4 weken PO en terug op controle

12 februari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Mijzelf gisteren gewogen op 4 weken PO…

Gewicht

Deze voorbije week stonden er een paar belangrijke afspraken op de agenda; zoals gisteren een afspraak met mijn diëtiste extern en vandaag met diëtiste in ziekenhuis en met dr. GB.

Qua gewicht ben ik mooi aan het afvallen, momenteel zit ik aan een gemiddelde van 2.5 kg per week.
Bij dokter GB woog ik vandaag op de weegschaal 93 kg… 15 kg minder mee te dragen!!
15 kg = 1.5 zak kattenbakvulling, 3 zakken aardappelen van 5kg uit de winkel, een kleine peuter, ongeveer een zevende van mijn startgewicht dat ik minder meezeul…
Ik merk het wel dat ik minder gewicht meedraag. Als ik de trap op ga ben ik minder afgemat als ik boven kom. Het wandelen en fietsen op de hometrainer gaat beter, ik ben veel minder snel uitgeput en kan dit langer doen dan voordien.

Qua lichaamsvorm merk ik af en toe een klein verschil.
Mijn broek is losser rond mijn billen en middel, mijn cardigans zitten losser rond mijn buik. Op die manier merk ik het.
Als ik dan naar mijzelf in de spiegel kijk, zie ik het niet. Ik zie geen verschil bij mijzelf.
Ik zie nog steeds “de dikke Anya” net als toen ik 108kg woog…
Ook als ik naar de foto’s kijk van mijzelf in lingerie, zie ik ook geen verschil tussen start pre-dieet en nu…
Ik ben een timelapse aan het bijhouden (ooit zal ik die posten 😉 ). Maar eerlijk, als ik hiernaar kijk, zie ik ook geen verschil, noch langs opzij noch langs de voorzijde. Aan mijn rugzijde zie ik dan wel al een verschil op de timelapse. Mijn “lovehandles” op mijn rug; daar zie ik een verschil. Dit komt waarschijnlijk ook door mijn rugtattoo, deze valt nu meer op. De tekening krijgt langzaam aan meer de focus in plaats van mijn “rug-lovehandles” 😀

Dr. GB had vandaag ook mijn buikomtrek gemeten. Spijtig ben ik het resultaat hiervan vergeten, maar zondag ga ik terug mijn maten opmeten zoals in het begin is gedaan. Hier ben ik heel benieuwd naar…

Gezonde voeding?

Qua voedselinname eet ik niet veel… Ik kan momenteel max. 50g voedsel eten, komt ongeveer overeen met 1/2de kleine koffietas of soms een klein beetje meer.
Langzaam aan begin ik wel meer stukjes te eten in plaats van de puree. Dit is zeer fijn, terug “gewoon” voedsel in plaats van dat gesmeusde. Enkel merk ik dat ik bepaalde dingen niet zo goed kan eten.
Ik had bijvoorbeeld in de week een croque monsieur geprobeerd, tot 3x toe in de week. En telkens lag dit mij zeer zwaar op de maag en was ik er misselijk van. Er zijn verschillende mogelijke oorzaken: het brood (wit brood), de snede vegankaas die ik er tussen had gestopt ipv een smeerkaas of dat mijn maag moeite heeft met warme kaas… Tja, wie zal het zeggen? Momenteel heb ik in elk geval besloten dat ik geen croques meer eet. Geen misselijkheid meer voor mij meneer, neen dank u!
Waar ik ook zeer goed op dien te letten met stukjes voedsel is dat ik steeds zeer goed dien te kauwen! Doe ik dit niet, dan beklaag ik het mij nadien doordat ik dan wat moe word.

Mijn avondeten van donderdagavond.
Links voor: 2x 1/4de aardappel, 2 stukjes van kalkoenbrochette, schorseneren met magere melksaus (gemaakt met enkel 700ml en 1/2 eetlepel bloem in de microgolf met de Tupperware schenkkan)
Rechts na: bijna 1/2de van 1/4de aardappel, 1/2de van 1 stukje kalkoen en 1,5 stukje schorseneer met niet te veel melksaus gegeten… Ik kon niet meer…
Een zeer mooi voorbeeldje van “ogen die groter zijn dan de buik” :s

Mijn voedingsschema is momenteel volgende:

Ontbijt:
1/2de van een snede geroosterd meergranenbrood waarvan ik de korsten afsnij, sojaminarine en light confituur OF 110ml chocodrank van ligna pharma.
Tussendoor:
50g natuuryoghurt met 1/5de koffielepel sugarly OF 50g pudding OF 110ml chocodrank van ligna pharma (indien ik dat niet bij ontbijt heb gehad)
Middag:
1 cracker van zo een pakje van 4 van LU, sojaminarine en beleg (1/2de sneetje rundsfilet, zelfgemaakte hespensalade, americain, 1/2de sneetje kipfilet of zelfgemaakte surimisalade)
Nota: Voordien nam ik soms hier ook wat soep bij, maar dat komt mij te zwaar aan beide tegelijk eten
Tussendoor:
1/2de koffietas soep OF 50g pudding OF 50g natuuryoghurt OF 1/2de van 1/4de stuk fruit (appel, meloen -> bij meloen is het 1/2de van 1/8ste 😉 )
Avond:
1/2de van 1/4de aardappel, max. 1 klein stukje vlees en max 1 eetlepel groenten (indien gepureerd krijg ik wel 1/4de aardappel en 1 stukje vlees samen met 1,5 eetlepel groenten op)
Tussendoor:
1/2de van 1/4de stuk fruit OF fruitpap (1/4de appel, 1cm banaan, 1/4de sap van sinaasappel en 1/4de betterfood-koek)

Vanaf vandaag mag ik ook alles terug beginnen te eten. Ik mag dus hetzelfde terug eten als wat ik voor mijn gezin maak. Geen “verboden” voedsel meer bij deze.
Qua voeding dien ik natuurlijk te gaan voor een gezond voedingspatroon. En zorgen dat ik dagelijks genoeg eiwitten eet.
Al heel de week zit ik met volgende vragen: “Wat is een gezond voedingspatroon? Wat zijn gezonde gerechten? Waar dien ik op te letten qua samenstelling? Waar dien ik op te letten op een week tijd? Hoeveel mag ik van wat eten en hoe vaak?” Zeer veel vragen…
De externe diëtiste helpt mij gelukkig enorm veel met mijn vragen. Ben blij dat ik deze keuze heb gemaakt.
Dr. GB vond het ook ok dat ik een externe diëtiste heb, zolang zij hem ook steeds een verslag doorstuurt van mijn opvolging. Dit komt wel in orde.

Een zeer interessante site, die mij is aangeraden door de diëtiste, is volgende: http://www.gezondleven.be
Een aanrader om eens te bekijken en te lezen. Het is gebaseerd op de huidige gezondheidsdriehoek (die ondersteboven, weet je wel 😉 ).
Er staat heel veel informatie op, maar de diëtiste gaat mij langzaam hierbij op weg helpen betreffende hoe of wat.
Voor gerechten is er ook een app beschikbaar: “Zeker gezond”. Hiervan bestaat ook een website http://www.zekergezond.be Heerlijke gerechten gezien die ik zeker zal uitproberen.

Beweging

Mijn wonden zijn mooi genezen en ik ben goedgekeurd door de arts om vanaf heden ook krachttraining te doen en andere sporten buiten wandelen en de hometrainer.
Dit is een actie-punt waar ik echt tijd voor ga moeten maken, alsook hopelijk meer energie voor ga hebben in de komende periode.
Door de weinige hoeveelheid die ik nu eet, merk ik dat ik na een dag werken pomp af thuiskom.
Mijn energiepeil is dan zeer laag… Volgens de diëtiste zal dit wel gaan beteren met dat ik toch een beetje meer ga kunnen eten in de komende weken. Vingers gekruisd bij deze…

3 weken PO en terug aan het werk – 04/02/2021

4 februari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Maandag was mijn eerste werkdag na mijn operatie op mijn nieuw werk, 18 dagen na mijn operatie.
Dit heeft natuurlijk ook tot gevolg dat ik niet dagelijks op mijn blog kan schrijven. Na mijn werk wil ik ook graag tijd hebben voor mijn gezin en alle andere dagelijkse taken nog 😉
Ik heb dan ook besloten om 1 tot 2 keer in de week een nieuw artikel op mijn blog te posten.
Vaste dagen ga ik mij niet opleggen, ik wil dit graag “graag” blijven doen en geen druk voelen.

Aan het werk

“Nu al terug werken? Kan dat? Mag dat?” hoor ik je al vragen.
Ja, ik ben vroeg qua terug werken gaan. Normaal zou ik nog thuis mogen zijn aangezien na een GBP de dokters je 4 tot 6 weken thuis schrijven. Maar in mijn situatie had ik dit liever niet en ging de specialist hiermee akkoord.
Mijn werk is vooral administratief werk, vergaderingen bijwonen, gesprekken voeren met mensen uit verschillende parochies etc. Niets waarbij ik dingen moet heffen of zware dingen moet dragen…

Mijn nieuwe werkgever, alsook heel wat collega’s, weten dat ik een GBP heb gedaan.
Het is dan ook heel fijn om op mijn eerste werkdag te merken dat ze hier heel wat rekening mee houden.
De deken durfde tijdens de koffiepauze dan ook geen koek te nemen, hij wilde mij liever niet in verleiding brengen.
Dit was super lief van hem, maar heb hem gezegd dat hij dit gerust mag doen. Ik doorsta in de avonden vaak grotere verleidingen (zoals de errors bij de frietjesavond of de geur van chips of fanta langs mij in de zetel hahaha), dus deze verleiding kan ik best wel doorstaan.

