit is een ramp om te maken voor mijzelf. Dit was een kwelling van jewelste. Dit zag er zoooo goed uit en het water kwijlde uit mijn mond tijdens het maken van zijn bordje. Maar, ik ben heel flink geweest en heb niets geproefd of hiervan gegeten.

Deze avond heb ik geen enkel idee wat ikzelf ga eten. Ben nooit een grote groente-eter geweest en nu met dit pre-dieet mag ik enkel mager vlees en groenten eten… Mijn zin om terug wortelen, champignons, sla of tomaten te eten is over. Ik heb echt geen idee wat klaar te maken van groenten. Ook het mager vlees dat ik de voorbije dagen at (kalfsmedaillon, kalfslapjes, varkensoester, varkensmedaillon), komt mij de oren uit.
Ik merk echt dat ik geen uitgebreide kennis heb van wat ik kan eten of wat ik kan klaarmaken.
Hier zal ik mij echt in dienen bij te schaven qua kennis en leren… Hopelijk zal ik hier ondersteuning bij krijgen van de diëtiste.

Momenteel roep ik de hulp in van de facebookgroep, lang leve deze groep.
Ik krijg heel wat tips en kom tot de conclusie dat ik eigenlijk ook zuiver rundsgehakt mag eten. Hier had ik helemaal niet aan gedacht, aangezien dit iets is dat wij zelden in huis halen. 
Sojascheuten is blijkbaar iets dat wel mag, ik was steeds in de veronderstelling dat sojascheuten niet mogen. Het zijn de sojabonen die niet mogen. Sojabonen is hetzelfde als edama-bonen en dat eet ik niet. Maar sojascheuten is dus iets heel anders. Mijn ogen gaan weer een beetje meer open en mijn kennis breidt zich uit.

Ik stap in de auto en rijd naar de winkel om snel nog een paar zaken uit te halen.
Rundsgehakt staat als eerste op mijn lijstje om in mijn winkelkar te leggen. Ik neem ook rode biet mee die je nog zelf dient te versnijden.
In deze winkel vind ik ook de light dressing van Vandemoortele met tuinkruiden, deze gaat ook de winkelkar in. Deze gaan we straks eens proberen bij ons slaatje met onze hamburger die op de menu staat voor zodadelijk.
Ik neem ook nog wat wortelspaghetti mee voor morgen.

Als ik thuiskom maak ik mijn hamburger met een slaatje en een kleine koffielepel dressing klaar. Dit smaakte mij en was echt lekker.

Toen het avondeten van mijn man en dochter toekwam, ben ik mij gaan afzonderen… De geur was heerlijk en kwelde mij al. Om dan daar langs te zitten en te zien hoe zij heerlijk aan het eten waren, is mij nog te moeilijk.

Als eerste deze ochtend ga ik op de weegschaal gaan staan. -3.700kg reeds af!
Terwijl ik mijn man naar zijn werk breng, breng ik dit ter sprake. Mijn man zijn reactie is “Waarom doet ge dit dan niet een hele tijd om af te vallen? Waarom hebt ge dit nog niet eerder gedaan? Dit werkt toch?”…
Ik was even perplex van zijn reactie…
Ja, ik ben op 6 dagen al enorm veel afgevallen, maar ik heb zeer weinig energie en voel mij niet top, zelfs niet ok. Dit is echt een crashdieet, dit kan gewoon echt niet gezond zijn. Dit is in eerste instantie bedoeld om mijn lever te laten krimpen, niet om af te vallen. Dit is een crash-dieet dat je een paar weken kan volhouden om dan nadien weer volop te schransen en alles weer dubbel en dik bij te komen. Not the way that I want to take. Nope, deze weg hebben we al vaker genomen en steeds komen we op dezelfde weg terug… de ongezonde.

Vreemde kronkel

Iets later in de ochtend ga ik terug naar mijn werk, ditmaal om afscheid te nemen van de collega’s die in de vroege werken.

Tijdens dit afscheid heb ik een gesprek met een collega die ook een GBP heeft laten doen 4 jaar geleden.
Ik had haar al in de voorbije maanden hierover gesproken. Zij was een van de mensen waarbij ik mij ben gaan informeren op aanraden van dr. Endo.

Ze liet mij foto’s zien van op haar zwaarste. Wat een verschil!! Zo heb ik haar normaal ook nog gekend, maar eerlijk dat kan ik mij totaal niet meer voor de geest halen. Ik kan mij haar echt niet meer zo voorstellen. Zij vertelde mij dat ik nadien veel pijn ga hebben, maar dat alles wel goed zal komen.