Bij mijn aankomst heb ik ook een heel mooi welkomstgeschenk gekregen…

Deze heerlijke ruiker staat nu natuurlijk mooi te pronken op mijn bureau ❤

Voorbereiding en plannen

Met de start van opnieuw te gaan werken, merk ik ook dat ik mij de avond voordien steeds goed dien voor te bereiden op de volgende werkdag. Hiermee bedoel ik dat ik echt goed dien te plannen wat ik elk moment ga eten en dit ook op voorhand klaarmaak.
Ik ken mijzelf, ik sta erom gekend steeds 1 iets te vergeten als ik de dag voordien geen voorbereidingen heb gedaan… Indien ik dit dus zou uitstellen tot in de ochtendrush, dan kan ik nu al op een blaadje meegeven dat ik in de loop van de dag ga zeggen “sh**t ik ben dit of dat nog thuis vergeten”. En dit willen we nu echt wel voorkomen 😀

Bij mijn vertrek naar mijn werk in de week, kijkt ons Martijn naar mij en zegt: “Mama, ga jij weg op reis? Waarom heb jij een koffer mee?”
Hij wijst hiermee naar mijn koeltas waarin mijn tussendoortjes en lunch steken. Een “koffer” vol met kleine Tupperware-potjes waar overal een klein beetje voedsel in zit.
Elke ochtend sta ik gepakt en gezakt klaar om te vertrekken richting mijn werk, ik voel mij telkens een muilezel. Mijn Mamzeltasje is op dit ogenblik te klein voor al die potjes, vandaar dit lelijke ding dat toch wel handig is bij deze.

Sporten

In de tijd dat ik nog niet ging werken, ging ik eens wandelen of zat ik op mijn hometrainer door de dag.
Sinds maandag heb ik dit niet meer gedaan…

Maar voor beweging dien ik ook tijd te maken en dit in te plannen.
Ik ben deze reset aangegaan, ik wil dit dus ook goed doen. Mijn leven voor GBP was ook heel wat plannen, enkel had ik gaf ik toen geen grote prior aan gezond eten en beweging. Dit hoort er in mijn ogen nu dus wel bij.

Echter wandelen in dit donkere natte weer is voor mij niet echt uitnodigend en zelfs wat beangstigend (ja, mijn angsten steken enorm de kop op bij het gedacht te gaan wandelen in het donker…).
Ik heb dan ook besloten om in de avond twee vliegen in een klap te doen; bewegen op mijn hometrainer en terwijl mijn serie te bekijken.

In de toekomst denk ik er ook aan om work-outs te doen via Youtube of de lessen van Basic Fit maar dan thuis. Dit mag nu wel nog niet, eerst moet ik op controle zijn geweest bij de specialist in verband met de wonden of deze ok zijn en ik terug kracht mag zetten of dingen mag heffen.
Ik lees vaak dat dit mogelijk is eenmaal 6 weken PO… Volgende week heb ik mijn afspraak bij de specialist… Benieuwd.

Eten om de 2 à 3 uren

De regel van om de 2 à 3 uren eten, probeer ik wel steeds zo goed mogelijk aan te houden ook op mijn werk.
Ik heb dan ook op mijn gsm een alarm ingesteld dat om de 2 à 3 uur afgaat met de melding “eten”.
Ben ik blij dat ik dit gedaan heb, want anders zou ik mij niet aan de regel kunnen houden.
Als ik aan het werken ben, ga ik hier zo in op dat ik de tijd heel vaak uit het oog verlies.
Lang leve de smartwatch alsook de smartphone 😀

Weegdag

Vandaag, donderdag 04/02/2021, terug weegdag…
3 weken PO… Wat zal het verdict zijn vandaag?

Een halve kilo minder op een week tijd.
Aan de ene kant doet het mij plots twijfelen, omdat ik nu minder ben afgevallen dan de voorbije weken.
Aan de andere kant is dit best normaal qua gewicht dat ik verloren ben op een week tijd. Normaal val je tussen de halve kilo tot een kilo per week af. Dit is ook het beste voor je huid, dan heeft je lichaam de tijd om te volgen.
Ik dien mij dus geen zorgen te maken volgens mij.

Ik ben zeer blij met wat ik al bereikt heb van resultaat. Het is er af hé, 12,2 kg!!
Dit lukte mij niet met alles wat ik voordien heb gedaan.
Mijn hoofd zegt wel nog vaak “Nog! Nog!”, maar mijn maag geeft mij echt een teken “Genoeg!”* Dus stop ik liever dan dat ik mij moe of ziek eet…
Dit had ik voor mijn GBP niet, nu dus wel. Het is een soort van “Rood licht, belsignaal en de slagbomen aan een treinspoor die omlaag gaan”. Een signaal van “ga niet door, want anders riskeer je gevaar”. Voordien hoorde ik het belsignaal niet, intussen langzaam aan begin ik dit te horen.

*Nota: Mijn maag geeft mij een teken als ik deze ten minste de tijd geef om het aan te geven en dit lukt mij momenteel alleen als ik rustig eet.

Eerste dumping en les die we hieruit leren- 30/01/2021

31 januari 202131 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Gisteren (29/01/2021) heb ik een gesprek gehad met de diëtiste uit het ziekenhuis, mijn eerste opvolggesprek na de operatie met haar.
Het gesprek begon natuurlijk wat ongemakkelijk, aangezien ik met de deur in huis ben gevallen met mijn ongenoegens. We hebben dit dan ook uitgebabbeld, maar we kunnen er niets meer aan veranderen hoe het is verlopen, het is wat het is en we moeten nu verder.
Ze gaf mij de uitleg van de volgende fase die uit 3 delen bestaat; elke week is er een kleine verandering in het eetpatroon. Omdat ik al bezig ben met het 1ste deel van fase 2, mag ik vanaf zondag van haar overschakelen naar deel 2. Dit wil zeggen dat ik mijn 2 cracottes (waarvan ik er momenteel maar 1 op krijg) mag vervangen door een snede geroosterd brood zonder korst. Voor de rest blijft alles hetzelfde.
Deel 3 van deze fase is dat ik mijn eten minder moet pletten (mijn warme maaltijd) en meer stukjes al mag eten die ik goed moet kauwen.

Er waren wel een paar zaken waar ze niet mee akkoord ging die ik nu wel toepas…

Fruit mag ik maar 1 stuk fruit per dag eten van haar, niet meer. Dit wil zeggen, bye bye fruitpap of bye bye stuk fruit in de avond als tussendoortje aangezien ik in de namiddag of in de ochtend bij mijn ontbijt dan al een stuk fruit heb gegeten (ook al is dit vaak maar 1/4de – max. 1/2de van een stuk fruit). Die hoeveelheid is dan weliswaar geen volledig stuk fruit dat ik dan eet, maar ja telt wel als 1x fruit voor die dag…

Een ander iets wat ze liever niet heeft dat ik nu doe, is mijn maaltijd verdelen over meerdere momenten, dus een pauze nemen van 10-tal minuten na 2 happen en dan terug 2 happen eten.
Dit wil ze liever niet dat ik dit toepas, omdat ik na mijn eerste 2 happen een gevoel krijg van “nu kan ik even niets meer erbij steken” en dat zou een teken zijn van voldaan, aangezien mijn maagje maar een pingpong-bal groot is… Ik zou het beste na die 2 happen stoppen, dan een uur wachten om dan terug te eten.
Hierop was mijn reactie meteen: “En wanneer moet ik dan drinken? Aangezien je een 30 min. voor je eten en 30 min. na je eten niets mag drinken…”.
Haar respons “Ah ja, dat is waar… Hmmm, ja het is geen gemakkelijke hé, het zal wat uitzoeken zijn, dat is het nadeel van een GBP…” Toen stond ik even perplex…

Naast dit gegeven vind ik het ook heel moeilijk om energie te krijgen met maar 2 happen voeding. Dit zou beteren liet ze mij weten qua energie, zeker nu ik meer ga eten dan enkel het vloeibare.
We zullen zien…

Op het einde van ons gesprek liet ze mij weten dat ik niet zo streng moet zijn qua willen volgen van de regels, ik moet gewoon gezonde keuzes maken en mijn eigen weg beetje zoeken…
En zoals de dokter in de gang zei, toen hij mij vroeg hoe het ging en ik hem mijn angst vertelde van maaguitzetten, “Je moet niet zo bang hebben en zo streng zijn, je moet terug leren genieten van eten dat is belangrijk nu…”.

Conclusie: ik moet het eigenlijk een beetje zelf uitzoeken allemaal en de regels in grote lijnen volgen, maar vooral mijn gezond verstand gebruiken…

Extra nota: Betreffende pasta en andere dingen uittesten, dit komt in fase 3 aanbod. Over 2 weken zal ik deze uitleg krijgen.
En momenteel ga ik nog naar de afspraken gaan bij de diëtiste in het ziekenhuis, aangezien ik dit alles eerst wil bespreken met dr. GB. Ik wil weten hoe hij hier over dit alles denkt, eens een gesprek met hem hierover aangaan op onze eerstvolgende afspraak.

Dumping

Ja, mijn eerste dumping waarvan ik zeker ben dat het een dumping is, is een feit.
In de avond beslis ik om geen puree te eten, maar om een tas soep te drinken samen met 2 kleine crackers belegd met vlees (gemixt vlees).
Door het gesprek met de diëtiste van gisteren, maak ik een verkeerd besluit… In plaats van te stoppen met eten na 2 happen en een pauze even te nemen, beslis ik om gewoon aan een stuk door te eten zonder een pauze te nemen. Ik had een 3/4de koffietas met tomatensoep gevuld en daarbij dan die 2 crackers (zo een pakje van 4 kleine volkoren crackers van de Aldi) op ongeveer een 10 minuten dus uit.
Jaaaa, I know… Ik heb dus veel te veel op veel te korte tijd ineens gegeten en ja, ik heb het geweten…

Een 10-15 minuten na mijn eten voel ik mijn maag ineen krampen, een blok beton in mijn maag die aan het vechten is, mijn darmen die volop mee aan het protesteren zijn door mee te supporteren met mijn maag en ook over te gaan in een krampensupport. Daarnaast zo misselijk als iets worden, de klop van de hamer krijgen en hierdoor best wel een dutje kan doen en hier niet aan willen toegeven (nota: dit heb ik wel al vaker gehad dat ik na mijn eten moe word – de diëtiste van het ziekenhuis had mij laten weten dat dit ook een soort dumping is als teken te veel gegeten of iets gegeten waar mijn maag het moeilijk mee heeft), geen pap meer kunnen zeggen, gewoon rustig stil blijven liggen in de zetel en zo min mogelijk bewegen want bij elke beweging voel je je nog misselijker worden en mijn eten dat verschillende keren terug omhoog komt (duidelijk teken van mijn maag dat het te veel is en het er terug uit wil duwen en aan het roepen is “Out with it!! Let it goooo, let it gooooo!”).

Dit gevoel heb ik uiteindelijk een uur, een uur mij ellendig gevoeld!!
Ik had ook Frisk-muntjes genomen bij de eerste signalen, maar ik had het gevoel dat dit niet zo afdeed.
Ik heb geen last gehad van diarree of teruggeven bij deze dumping, waarvan ik eigenlijk wel dacht dat dit sowieso bij een dumping hoort. Niet dus, je hebt dus niet altijd alle signalen bij een dumping.

Tijd nemen

Tijdens mijn dumping-moment ben ik heel de tijd aan het speculeren hoe ik dit in de toekomst kan voorkomen. Want dit gevoel maak ik nu mee nu ik thuis ben, laat staan hoe dit zou zijn als ik op mijn werk ben of bij anderen… Dan kan ik mij niet even leggen in de zetel en mijn hoofd op mijn hand laten steunen met mijn arm op het kussen ondersteunend.
Ergens ben ik blij dat ik dit eens meemaak thuis en dat ik nu kan kijken hoe ik dit beste kan voorkomen in de toekomst.

Van al de gedachten die bij mij opkomen, neem ik het besluit om rustiger te gaan eten.
In de vele dieetboeken in mijn boekenkast zeggen ze dat ook steeds hé “Rustig eten, leg je bestek tussen elke hap even neer, kauw goed etc. etc.”.
Wel uiteindelijk zal het hierop neerkomen, wil ik een dumping in de toekomst voorkomen en toch kunnen eten tot ik het signaal van mijn hersenen krijg dat ik voldaan ben. Mijn lichaam de tijd geven om aan mijn hersenen dit signaal door te geven.

Ik neem het besluit om elke hap goed te kauwen en tussen de volgende hap even te wachten. Niet meer na 2 happen 10 minuten wachten, maar eerder zoals ze zeggen bestek even neerleggen en genieten van datgene wat je in je mond hebt. Meer tijd uitbesteden om iets te eten, zoals bijv. 20 minuten doen over een maaltijd waardoor ik ook genoodzaakt ben om rustiger aan te eten om dit te verspreiden over die tijd.
Als ik kijk hoe ik voordien at voor mijn GBP, dan had ik op een goede 10 minuten mijn groot bord in het verleden op en was ik soms zelfs al bezig aan mijn 2de portie… “Schrokken” was toen het normaal voor mij. Nu dien ik echt te leren om mijn maaltijd te verspreiden over een langere periode, dus echt rustiger gaan eten.
Hierdoor zal mijn lichaam ook de tijd hebben om het signaal aan mijn hersenen te geven dat ik voldaan ben.

Een GBP is echt wel meer dan enkel de easy way zoals je merkt. Het is echt leren terug goed/normaal te eten, gezonde keuzes te maken, te luisteren naar je lichaam…
Er komt zoveel bij kijken, zoveel patronen die je dient te doorbreken.
Het is niet zo dat het allemaal vanzelf zal gaan eenmaal je de operatie hebt gehad. No way, er komt veel meer bij te kijk…

Tijdens mijn laatste tussendoortje pas ik toe wat ik een paar uur eerder had besloten.
Ik neem mij voor 20 minuten tijd te nemen om 2 eetlepels vloeibare zelfgemaakte pudding te eten.
Uiteindelijk merk ik dat ik na 4 koffielepels eigenlijk genoeg heb en stop dan ook met eten en raar maar waar… ik ben nadien niet moe en ik voel het moment waarop mijn lichaam en mijn hersenen aangeven “Het is ok Anya, ik heb genoeg, meer zou ik kunnen maar het zou niet goed komen.”

2 weken PO – 28/01/2021

29 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Vandaag zijn we 2 weken PO… Weer een weegmomentje, deze keer wel met bezoek van de rode duivels.
Hierdoor houd ik wel rekening dat mijn gewicht nu zwaarder is dan het normaal zou zijn, in het verleden was dit ook steeds zo.

Ik ga op mijn weegschaal gaan staan en het verdict is…

Sinds vorige week 1.6 kg minder om mee te sleuren en al een totaal van 11.7 kg incl. pre-dieet.
Andere mensen beginnen het te zien in mijn gezicht en aan mijn rondingen, ikzelf zie totaal nog geen verschil.
Heb al een paar keer de foto’s vergeleken van voor de start van mijn pre-dieet met voorbije zondag, ikzelf zie echter geen verschil. Nu ja, dit zal wel nog komen natuurlijk…

Ontbijt

Vandaag vroeger opgestaan als anders (al een beetje voorbereiding op volgende week).
Aangezien ik het steeds moeilijk heb in de ochtend om een cracotte te eten die zo droog is en in mijn mond kleeft, heb ik besloten om deze ochtend te starten met mijn yoghurt en een stukje fruit.
Verdeeld over 2 eetmomenten met een tussenpauze van 10 minuten krijg ik toch een half potje yoghurt met terug de helft van 1/8ste meloen op. Dit vocht doet mij echt deugd in de ochtend.
Iedere ochtend sta ik op met een enorme “klefbek” zoals ze dat zeggen. Je weet wel; je mond voelt heel droog aan, je tong kleeft aan je gehemelte van de droogte, je lippen moet je steeds bevochtigen met je tong … Een beetje een SpongeBob Squarepants op het droge.
Dus dat beetje yoghurt met meloen… Mmmm vocht…

Omdat ik echt dorst heb en nog steeds niet goed kan doordrinken heb ik gisteren van verschillende mensen in de steungroep op Facebook de tip gekregen voor ijs in mijn water te doen. Dit helpt hun enorm om wat grotere slokken te nemen.
Dit pas ik nu ook eens toe en inderdaad ik ben verbaasd, dit gaat beter dan op kamertemperatuur. Ik mag wel niet te veel slokken achter elkaar nemen, want dan voel ik mijn maag nog wel samenknijpen van de hoeveelheid. Het doet enorm deugd om eens geen mini-muizenslokjes te kunnen drinken!

Sinds 2 dagen ben ik ook terug begonnen met mijn vitamine C kauwtabletten (merk Kruidvat) in te nemen bij mijn ontbijt (gisteren ook bij mijn middageten genomen). Vitamine C heeft effect op de darmwerking, als je hier zelfs te veel van neemt, krijg je zelfs diarree. Wanneer je te veel vitamine C hebt ingenomen, moet je dus langzaam je hoeveelheid minderen (langzaam is een belangrijke hierbij!).
Persoonlijk denk ik dat de vitamine C al zijn effect heeft bij mij, ik kan eindelijk terug naar het grote toilet! Zo blij als een klein kind die een pakje krijgt! Blij zijn om naar het grote toilet te gaan, het is eens iets anders hé 😀

In de voormiddag hebben we een afspraak opstaan en hier gaan we voorbereidt naartoe; iets te eten en te drinken mee op zak. We willen voorkomen wat we vorig weekend hebben ervaren… (zie mijn artikel over onze uitstap naar Schoten en de Decathlon https://thegoodthebadandgastricbypass.com/2021/01/24/battery-low/ )

Misselijk

Als het middag is en ik terug thuis ben, maak ik mij een cracotte met smeerkaas en hierbij wat kippenbouillonsoep.
De cracotte krijg ik helemaal op, van de soep drink ik net iets meer dan de helft van een grote soeptas.
En dit is te veel en ik heb het geweten! Ik moet voor de eerste keer mijn Frisk-muntjes innemen… Ik voel mij na de soep enorm misselijk worden en krijg het plots warm. Ik heb echt te veel gegeten… De Frisk-muntjes (2 kleine muntjes) helpen mij door de eerste misselijkheid heen.
Echter heb ik een vergadering over een 3 kwartier en moet ik nu daarheen vertrekken.
Tijdens mijn autorit word ik terug heel misselijk en krijg ik ook enorm veel buikpijn.
Op de locatie aangekomen, stap ik snel de apotheek binnen die in de buurt van de vergaderzaal ligt.
Hier koop ik mij een pijnstiller – die ik eigenlijk niet mag nemen omwille van mijn allergie, maar het moet maar deze keer-, de pijn in mijn buik is enorm alsook de misselijkheid.