We spreken over wat zij nu kan eten en dat zij nog steeds dient op te letten wat zij eet en hoeveel. Ik sprak ook van al de tips die ik al heb ontvangen van anderen in hun proces.
Onze andere collega was verbaasd en had het gevoel dat zij dan eigenlijk slecht eet, want zij kan bijvoorbeeld gerust een hele Kinder Bueno opeten. Nu hoort zij van ons dat dit eigenlijk naar gezondheid toe niet goed is, dat 2 stukjes hiervan eigenlijk meer dan genoeg zijn. Het is vreemd voor haar om te horen hoe wij kijken naar eten en hoe zij kijkt naar eten. Zij is heel slank van haarzelf en heeft geen eetverslaving, de gelukkigen op de wereldbol die kunnen eten wat ze willen en niets bijkomen…
Wij daarintegen zullen dit ons hele leven hebben, het opletten. Zoals anderen een alcohol-, rook-, of drugsverslaving hebben, zo hebben wij dit met eten, een verslaving aan eten. Een vreemde kronkel in ons brein. Ons denken naar eten toe is heel anders ten opzichte van die ene collega merkten wij op. De collega bijvoorbeeld zal na het sporten iets gezonds nemen, zoals zij eerder aangaf in ons gesprek, en wij doen dit anders. Zoals mijn andere collega, die al een GBP heeft laten doen, zei “Wij zien sporten als een reden om dan daarna iets vettigs of heel ongezonds te eten. Ah, we hebben gesport, nu kunnen we wel dat hele pak koeken eten…”.  En eerlijk, zo was het bij mij ook vroeger als ik ging sporten…
Intussen na de GBP van de collega gaat zij nu wekelijks 10km of meer gaan lopen en denkt zij nu ook anders over eten en sport ten opzicht van vroeger.
Maar dit is iets dat wij (ik) gaan moeten leren. Ik hoop dat ik terug kan gaan sporten, dat ik inderdaad een andere weg vrijmaak in mijn hoofd waardoor ik betere keuzes ga maken naar voeding toe. Dit is een reset en dat bevestigde mijn collega ook.

Later op de dag maak ik mij zorgen en komen er angsten in mij op naar aanleiding van het besef dat ik niet al mijn bijvoedingen steeds eet noch alle maaltijdmomenten eet. Gaat mijn lever wel genoeg gekrompen zijn tegen woensdag? En wat als ik nu nog COVID opdoe voor de operatie?
Vragen waar ik geen antwoord op weet, de angst die mij dan om de keel grijpt en mij nog minder laat eten…

Een neveneffect van zo weinig eten en die bijvoeding is wel constipatie.
Deze ochtend heb ik een kwartier naar het grote toilet proberen te gaan, maar ging zeer moeilijk.
Het is al eventjes geleden dat ik dit nog aan de hand heb gehad.
Zou ik dit eventueel kunnen verhelpen met mijn physiliumvezels?
Ik lees dat er nog meer mensen zijn die ditzelfde aan de hand hebben sinds ze aan het pre-dieet zijn begonnen.
Gelukkig zitten we al halverwege en de pijn van de krampen valt momenteel nog goed mee.

Ik merk wel dat mijn tussendoortjes in de voormiddag nemen een moeilijke is. Dit is eentje die ik heel vaak oversla. Hoewel dit uit een bijvoeding bestaat en dus wel belangrijk zal zijn. Mijn ontbijt is nu wel steeds een bijvoeding in plaats van de sojayoghurt, dus maak ik het wel goed.

Mijn ontbijt vandaag is terug een half drankje bosvruchten. Wat ben ik blij dat dit lekker is en vind het geen probleem momenteel om dit te moeten drinken de komende maand. Want ja, de komende 5 dagen nog tot aan mijn operatie alsook de 14 dagen na mijn operatie staat dit onder andere op  mijn menu.

Energie 0

Later op de dag ga ik met mijn elektrische fiets naar mijn werk. Hier dien ik mijn fiets af te leveren omdat het mijn laatste dagen zijn dat ik voor hen werk. Ik diende op de stand ‘eco’ te fietsen aangezien ik niet veel batterij meer heb en wil er toch graag geraken zonder volledig zonder batterij te fietsen. Want fietsen zonder batterij met een elektrische fiets is een hele inspanning weet ik uit ervaring.