Tijdens de vergadering voel ik de pijn en misselijkheid wegtrekken. Ik heb echt te veel gegeten, ik had het ook moeten weten de tas was veel groter dan mijn gebruikelijke koffietas ook al had ik het in 3 delen gedronken…

Op ieder zijn tafeltje in de vergaderzaal staat Corona-proof een schoteltje met hierin een heerlijke kleine luikse wafel met chocolade (een van mijn lievelingskoeken normaal, mmmm – blik hiervan afwenden Anya, niet kijken, niet denken…), kleine Merci’kes alsook een klein schaaltje letterkoekjes.
Terwijl de anderen van dit lekkers genieten tijdens de vergadering, houd ik steevast mijn klok in het oog. Dit om zeker tijdig te stoppen met drinken voor het 15u is zodat ik dan mijn half potje natuuryoghurt dat ik had meegebracht kan smullen. Vroeger zou ik dit verafschuwen, yoghurt natuur eten, intussen lust ik dit wel en kijk ik hier zelfs naar uit. Ik zie dit als een moment van extra vocht in mijn mond krijgen 😀

Angst hoeveelheid

Mijn avondeten vandaag is spinaziepuree met hierin kabeljauw geplet. Ik merk dat dit minder zwaar is om te eten dan mijn balletjes in tomatensaus met puree. Ik eet dan ook op mijn gemak en met de nodige pauzes een 3/4de kleine koffietas leeg.
De portiegroottes die ik kan eten beginnen langzaamaan “groter” te worden en voel dat dit mij ook beter doet. Ik heb iets meer energie terug dan de voorbije dagen.

Als tussendoortje deze avond eet ik mij een fruitpap maar met maar 1/4de van een Betterfood erin.
In totaal is het een kleine koffietas en dit kan ik ook volledig opeten met de nodige pauzes ertussen.
Het moment dat ik fruit kan eten is een moment waar ik meer en meer naar uitkijk. Zo ook dus bij dit fruitpapmoment. Dat ons dochter langs mij zit met iets lekkers zoals chips of een stukje cake vind ik niet zo erg, mijn fruit geeft mij zoveel voldoening. Ik ben er echt verbaasd van!!

Waar ik mij wel plots zorgen om maak is mijn hoeveelheid dat ik eet… Ik eet nu meer, naar mijn gevoel veel meer, dan voordien en plots krijg ik angstgedachten in mijn hoofd… “Ben ik nu niet te veel aan het eten? Is dit wel ok die hoeveelheid? Wat als ik nu mijn maag aan het uitzetten ben? Kan ik mijn maag uitzetten met die hoeveelheid?” raast er door mijn hoofd…
Weer heel wat vragen over zaken waar ik geen antwoord op weet, vragen die mij in een angst brengen… Een angst waardoor ikzelf weer ga flippen binnenin. De angst om terug te gaan bijkomen om iets fout te doen…

Begin dumping of eerder signaal? – 26/01/2021

27 januari 202127 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Vandaag heb ik mijn gesprek met een andere diëtiste die mij is aangeraden door Odette.
Het is een externe diëtiste die al jaren ervaring heeft met mensen met een GBP en is niet verbonden aan het ziekenhuis. Hier zijn nadelen en voordelen aan natuurlijk. De nadelen zijn dat ze niet kan overleggen met mijn arts, maar aan de andere kant de huidige die ik nu heb van het ziekenhuis doet dit ook niet. (ik heb nl. een antwoord op mijn mail ontvangen en daaruit blijkt duidelijk dat ze niet gecommuniceerd heeft met mijn arts alsook weer info geeft waarvan je denkt “Uhm je spreekt jezelf tegen alsook geef je geen antwoord op al mijn vragen…”)
Het voordeel aan een externe diëtiste is dat ze natuurlijk ook na mijn traject in het ziekenhuis nog steeds bereikbaar is en ik nog steeds bij haar terechtkan zonder steeds de tussenkomst van het ziekenhuis.
Dit ga ik sowieso ook nog opnemen met dr. GB bij onze volgende afspraak, dat ik mij niet goed voel bij deze huidige diëtiste van het ziekenhuis en dat ik naar een externe ga. Volgens mij zal dit geen probleem zijn, aangezien hij mij al eerder had laten weten dat ik niet verplicht ben het traject te volgen noch alle specialisten te raadplegen die in dit traject zitten en dus ook externen kan aanspreken (zoals ook bij mijn kinesist voor de kine dat ook extern is bij mij).

Ik heb al heel wat vragen voor de diëtiste genoteerd… Zit vol spanning te wachten eigenlijk 😀

Gesprek diëtiste

Eindelijk is het tijd voor mijn gesprek met de diëtiste, weliswaar via een online meeting.
In ons gesprek stel ik gewoon al mijn vragen die ik eerder heb opgeschreven.
Op elke vraag krijg ik een antwoord alsook de achterliggende reden waarom.

Zo weet ik intussen ook dat ik bij mijn ontbijt in plaats van max. 2 cracottes ook 1 snede geroosterd brood mag eten als ik wil.
Dat als ik bij mijn ontbijt een groentespread heb gebruikt, mijn volgende tussendoortje zeker iets van zuivelproduct dient te bevatten, aangezien de eiwitten voor mijn lichaam nu zeer belangrijk zijn voor mijn spieren.

Dat ik ook steeds iets van koolhydraten dien te eten (in de vorm van fruit of granen/aardappelen) omdat dit zorgt voor de energie van jouw hersenen. Dit moet niet veel zijn, maar heeft dit wel nodig. Dat is de reden ook waarom ik nu zo energieloos ben omdat ik sinds mijn pre-dieet zo goed als geen koolhydraten meer heb binnen gehad. De ijlheid kan ook te maken hebben met zouten, hiervoor raadt zij mij aan om Aquarius te drinken (een vloeistof die re-hydrateert). Eerlijk, ik lust noch de gele of oranje Aquarius, er zijn nog andere kleuren dus hier moet ik eens kijken of ik deze wel lust. Mocht ik dit niet lusten, dan is de rest voor de kids 😀
Een andere manier die ik kan toepassen, is om zoutstokjes (10 stuks) te eten, op internet raden ze bijv. aan zoutchips op zo een moment, maar dat is dadelijk iets oplossen met een “slechtere” keuze en dit willen we vanaf nu veranderen – reset weet je nog 😀 Wat ook kan op zo een moment is bijvoorbeeld een bouillonsoepje drinken van bijvoorbeeld Royco of zelfgemaakte bouillon met een cracotte erbij; dit heeft hetzelfde effect op jouw lichaam als een Aquarius qua samenstelling liet zij mij weten.

Ik mag ook fruit terug eten als tussendoortje, zoals bijvoorbeeld een fruitpap en hier mag gerust een Betterfood bij gedaan worden. Maar ook gewoon fruit dat zacht is mag ik mals kauwen tot een papje in mijn mond. Wat ze mij afraadt is fruit met pitjes of met een schil rond (zoals kiwi of druiven), hierbij raadt ze aan de pitjes en de schil steeds te verwijderen. Aardbeien hun zaadjes zijn klein genoeg, dit is dus ok.

Van vetstoffen ben ik niet verplicht te bakken met olijfolie (mijn man is geen voorstander van deze smaak), ik mag ook gerust de sojaboter gebruiken zoals de vloeibare van de Aldi. Als ik ergens wil op letten qua voedingswaarden, dien ik er op te letten dat het aantal gram verzadigde vet 1/3de max is van het totale vet dat er op staat.

Als tussendoortje heb je natuurlijk de zuivelproducten die ik 2x per dag zeker dien te nemen. Daarnaast mag ik ook 1x per dag een koek als tussendoortje nemen. Een portie koeken is 25 tot 30g en ook hier als ik wil letten op voedselwaardes max 15 gram vet /100 gram. Wanneer ik deze tussendoortjes neem is aan mij de keuze.

Ze laat mij vooral weten dat ik goed moet letten op mijn portiegrootte, dat dit een belangrijke is in verband met het zetten van de maag en de maag onder druk zetten of niet. Het maximum dat ik zou kunnen eten wat beste is voor mijn maag is een kleine koffietas vol per maaltijd. Daar zit ik nu nog helemaal niet aan…

Ook geeft zij mij een eetschema door dat ik nu de komende 2 weken kan toepassen.

Ontbijt:
1 snede brood (niet vers; indien vers sowieso roosteren) dat geroosterd mag worden of max 2 cracottes. Dit belegd met smeerkaas, een zelfgemaakte spread van vlees/vis (de samenstelling van mijn surimisalade was trouwens zeer goed liet ze mij weten), groentespread, mager vlees dat niet te dradig is (bv. snede kipfilet) of een confituur puur fruit of light. Qua beleg moet ik goed variëren was een tip van haar.

Tussendoor:
zuivelproduct (max. 125g) en/of fruit, combinatie van beide is beste
chocomelk van ligna pharma mag ook, aangezien dit een proteïnedrank is

2de broodmaaltijd:
zelfde als ontbijt, maar ik mag een half uur na dit ook nog een tas soep nemen als ik wil.
Slaatjes is nu nog niet aan de orde voor mijn maag en darmen (had haar hier naar gevraagd, want slaatje is ook fijn om eens afwisseling te hebben).

Tussendoor:
idem als in de voormiddag

Avond:
een aardappel ter grootte van een klein ei (ong. 75g) (bij puree is dit hetzelfde als 2 el), hierbij 10g vetstof (kan kiezen of ik deze in de puree gebruik als ik bijv. mijn vlees zonder vetstof heb gemaakt OF ik gebruik deze vetstof voor mijn saus bij mijn vlees), 2 eetlepels groenten (best nog niet de zware koolsoorten zoals rode en witte kool enzo) en een stuk vlees ter grootte van de helft van je handpalm (vlees is mager vlees en mag nu ook nog gehakt zijn zoals runds- of kalfsgehakt – in toekomst zal dit gehakt beperkt worden, maar in deze fase van zacht vlees is dit een goede optie om te nemen).
Dit alles mag ik gewoon pureren met mijn vork, indien het vlees of de groenten dradig of taai zijn deze best wel eerst mixen.
Ik mag ook Alpro Soja light room gebruiken voor bij mijn saus.
Rijst raadt ze mij nog niet aan om te eten, tenzij groenterijst die dan wel goed zacht is.
Pasta mag, maar dan wel goed zacht koken en mixen, ze raadt mij vooral speltpasta aan.

Tussendoortje:
Zie voormiddag, met aanvulling dat ik ook mag kiezen voor een koek zoals eerder al gezegd.

Dit dien ik een 2-tal weken te doen, ik mag wel richting het einde van die 2 weken mijn voeding minder en minder pureren en kijken wat dit geeft. Ik dien echt te kijken wat mijn lichaam aangeeft, want die 2 weken (of 10 tot 14 dagen) zijn richtlijnen van de gemiddelde mens na een dergelijke operatie. Sommige kunnen al eerder meer eten of dadelijk al stukjes eten die je goed kauwt dan anderen… Het is een beetje zelf zoeken en uittesten.

Voor mijn constipatie raadt ze mij aan om Héparwater te drinken, omdat hier meer magnesium inzit dan bij ander water en dit wel kan helpen.

Ons gesprek heeft langer geduurd dan voorzien, maar was voor mij zo verrijkend aangezien ik nu echt goede uitleg heb gekregen en een antwoord op al mijn vragen waarmee ik nu zat. Uitleg die ook onderbouwd was en tips gekregen wat ik van voeding beter neem dan wat ik zou nemen.
Ik ga dit ook bespreken met dr. GB aangezien ik het ook wel belangrijk vind dat hij weet van mijn keuze van een externe diëtiste alsook mijn reden waarom.
Hier staat zij ook achter dat ik dit doe.

Begin van een dumping?

Als het avond is, ga ik samen met mijn gezin zelfgemaakte balletjes in tomatensaus eten met puree.
Hier kijk ik al heel de dag naar uit.

Ik neem mijn portie en mix dit geheel tot een puree, want pletten met de vork lukt mij niet zo goed met die bal.
Wat ik neem (1 bal, 2 el tomatensaus en 70g puree) komt overeen met toch meer dan een koffietas, merk ik na het mixen.
Ik besluit dan ook maar mijn koffietas tot de helft te vullen. Het is ook de eerste keer dat ik zoiets “vasters” ga eten.

Ik begin aan mijn koffietas en halverwege mijn hoeveelheid voel ik dat ik even moet stoppen. Dit is al heel lekker, maar je voelt dit wel aankomen vind ik persoonlijk.
Na een 10-tal minuten wachten twijfel ik of ik nog ga eten… “Mijn maag reageert momenteel niet, ik heb nergens last van, het komt zwaarder binnen ok dit is omdat het vaster is… Ik ga het toch proberen.” gaat er in mijn hoofd om.
Ik eet de andere helft ook nog op…
Puut puut puut!!! Mijn lichaam slaat alarm… Bij mijn laatste hap voel ik plots dat ik te veel heb gegeten… Ken je dat gevoel als je aan het eten bent en bij de volgende hap voel je zo plots je maag “dichtklappen”, “een zwaar gewicht op je maag vallen”? Wel dat gevoel heb ik nu plots gekregen… Ik weet meteen dat ik te veel heb gegeten. “Ik had na mijn eerste stop gewoon effectief moeten gestopt zijn. Ik had gegeten en het was ok ik kon gerust nog verder eten maar mijn maag was gevuld en het was ok, ik voelde mij nog goed… Damn you, Anya, why?!?!” raast er door mijn hoofd.
Nee, nu voelde ik mij verre van goed… Ik voelde mij richting misselijk gaan en moe worden, maar ook weer niet zo om te zeggen enorm misselijk dat het er terug uit moest of ook niet zo moe om te zeggen “ik ga hier in slaap vallen”. Ik kreeg het ook niet heel warm of heel koud, ik kreeg geen rillingen etc. Want dat lees je dat dit het effect is van een dumping… Dit alles voel ik niet…
Ik besluit om op dat moment rustig in de zetel te blijven zitten en ik verroer mij even niet meer. Ik laat mijn lichaam bekomen van wat het juist heeft binnengekregen. Na een half uurtje voel ik mij al terug wat beter.
Ik betwijfel of dit een dumping was, ik denk eerder het begin van een dumping? Of een signaal van te veel?

Kinesist

Om half zeven heb ik een afspraak bij de kinesist, mijn eerste keer kine post operatief voor mijn GBP.
Ik vertel de kine dat ik geconstipeerd ben al een aantal dagen. Hij besluit daarop mij een paar oefeningen aan te leren om mijn darmen terug in gang te krijgen. Deze oefeningen kan ik dan ook de komende dagen thuis uitvoeren. Het is het leren meerollen van mijn darmen bij elke in – en uitademing alsook de bekkenrol.

Fruitpap

Nadat ik mijn kinesitherapie heb gehad, ga ik naar de winkel om nog wat fruit te gaan halen alsook Aquarius.
Bij thuiskomst maak ik dan ook meteen mijn tussendoortje voor in de avond klaar… Fruitpap, daar kijk ik zo naar uit!! Ik heb al een paar dagen zo zin in fruit, abnormaal!! Abnormaal omdat ik eigenlijk niet graag fruit eet, omwille van de reactie die ik hierbij krijg…
Rood fruit (aardbeien, framboos en bosbessen) kan ik goed eten zonder een reactie in mijn mond te krijgen. Bij al het ander fruit krijg ik steeds een enorme jeuk in mijn mond… Waarom? Geen idee… Qua intoleranties kwam er niets uit voor dit fruit, de artsen denken eerder aan een soort reactie die te linken is aan mijn pollenallergie. Aangezien ik bij rauwe wortels ook dezelfde reactie krijg.
En toch heb ik enorm veel drang naar fruit…
Ik maak mij een fruitpap van appel, 1/4de banaan (meer doe ik beter niet liet de diëtiste weten, aangezien 1 banaan qua suikers gelijk staat aan het aantal suikers van 2 appelen), hierbij vers sinaasappelsap en een pakje betterfood.
Ik doe dit alles in een bord en plet dit goed tot pap, het is een loperige fruitpap wegens de hoeveelheid sinaassap.
Na een 6-tal koffielepels dien ik te stoppen. Ik voel dat ik genoeg heb, ik heb geen zin meer om terug zo een zwaar gevoel te krijgen als daarstraks bij mijn avondeten.
Na een 10-tal minuten gestopt te zijn, krijg ik plots een enorme druk achter mijn borstbeen alsook aan de achterzijde van mijn rug tussen mijn schouderbladen. Het voelt als een soort van stevig samenknijpen…
Oh dit voelt verschrikkelijk aan… Mijn link is dadelijk gelegd aan de fruitpap… Ofwel heb ik te snel gegeten ofwel is dit een reactie op de suikers in mijn fruitpap… Ik stel mij terug de vraag: is dit het begin van een dumping?