Nadat ik mijn fiets heb afgeleverd op de hoofdcampus, wandel ik tot aan de campus waar ik normaal steeds werk. Dit is een goeie 700m van elkaar verwijderd en is eventjes wandelen met een goed beladen zak in de hand.
Het vraagt enorm veel energie die ik op dit moment helemaal niet heb, merk ik bij mijzelf. Uitgeput en vrij onstabiel op mijn benen op dat moment kom ik toe in het woonzorgcentrum.

Mijn collega’s begroeten mij hartelijk en loodsen mij dadelijk mee naar de cafetaria waar we met de nodige afstand afscheid nemen van elkaar. Mooie herinneringen, kaartjes en cadeau’tjes in ontvangst mogen nemen. Hen ook nog in de watten gelegd met iets lekkers en een afscheidsbrief voor al de collega’s. Met een lach en een traan wordt er een punt gezet achter mijn verhaal in dit woonzorgcentrum.
Na het afscheid komt mijn man onze zoon en mij ophalen, nadat ik onze zoon van de naschoolse opvang heb opgehaald.

Eenmaal thuis maak ik het eten voor mijn gezin en mijzelf klaar.
Na het eten dien ik nog het vlees vacuüm te verpakken in kleinere zakjes. Tijdens dit werkje kan ik bijna in slaap vallen waar ik sta. Ik ben compleet op, heb geen energie meer en beslis dan ook om vroeger dan gewoonlijk mijn bedje in te kruipen.

Sla en rauwe groenten eten zonder iets van dressing of saus is er bij mij blijkbaar heel moeilijk in te krijgen. Dàn voel ik mij echt een konijn. Daarmee dat ik een mailtje naar de diëtiste had gestuurd met de vraag of ik hier toch niet iets bij mag doen van dressing ofzo.

Dressing bij rauwe groenten

Zij heeft mij een paar voorstellen gedaan en hiermee ben ik dan naar de winkel gegaan.
Ik heb de dressing van Calvé genomen alsook de mayonaisse van Devos Lemmens light. De extra light van Devos Lemmens mocht ik ook kiezen, maar die ken ik uit het verleden en vind ik persoonlijk te zoet. Als ik kijk naar de hoeveelheid suiker die in deze dingen zit per 100 ml ben ik wel verbaasd dat ik deze mag, de vetten zijn wel inderdaad een stuk lager…
Ik vraag mij echt af waar ik eigenlijk bij dergelijk iets op dien te letten? De vetten of de suikers of beide?
Want gewone mayonaise is veel minder in suikers per 100g, de vetten daarintegen zijn een pak hoger natuurlijk.
Dit is iets dat ik zeker dien na te vragen bij de diëtiste.

Geen tijd gemaakt

Mijn ontbijt was de rest van het drankje van praliné van gisteren, niet zo heel veel dus. Mijn tussendoortje heb ik niet genomen want eer ik thuis was van de winkel was het middag.

’s Middags neem ik een slaatje met zalm en een theelepel van de dressing van Calvé. Dit mengt zich toch niet zo goed onder mijn sla zoals ik gehoopt had. Van smaak valt dit wel mee. Ik zal toch een andere dressing dienen te halen die vloeibaarder is.

Voor de rest van de dag ben ik volop bezig met vanalles en nog wat voor mijn gezin.
In de avond komt er een vertegenwoordiger langs. Plots merk ik na het vertrek van de vertegenwoordiger dat het al 21u30 is… Ik heb geen bijvoeding in de namiddag genomen en deze avond heb ik nog niets gegeten.

Intussen heb ik wel enorme honger gekregen en geen zin om nog iets warm te maken om te eten zo laat op de avond. Ik besluit dan om een Fresubin drankje als avondmaal te nemen met bosvruchtensmaak deze keer. Wat proeft dit heerlijk naar bosvruchten!! Vloeibare yoghurt met bosvruchten, een toppertje.

De rest van de avond drink ik nog goed water om te compenseren met hoe slecht ik vandaag heb gegeten.  Ik denk dat ik vandaag toch weer aan mijn liter water kom. Het is nog steeds gaan 1.5l water, maar toch al veel meer dan mijn max 100ml water dat ik voordien dronk.

Mijn hoofdpijn is deze ochtend sluimerend begonnen en raar maar waar maar mijn metgezel is denk ik moe geworden van al dat hakken en jumpen in mijn hoofd. Hij is enkel om de hoek komen piepen en daar blijven zitten. Een geluksmomentje van de dag.