Ik kan op deze vraag geen antwoord geven… Een half uurtje later is alles terug ok.
Ik beslis om de rest van mijn fruitpap in de frigo te zetten aangezien niemand van mijn gezin de overschot wil opeten. Bij het overgieten in een koffietas merk ik dat ik nog een volle koffietas over heb… Wow, ik verschiet hiervan!! De hoeveelheid die eerst in mijn bord zat was dus meer dan een koffietas!!
Ik wou heel graag mijn volledige bord leeg eten, dat was mijn “goal” als je dat zou kunnen zeggen. Ik begrijp dus volledig dat mijn lichaam na 6 koffielepels al genoeg had! Dit volledige bord had ik in de verste verte niet kunnen leegeten qua hoeveelheid. Ik ben blij dat mijn lichaam mij meer en meer een teken begint te geven van stoppen. Want het laten van kleine boertjes na 2 koffielepels is voorbij, ik krijg dit nu eerder nadat ik 15 minuten gestopt ben met eten.
Vandaag was alvast een leerrijke avond qua leren luisteren naar mijn lichaam en wat gaat.
Ik persoonlijk denk niet dat ik dumpings heb gehad, eerder een signaal van mijn maag naar mij “How let op Anya, ga je verder dan bezorg ik je wel een dumping…”

Aansterken – 24/01/2021

25 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Na mijn “slechte” dag van gisteren leg ik mijn focus vandaag op mijn voedingen, wat aansterken.
Ik ga er goed op letten dat ik toch zeker min. 5x heb gegeten vandaag en tussendoor goed water heb gedronken.

Citroenwater

Aangezien ik nog steeds geconstipeerd ben en dit mij eigenlijk niet goed doet, ik voel mijn eten in mijn darmen gewoon opstapelen, heb ik besloten na mijn medicatie een halve citroen te persen in warm water.
Uiteindelijk heb ik een glas van 320ml water met vers citroensap.
Dit zou blijkbaar ook een natuurlijk hulpmiddel zijn om de darm te ledigen. Ik hoop dat dit werkt… Want mijn darmen voelen heel ongemakkelijk en pijnlijk aan.
Uiteindelijk doe ik er een uur over om meer dan 2/3de van mijn glas leeg te drinken.
Ik besluit dat dit maar moet genoeg zijn en stop met drinken. Ik wil namelijk graag over een half uurtje samen met mijn gezin ontbijten.

In dit half uurtje wachttijd ga ik even langs bij de plaatselijke beenhouwer om wat charcuterie te halen alsook stokbrood (niet voor mij natuurlijk, hoewel dit er super lekker uit ziet!!).

Het citroenwater heeft momenteel nog geen effect op mijn darmen, ik blijf hopen dat dit toch snel gaat komen…

Hoeveel eet ik nu precies?

Bij het ontbijt neem ik 2 cracottes, na elke halve cracotte neem ik een pauze van een 10-tal minuten. Het is niet hetzelfde als waar mijn gezin nu van aan het smullen is. Het water loopt mij in de mond bij het zien van het verse stokbrood met dan schijfjes pastrami dat ons dochter aan het eten is. (Homer Simpson-gezicht als hij denkt aan donuts of iets lekkers; mond open gapen en het kwijl dat uit jouw mond langs jouw kin afloopt… Mmmmm stokbrood met pastrami…)
Mijn cracottes zijn ook lekker, punt.

In de middag eet ik mijn half koffietasje spinaziepuree. Ik wil eens weten hoeveel dit nu precies is dat ik ga eten en of ik dit ook effectief ga opkrijgen. “70g” zegt mijn weegschaal. Als ik dit opkrijg, heb ik 70g al hiervan op… Dat zou mooi zijn.
Na een 45 minuten mag ik de trotse eigenares zijn van een leeg koffietasje waar eerder spinaziepuree inzat.
I did it! Yes, een overwinning voor mij! Dat is al meer dan gisteren. 😀
Mijn aantal cracottes was deze ochtend ook al meer dan gisterenavond. Ok, ik doe er wel lang over, maar het zit wel in mij, ik heb het binnen.

In de namiddag wil mijn zoontje aardbeien eten. Tijdens dat hij ze aan het klaarmaken is, ja kleine jongens worden groot en willen ook dingen alleen doen, ruikt de keuken naar aardbeienland. Vroeger had je zo van die popjes (misschien nu nog) waarvan het haar naar aardbeien rook, wel dit is nu mijn keuken ik heb nu zo een keuken 😀
Uiteindelijk beslis ik om een 5-tal aardbeien uit zijn kommetje te nemen, het is dan ook tijd voor mij voor mijn tussendoortje. Aangezien ik in de gemixte fase zit, beslis ik om deze te mixen. Martijn vindt dit maar niks. “Wat doe je nu mama?! Dat ziet er toch niet uit!!” is zijn reactie bij het zien van gemixte aardbeien.
Ja, het is een sapje van aardbeien, het lijkt wat op aardbeienconfituur die juist is gemixt zonder de suiker weliswaar.
Omdat ik weet dat aardbeien nu deze tijd van het jaar soms wat zuur kunnen smaken, beslis ik er 1/5de koffielepel sugarly onder te mengen.
Dit is echt heerlijk verfrissend om te eten. Het smaakt mij ook enorm. Ook hier weer na een hap of 4 (ipv 2 zoals voordien) moet ik even stoppen voor een aantal minuten. Na dit 3x te doen, is mijn koffietasje leeg en ben ik voldaan.

We besluiten als gezin om eventjes een kleine wandeling in de straat te doen en van op afstand goeiendag te gaan zeggen bij mijn schoonouders in de straat.
Het is droog, maar wel zeer koud valt mij op. Mijn wandeling is iets korter dan gisteren, maar de buitenlucht doet wel goed plus ik ben in beweging.

Eenmaal thuis is het weer tijd om te eten, het volgende tussendoortje. Ik besluit om vla te nemen van Melkunie. Ook dit weeg ik dit keer eens af, zien wat ik zou kunnen eten.
Op de weegschaal komt 60g te staan, maar uiteindelijk na mijn happen blijkt dat ik maar 35g ervan heb gegeten uiteindelijk. Ik had echt genoeg na die 35g… Hier ben ik wel van verbaasd, dit is niet veel volgens mij…

In de avond maak ik voor mijn man en kids croques, 2 soorten waar ze uit kunnen kiezen; vegankaas en hesp of zalm met kruidenkaas.
Terwijl zij dit eten, eet ik terug 2 cracottes.

Zoetegeur

Vanavond zijn het de laatste afleveringen van “Sara” op tv. Uitzonderlijk mogen de kids elk een uur langer opblijven dan hun normale uur. Dit wil ook zeggen dat ik nog later op de avond in aanraking kom met een dochter die langs mij zit met een kommetje paprika-chips en een mini-blikje fanta.
WOW!! WAT EEN GEUR GEVEN DIE DINGEN AF!! Alsof mijn geurvermogen verdubbeld is!! De zoetigheid van die fanta!! Of die geur van die paprika!!
Ik vraag aan ons Lotte om haar drinken goed ver van mij vandaan te zetten. Die geur is te zoet voor mij om te ruiken momenteel. Ik word er zelfs een beetje misselijk van, zo zoet ruikt dit. Zijzelf ruikt hieraan en zegt dat ik overdrijf, dat dit niet fel ruikt. Dat kan ik totaal niet beamen!
Gelukkig is het een mini-blikje en moet ik niet te lang die geur ruiken 😀

Om mijn aandacht op iets anders te leggen, maak ik mij terug een klein koffietasje vla, 50g.
Dit keer krijg ik het wel volledig op.
Tussendoor drink ik nog goed water.

Ik ben fier op mijzelf, vandaag goed gegeten en heel wat water uiteindelijk binnen (zeker 700ml).
We maken vooruitgang 😀
Mijn darmen daarintegen maken deze nog niet echt, buiten grommelgeluidjes…

Battery low

24 januari 2021 door anyavilain ♥ 1 Comment

Vandaag, zeer vroeg, gaan we richting Schoten voor iets uit te halen voor mijn man.
Aangezien ik 30 minuten moet wachten met eten na mijn medicatie, neem ik mijn chocomelk mee in een warmhoudmok.
Mijn man rijdt naar onze afspraak.
In de auto neem ik een 2-tal slokjes van mijn chocomelk en krijg dan terug mijn teken dat het genoeg is.

Het valt mij meer en meer op dat ik na 2 hapjes of slokjes een teken krijg van mijn maag “Genoeg bij deze, stop maar…” Ik wacht dan even (10-tal minuten) en nadien probeer ik nog eens. Tot nu toe kan ik dit 3x doen in totaal (of 2.5 x) en dan heb ik echt genoeg.
Tijdens onze gezellige autorit onder begeleiding van onze GPS van de auto, ervaren we grappige momenten alsook pijnlijke.
De grappige: de GPS die ons weer via wegjes navigeert waarvan je denkt: “Whattt???!! Moet ik hier door rijden?? Ik denk het niet misses!! (onze GPS is een dame). Ze leidt ons zoals nu naar een landwegje enkel toegelaten voor tractoren, fietsers, voetgangers en bromfietsen… “Ga rechtdoor… ” Uhhhmmm nope, toch maar niet. Het is niet omdat wij een soort van jeep hebben dat wij dit gaan riskeren. We luisteren niet naar jou woman… En slaan links af.
De pijnlijke: een kilometer lang over kasseien rijden, waarbij de weg al goed gebold staat en je dus half in het midden en half in de berm moet rijden om je auto onderin niet te beschadigen van de bolling in de weg.
Mijn darmen en maag schreeuwen mij toe: “Laat dit stoppen deze hel!!! Wat doe je ons aan!!”
Er rustig over rijden gaat niet, aangezien we al te laat op onze afspraak gaan toekomen, wegens al de omleidingen die we al gehad hebben op onze rit.