Het is 9u en ik sta op. Ik loop naar de badkamer en maak mij klaar.
Mijn dochter ligt nog in haar bed en ik maak haar wakker, morgen is het toch terug school dus kan ze er maar beter aan wennen terug van vroeg op te staan. Ik jas haar uit haar bed om foto’s van mij te trekken.
Al grumpend stapt ze uit haar bed en komt naar de hal om foto’s van mij te nemen in mijn ondergoed. 

Mijn voor-foto’s… Vooraanzicht, zijaanzicht en achteraanzicht. Ik bekijk de foto’s en swipe ze snel terug weg… Wat zie ik er toch afschuwelijk uit. Wat heb ik mijzelf toch aangedaan? Ik kan nog niet eens naar mijzelf kijken. Ik schaam mij enorm…
Mijn kids zeggen steeds dat ik niet zo dik ben, dat er mensen zijn die dikker zijn. Dat ik mij niet hoef te schamen… Heel lief allemaal, maar ze hebben mij ook niet anders gekend.
Ik ga terug naar de badkamer en weeg mijzelf. Op de kop 108,00kg. Nog niets gewijzigd dus tov mijn weging bij de intake.
Het is 9u30 eer ik onder kom en ik vraag aan mijn dochter of ze mij ook mijn lichaamsmaten kan opmeten. We meten de borst, rechterbovenarm, taille, buik, heupen, rechterbovenbeen en rechterkuit.
Ik noteer alles mooi en schrijf er de datum van vandaag bij: 03/01/2021.

Ontbijt

Daarna kijk ik op mijn menu wat mijn eten vandaag is.
Het eerste wat ik dien te eten is sojayoghurt met wat sugarly.
We wegen mooi onze 100g sojayoghurt af en nemen de sugarly erbij… Ik begin met 1 koffielepeltje erbij te doen. Hmmm, zou ik niet nog eentje erbij doen, want wat als het niet lekker is? Een tweede is misschien te veel… Ik beslis er uiteindelijk nog een half bij te doen.
Ik neem mijn eerste hap… DAMN wat is dit gesuikerd!!! Goedemorgen Anya, lekkere suikerbom als ontbijt!
Dit smaakt nog meer gesuikerd dan mijn boule de berlin en eclair van gisterenavond te samen. Dit gaan we dus in de toekomst niet meer doen Anya. Woensdag staat dit terug op de planning, dan zullen we starten met een half koffielepeltje.

Ik lees mijn mails en al mijn berichten op mijn sociale media na en zie dat de mevrouw die ook Addison heeft mij heeft laten weten dat ik haar mag bellen in de namiddag. Wat leuk! Ik kijk er naar uit. Hopelijk kom ik dan iets meer te weten over Addison en een GBP.

Tussendoortje en middagmaal

Het is plots 11u en ik maak mij snel een warme chocoladedrank van een van de potten van Tom.
Er stond op de bereidingswijze dat ik ze niet mocht laten koken… Whoops, de microgolf stond iets te hard en te lang op… Maar het had gelukkig geen effect op de smaak, deze is best wel lekker.

Hierna zet ik mijn soep op voor deze middag als lunch; groente jullienne. De groentjes komen uit een pak van de diepvries. Ik lees alle groenten na die erin zitten, want momenteel mag ik geen avocado, bonen, erwten, linzen, maïs en pastinaak. Niets van dit alles zit er in zie ik op het eerste zicht… tot ik lees… Aardappelen!! Omg neen, en dat zijn allemaal zo van die fijne blokjes, hoe ga ik het verschil weten of het knolselder of aardappel is?! Tja, pech, we gaan ze bereiden, klaarmaken en we zullen tijdens het drinken wel een voor een alle witte blokjes uit de soep halen.
Ik neem al mijn bouillonblokjes die ik gekocht heb en kom tot de conclusie dat de vetarme blokjes van Liebig minder vetarm zijn dan die van Maggi. Maggi scoort beter qua verhoudingen suiker en vet per 100ml, dus Maggi is de winnaar om mijn groentjes in hun bad te gaan vergezellen.
Vetarm is dus toch niet zo vetarm. Les die wij bij deze hebben geleerd: lees steeds goed de tabel en vergelijk deze goed.
Ik doe 4 blokjes bouillon op 4 liter, op de verpakking staat 1 blokje per 500ml, maar dit moet ook ok zijn. Peper en zout durf ik er niet goed bij te doen, want nergens op mijn schema staat dat dit mag.

Hoofdpijn

De soep staat op het vuur langzaam te koken en plots voel ik hoofdpijn opkomen. Lap, daar hebben we het al. Dit kennen we dus nog van in de tijd van mijn 100-dagen suikerchallenge. Een nadeel van afkicken van de suiker en toen duurde dit meer dan 2 weken, dus kan mij er nu ook aan verwachten wat de komende 10 dagen het effect zal zijn elke dag. Lang leve het allergisch zijn ook voor pijnstillers. Mijn alternatief is om dan maar voldoende water te drinken door de dag.

Mijn hoofdpijn wordt er niet beter op doorheen de dag, spijtig ook al heb ik intussen al heel wat meer water op dan ik op een normale dag drink.

Rond 13u gaat mijn gezin middag eten. Ik heb voor hun deze ochtend croissants en pistolets gehaald. Dit gaan kopen voor hen is niet zo een moeilijke voor mij. Om erbij te gaan zitten terwijl zij dit eten, dit is blijkbaar toch andere koek. Mijn drang om dit ook te eten is momenteel te groot dat ik beslis mij af te zonderen aan de bureau met mijn tas soep. Deze soep proeft zeer flauw van smaak, gelukkig heb ik 2 kippenbouillonblokjes gemixt met 2 groentebouillonblokjes, heb ik toch iets meer smaak erin.

Na mijn soep begin ik de voorbereidingen te nemen voor ons dochter te kunnen helpen met leren leren.
Rond 17u als ik hiermee klaar ben, zie ik dat ik een melding op mijn messenger van Odette, de dame die ook Addison heeft en een GBP heeft, heb gekregen rond 13u dat ik haar toen mocht bellen. “Oh neen, ik ben dit compleet vergeten!!”, schiet er door mijn gedachten. Ik ben zo opgegaan in dat van mijn dochter, dat ik ben vergeten water te drinken tussendoor maar het ergste van al ik ben die dame ben vergeten te bellen in de namiddag.
Ik stuur haar meteen mijn excuses en vraag of ik haar later op de avond mag bellen. Ik krijg meteen en respons terug dat ik haar ook nu mag bellen. Wat een geluk!