Battery low

Voor we uitstappen bij onze afspraak, neem ik nog eens 2 slokjes van mijn drankje, dat nog steeds warm is.
Eenmaal binnen, krijgen we zeer veel uitleg, test mijn man een paar dingen uit…
Een 2-tal uur later vertrekken we van bij onze afspraak met een grote doos in onze koffer.
Ik voel dat ik honger heb en beslis terug wat te drinken van mijn melk, 2 slokjes.

Na een uur in de auto komen we aan in de Decathlon van Hasselt, onze volgende afspraak.
Ik stap uit de auto en voel mij minder goed na deze lange autorit van een uur dat ik achter het stuur zat.
(Ter info: mijn man kon niet meer rijden, aangezien de doos achter in de auto veel te groot was en de zetels plat dienden te liggen. Met zijn 2 meter lengte kan hij dan niet goed rijden. Door de grote doos kan hij zijn zetel niet tot achter schuiven en heeft daardoor te weinig beenruimte)
Ik haak in bij mijn man aangezien het blijkbaar aan mijn gezicht te zien is dat mijn batterij laag is.
Elke stap is een moeizame, maar we gaan door… “We houden vol, na deze winkel gaan we naar huis en dan gaan we iets eten dat iets meer vult dan deze chocomelk, dan gaan we terug energie hebben Anya, kom op doorgaan.” gaat er door mijn hoofd.
In de winkel mogen we met 2 binnen, omdat mijn man mijn helper is en ik “hulpbehoevend” ben.
We blijven er niet zo lang, mijn energiepeil wordt lager en lager.

Als we richting thuis gaan, besluit mijn man dit kleine stukje toch te rijden ook al is dit geen makkelijke voor hem (met je knieën tegen het dashboard aanzitten terwijl je rijdt en je stuur tussen je benen hebben zitten is niet zo gezellig en eenvoudig om te rijden).
Les die we bij deze hebben geleerd: zorg dat je steeds gewoon drinken bij je hebt, zodat je tussendoor hier steeds kleine slokjes van kan nemen en ook iets van zuivelproduct om te eten (of misschien in de toekomst een cracker ofzo als alternatief).

Groentepap

Eenmaal thuis is het eerste wat we doen wat puree maken met wat spinazie. We mixen dit geheel met wat extra lactose-vrije melk. Een groentepapje voor baby’s is het resultaat, enkel kruid ik dit wel goed af. Prior in de kruiding: zout. Ik heb echt nood aan zout!!

Als de groentepap klaar is, schep ik mij een eetlepel in een kleine koffietas samen met een koffielepeltje.
Mijn eerste twee happen, met wat tijd tussen, zijn zó heerlijk!! Er komt spontaan een “hmmmm” uit mijn mond en mijn gezin begint te lachen. “Is het lekker schat?” vraagt mijn man mij met een grote glimlach.
Je zou eens moeten weten!! Ik zou dit potje zo ineens willen opeten!!! MAAR we weten uit ervaring dat we dit niet gaan doen, les ooit geleerd. We zetten na 2 happen onze koffietas terug op tafel, want we krijgen ons teken. Na 15 min wachten, neem ik terug 2 happen. Mijn tasje is uit bij deze en ik ben voldaan.
Dit was echt heerlijk om te eten, een simpele spinaziepuree vast en toch nog vloeibaar, zo tussenin. Mmmmm…
Ik hoop echt dat ik mij straks iets energievoller voel dan nu. Momenteel kan ik echt slapen waar ik zit, zo leeg is mijn batterij.

Aangezien ik merk dat ik echt over mijn grens ben gegaan, besluite ik om toch even te gaan liggen. De verhouding van energie-inname en energieverbruik is serieus uit evenwicht gegaan.
Mijn lichaam vraagt naar rust. Of het een powernapje gaat zijn? Daar ben ik nog niet aan uit…

Batterij aansterken

Na mijn dutje dat langer heeft geduurd dan een powernap, besluit ik om in de avond toch een cracotte te eten. Jessica heeft mij namelijk laten weten dat cracottes eten haar heel wat meer energie heeft gegeven.
Intussen voelt zij zich echt veel beter en kan zij ook terug goed eten ten opzichte van de voorbije dagen.
Ik heb intussen ook het voedingsplan fase 2 doorgekregen van iemand die op dezelfde dag als mij is geopereerd in Genk en die wel van haar diëtiste de nodige info heeft gekregen van wat zij mag eten 10 dagen na de operatie.
Op dit plan staat dat ik als ontbijt en als 2de broodmaaltijd cracotte(s) mag eten met smeerkaas, magere confituur of een mousse van vlees/vis/ei.

Ik besluit om mij een cracotte met zelfgemaakte surimimousse te maken (100g surimi fijn blenden met 1 eetlepel Delia yoghurt natuur, 1 kleine eetlepel dressing van Calvé en bijkruiden met peper en beetje zout).
Ik kauw mijn cracotte echt wel heel goed tot verpulverde cracotte, een soort papje, in mijn mond.
Na een halve cracotte te eten, die vrij vlot binnengaat, geeft mijn maag nog geen teken. Ik beslis daarom uit mijn eigen om even een 10-tal minuten te rusten. Ik wil kijken wat mijn maag doet. Reageert die hier verkeerd op? Hoe voel ik mij na deze halve cracotte?
Ik ben compleet verbaasd dat die halve cracotte zo vlot binnengaat. Is dit wel normaal of is dit alleen bij mij zo? Ik check even af bij Jessica of dit normaal is dat dit zo vlot binnengaat. Zij bevestigt dit.
Na een 10-tal minuten eet ik nog de andere helft op.
Dit was lekker.

Mijn energie is intussen terug op 0 in plaats van onder de nul…

Twijfels en eerste wandeling – 22/01/2021

23 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

De ochtend was al beter begonnen dan gisterenochtend. Halleluja, praise the Lord!!
Mijn buikpijn onderaan mijn buik is al beter in vergelijking met gisteren.
Denk echt dat het ligt aan verkeerde melkproducten in combinatie met mijn PBDS.

Volgende fase al testen?

Heel de ochtend zit ik in mijn hoofd met wat de dokter dinsdag had gezegd tijdens mijn onvoorziene controle bij hem.
Ik mag af en toe al eens proberen iets te eten van de volgende fase van eten.
Dit zou ik heel graag willen doen om verschillende redenen; dat ik mij iets sterker zal voelen en minder ijl bij een inspanning, over een week start ik op mijn nieuwe job als dekenale secretaris en zou toch graag er wat beter aan toe zijn qua energie dan nu (ik kan wel al een heel aantal dingen, maar ben dan ook stikop na die inspanning en ijl in mijn hoofd), als ik het moeilijk zou hebben met deze fase heb ik dit liever nu voor ik op mijn nieuw werk start dan tijdens mijn nieuw werk hier door de dag mee geconfronteerd te worden en nàtuurlijk ook dat ik de soepen beu ben…
Ik weet niet of je mijn redeneringen kan volgen… Het komt er gewoon op neer, ik voel aan mijn lichaam dat ik gerust wel een stapje verder kan gaan. Normaal ga je over naar fase 2 10 tot 14 dagen na de operatie (morgen is mijn dag 10). Maar mijn afspraak is pas na 16 dagen bij de diëtiste. In mijn ogen op dit moment nog een eeuwigheid, whaaaaa!! ( lees dit op een manier als Kevin uit de film Home Alone die met zijn handen in zijn haar en mond wijd open door het huis heel hysterisch rent)

Echter werpt het bij mij wel enorm veel vragen op… alsook een angst…
De angst dat mijn maag zou gaan groter worden, dat ik schade aan mijn maag ga toebrengen etc.
Ik ga zeker nog eens navragen bij de arts of het zeker geen kwaad kan, maar kan hem pas bereiken in de late namiddag.

De vragen die ik dan weer heb zijn de volgende:

Wat kan ik proberen?
Wat mag ik dan eten in die fase? (denk zeker niet dat van gisterenavond 😀 )
Hoe moet ik dat doen? Is dat: eten allemaal samen in een blender en mixen tot dikke soep OF is dat alles bijeen en “pletten” tot een puree?
Wat zijn de voorschriften van hoeveelheden en ingrediënten (waarop letten qua vetten en suikers etc)?