Gesprek met Odette

Ik bel haar op. Wat ben ik blij met dit gesprek. Zij heeft ook Addison en nam bij het begin van haar GBP nog meer medicatie dan ikzelf op dit moment. Momenteel neemt ze niets meer buiten L-thoraxyne.
De GBP heeft haar heel goed gedaan voor haar Addison. Zelf is ze nu te slank dan goed is voor haar, ze heeft nu ondergewicht momenteel. Ze stelde mij gerust dat ik best wel mijn einddoel zal behalen. Maar dat alles natuurlijk er van afhangt hoe ik omga met mijn eetpatroon.
Ze gaf mij heel wat tips. Om echt goed te luisteren naar mijn lichaam. Dat van zodra ik voelde dat iets genoeg is, ik dan ook echt moet stoppen en niet nog proppen om erbij te krijgen – niet zoals gisterenavond met mijn dessert dus, shame on me.
Dat ik best nog lekkers kan eten, maar 1 hap want anders ga je dumping krijgen, niet voor een 2de hap gaan want ja dan krijg je zeker dumping.
Blijf in je marges, ga het niet de grenzen gaan zoeken.
Volg ook volledig het opgelegde eetpatroon voor de exacte periode zoals is voorgeschreven. Dus niet eerder gaan experimenteren met grenzen af te tasten.
Eet ook echt jouw 6 eetmomenten steeds ook al sta je eens stil, niet minderen.
Idem voor sporten, luisteren naar advies en niet eerder gaan sporten dan artsen zeggen.
Qua mijn medicatie dien ik goed op controle te blijven gaan bij mijn endocrinoloog om te kijken hoe mijn lichaam reageert. Want het is ongekend hoe mijn lichaam gaat reageren op de GBP. Zijzelf is na haar GBP zeer snel veel afgevallen. Ze komt van 96kg en na 15mnd weegt ze nu nog maar 48kg.
Ze wijst ook op het belang van blijven naar de diëtiste te gaan en onder begeleiding blijven. Zijzelf doet dit ook nog steeds.
Het belangrijkste waar ze op bleef hameren was dat ik echt naar mijn lichaam dien te luisteren. Want net zoals iedereen hebben we dit jaren niet gedaan, nu is het tijd voor een reset. Tijd om van ons lichaam te houden en naar ons lichaam te luisteren. Genoeg is genoeg, stop is stop, neem de basis gezond en volg deze gezonde weg, kies hiervoor, neem deze kans om deze gezonde reset te nemen.
Zijzelf geniet ook nog van lekkers, maar houdt het bij 1 hapje. Want als ze een tweede zou nemen weet ze wat de gevolgen zijn en deze zijn niet min qua dumping.
Ze zou inderdaad alles kunnen eten wat ze maar wil, maar zij kiest ervoor zich te houden aan haar gezonde eetpatroon, haar gezonde reset.
Ik heb haar ook gezegd dat ik inderdaad een grote angst heb om terug te hervallen. Dat ik grenzen zou gaan afzoeken. Zij liet mij weten dat dit een keuze is en dat ik daar geen bang voor dien te hebben. Gewoon omdat ik al besef dat dit een reset is voor een gezonde start, gelooft zij erin dat ik effectief mij hieraan ga houden. Door de angst alleen al zal ik kiezen voor de gezonde weg. Ik weet wat het met mijn lichaam doet als ik de slechte en ongezonde keuzes maak. Ja, mijn medicatie speelt hier ook een grote rol in, echter maak ik nog steeds de beslissing van wat ik pak. Ze raadt mij ook aan dit goed te bespreken en steeds hulp in te schakelen van de dokters, diëtiste en psycholoog, want er komt bij dit alles veel meer spelen dan enkel een keuze te maken. Mentaal zullen er ook keuzes dienen gemaakt te worden. Vooral bij mij omdat tot op heden mijn keuze bij emo-eten steeds ongezonde voeding is, terwijl er nog zoveel andere alternatieven zijn.
Maar buiten dit zal het mentaal ook moeilijk zijn…
Zij maakte de vergelijking van haar dochter en haarzelf toen ze waren gaan shoppen, of zijzelf in vergelijking met haar vriendinnen. Zij is altijd de “dikkere” geweest en nu is zij plots de “slanke” wat zorgt voor een vertekend beeld bij haar omgeving over hun eigen beeld.
Daar heeft ze wel een punt en hier had ik nog niet bij stilgestaan. Ons dochter is bijna 15, heel veel met haar uiterlijk bezig en ook heel onzeker hierover. Zij is slank en groot en toch voelt zij zich dik. Ik heb al vaak met haar hierover gesproken. Heb haar dan ook duidelijk gemaakt dat zij een gezond bmi heeft, dat zij een vertekend beeld heeft van zichzelf zoals ik op haar leeftijd. Zij heeft het nadeel dat zij net als ik al vroeg volwassenen is qua lichaamsbouw in vergelijking met haar klasgenoten. Ze begrijpt nu eindelijk dat ze ok is qua gewicht en toch twijfelt ze nog  en is ze heel onzeker. Als ik nu ga afslanken en meemaak wat deze dame meemaakt, slanker zijn dan haar dochters of omgeving, dan zou dit inderdaad een volledig verkeerd en vertekend beeld aan mijn dochter kunnen geven. Hier dien ik goed op te letten dat ik haar dit dan goed duidelijk maak hoe vertekend dit beeld is.
Het was een zeer aangenaam, verhelderend en boeiend gesprek dat ik met Odette heb gehad. Mijn angst ivm het effect van mijn Addison is gaan liggen momenteel.

Avondeten

In de avond eten mijn man en kinderen de overschotjes kalkoenrollade van Nieuwjaarsavond met hierbij kroketbolletjes. Dit is een uitdaging voor mij, want ik heb de gewoonte om tijdens het koken zo snel een kroketje uit de kom te nemen en in mijn mond te stoppen, maar dit gaat niet.
Ik warm mijn biefstuk met een eetlepel vet op en hierbij een tas soep als groenten. Ik was niet goed voorbereid qua groenten deze avond.

Goesting

Later op de avond krijg ik enorm veel goesting om iets te eten en blijkbaar ben ik niet de enige op de facebookgroep van steungroep GBP januari. Ben dus niet de enige die hier niet goed op voorbereid is.
Bij deze les geleerd: ook rauwe knabbelgroentjes voorzien voor in de avond en steeds groenten voorzien bij mijn maaltijden op de middag of avond.
Nu, dat laatste heb ik al opgelost door een nog meer gedetailleerdere planning op te maken voor de komende 10 dagen. Zodat ik zeker telkens mijn groenten heb om te eten. Ik ga nu vaak de groenten die mijn gezin de avond voordien heeft gegeten, voorzien voor mij bij mijn avondeten diezelfde dag ofwel de middag van de dag nadien.