Ik roep een paar hulplijnen in: de lotgenoten in de groepen waar ik in zit, Tom en Jessica.
Zij zijn ervaringsdeskundigen en hebben dit zelf doorgemaakt (of zullen nog doormaken). Er is nl. een zeer grote verscheidenheid in aanpak van elke dokter na een dergelijke operatie qua voedingsadvies. Ik word er persoonlijk echt knettergek van!!
Ik krijg heel wat adviezen van heel wat mensen. Uiteindelijk komt het erop neer dat ik het gewoon moet uittesten en proberen, klein beginnen en zien. De arts had al goedkeuring gegeven dinsdag…
De diëtiste ging ik in eerste instantie niet raadplegen, want haar respons ken ik heel waarschijnlijk al… Maar ik wil het toch niet achter haar rug doen, dus uiteindelijk puntje bij paaltje stuur ik haar een mail met mijn vragen en reden waarom…

Wandelen

In de namiddag besluit ik om mijn gedachten te verzetten door even te gaan wandelen in de straat.
Dat is al geleden sinds 13 mei tijdens de 1ste lockdown. Ik weet nog wat een kwelling dit was voor mijn lichaam. Ik mocht nadien ook niet meer gaan wandelen van mijn kinesist omdat het meer slecht dan goed deed voor mijn lichaam. Ik kwam toen ook hijgend thuis en moest mijn astmapompje uithalen dat ik al jàren niet meer had gebruikt. Het was maar 900m dat ik gewandeld had op een rustig tempo, maar het leek of ik de marathon had gelopen toen!! Nadien ben ik dus niet meer geweest gaan wandelen, enkel fietsen op mijn hometrainer 2 x 5 minuten per dag op advies van de kine.

Nu, 9 dagen na mijn operatie en 10kg lichter, wil ik toch graag eens naar buiten gaan. Het zonnetje schijnt zalig en als ik mij goed aankleed, zal dit misschien wel meevallen qua koude bedenk ik mij.
Ik zet mijn Strava op bij vertrek zodat ik kan zien hoever ik gewandeld heb.

Sowieso ga ik maar enkel hier in de straat een beetje wandelen, ben niet van plan ver te gaan.
Een goede beslissing van mij; bij de eerste honderd meter voel ik zeer ijl in mijn hoofd. In mijn eigen denk ik “Voet voor voet Anya, langzaam aan, je kan dit, gewoon voet voor voet en focus op iets anders dan de ijlheid in je hoofd…”
Op het moment als ik aan een zijstraatje kom, komt hier een ouder koppel uit gewandeld. Ze draaien de straat op en lopen een 5-tal meter voor mij. Ik richt mij op hen, op hoe zij wandelen, wat zij aan hebben…
Voor ik het weet, zijn we aan de tweede zijstraat op onze straat, een 500m verder ongeveer dan voor ze de straat waren ingewandeld.

Ik beslis op dat moment dat ik de straat gewoon ga oversteken en terug wandel richting thuis.
Hoeveel kan ik nog aan zonder effectief over mijn grens te gaan en dan misschien echt in de problemen te komen met het beetje energie dat ik in mij heb?
Het is een veilige beslissing die ik neem. Ik heb tijd genoeg nog de komende dagen, weken, maanden en jaren om verder te kunnen stappen en aan een hoger tempo. Ik hoef mij niet te bewijzen.
Het is al super van mij dat ik dit doe, een klopje op mijn schouder.

Eenmaal thuis, zie ik op Strava het volgende:

Mijn langste activiteit tot nu 😀 Zelfs Strava geeft mij een schouderklopje, hoe leuk is dit!? (nota: Strava pas geïnstalleerd tijdens de lockdown omdat ik toen besloten had om te beginnen met wandelen)

Fier op mijzelf!

Eenmaal in huis, neem ik mij een grote slok water en hierna nog een…
Auwch! Dat was te veel in een keer voor mijn maag.
Ok, in het vervolg zullen we kleinere slokken nemen lieve maag van mij 😉
Ik plof mij neer in de zetel om te bekomen. Het was niet lang, niet ver en niet snel, maar ik voel het nu wel hoeveel energie dit van mij nam, energie die ik nu eigenlijk bijna niet heb…
Dit zal wel beteren… Dit gaat beteren Anya!

Goedkeuring dokter

Een paar uur na mijn wandeling neem ik contact op met mijn dokter. Ik wil weten of ik echt niks verkeerds kan doen met mijn maag als ik bijvoorbeeld dit weekend puree met wat groentjes zou maken. Of ik niet mijn maag ga “uitleuren” of schade brengen aan mijn maag waar die geniet is.

Hij stelt mij gerust dat ik mij daar echt geen zorgen om moet maken. Dit zal allemaal niet gebeuren, zolang ik mijn voeding wel goed mix nog. Hij raadt mij aan te maken zoals babyvoeding te pureren, dus geen stukjes groenten nog niet. Ook beetje testen en kijken wat geeft, niet te veel ineens en niet alles ineens omschakelen naar fase 2. Ik pikte hierop in door te zeggen van 1 koffielepel proberen, dan wachten en kijken wat dit doet. “Super!” was zijn reactie hierop.
Ik mag ook al een cracotte in mijn soep doppen en deze heel week laten worden om dan op te eten.
Na dit telefoontje ben ik opgelucht.
Ik ga langzaam aan dit weekend al eens iets proberen.

Dit wil zeggen straks ook even naar de winkel gaan om boodschappen te doen.
Op mijn lijstje staat: cracottes, smeerkaas van Dilea en yoghurt van Dilea.
Uit ervaring weet ik dat ze in de Alvo wel wat producten hebben van Dilea, de autorit zal richting Alvo gaan straks.
Dit weekend moet ik ook nog in de AH zijn voor brood voor mijn gezin en dan kijk ik daar ook ineens voor toch iets van pudding van Melkunie.
Ik vind dat ik de laatste tijd veel naar de winkel moet gaan, iets wat ik echt niet leuk vind. Normaal doe ik maandboodschappen, daar ik boodschappen doen niet fijn vind.
Deze dag/weekboodschappen zijn eigenlijk steeds opnieuw een beetje stressmomenten voor mij. Zeker nu het niet kan gaan zoals ik wil dat het gaat. Bukken tot onder in mijn kar zo over de rand is nu een pijnlijke zaak (ja, ik ben maar een klein debje met mijn 1m63cm, dus mijn buik drukt steeds tegen de rand van de kar wil ik er iets onderin pakken of leggen).

Resultaat na 1 week PO – 21/01/2021

22 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Ik had mij voorgenomen om mij telkens te wegen op zondag, de start van mijn pre-dieet.
Echter merk ik dat het makkelijker is om te werken met weken PO, dus mij dan ook te wegen telkens op de dag die x-aantal weken na mijn operatie valt. Bij deze is dat dus donderdag steeds wegen, want dan kan ik doorgeven “op zoveel weken PO weeg ik momenteel zoveel en zoveel ben ik intussen afgevallen”.
Dit gewicht zal wel steeds inclusief het pre-dieet zijn. Met mijn pre-dieet ben ik 5 kg afgevallen, al de rest ben ik dus afgevallen na mijn operatie.

Mijn stand na 1 week PO (incl. pre-dieet) is….
(tromgeroffel)

Tadaaaa….

Momenteel ben ik 10,1 kg afgevallen op in totaal 17 dagen.
Net voor mijn operatie woog ik 103 kg bij de verpleegster van de anesthesist.
Eergisteren woog ik nog 2 kg meer dan nu, zie https://thegoodthebadandgastricbypass.com/2021/01/19/onder-de-3-cijfers-of-niet/…
Op een week tijd ben ik 5.1 kg afgevallen, dit komt toch wel even aan…
Positief wel te verstaan 😉

Pijn darmen

Nadat ik onder kom en zoals gewoonlijk mijn medicatie als eerste neem, begin ik terug pijn te krijgen onderaan mijn darmen.
Dit keer is het wel minder pijnlijk als gisteren en duurt het ook minder lang.
Zou het liggen aan de Optimel? Of zou het gewoon liggen aan het feit dat mijn darmen weer in werking treden na een nacht slapen?
Btw ik heb goed geslapen deze nacht, het draaien en woelen deze nacht deed minder pijn 😉
Om een antwoord te weten op deze vraag, zal ik vanavond geen Optimel nemen als tussendoortje en dan kunnen we zien wat dit morgenvroeg geeft.

Moe

Hoewel ik deze nacht goed geslapen heb, heb ik wel een loom en moe gevoel…
Op de middag drink ik een kleine koffietas courgette-broccolisoep, hmmm dit is ook een lekkere soep.
Opeens bedenk ik mij dat hierbij komkommer doen misschien ook wel lekker zou zijn… Zou het misschien een nog frissere smaak geven? Hmmm, misschien eens proberen…

Heel de namiddag blijf ik moe. Ik zou eigenlijk even moeten gaan liggen, maar om een of andere reden blijf ik toch doorgaan en leg ik mij niet neer…

Spaghettitaart

Ik beslis om vandaag voor mijn gezin spaghettitaart te maken naar een receptje van de Colruyt. Dit zal mijn eerste keer zijn dat ik dit maak.
Wel stom dat ik straks niet ga kunnen proeven of dit wel lekker is.
Terwijl ik de taart in elkaar steek, gaat mijn wekker af. Tijd om iets te eten Anya… Nog even wachten, de taart is bijna klaar…
Taart klaar en deze gaat de oven in.
Ik neem mijn praliné-drankje van Fresubin DB om te drinken. Een slokje en ik heb genoeg, de praliné is wel lekker enkel heb ik het niet meer zo graag… Intussen al te veel gedronken als tussendoortje denk ik.

Bij het opruimen van mijn keuken, schep ik de overschot van mijn spaghettisaus over in een kleiner kommetje om te bewaren voor mijn man morgen op zijn werk. De saus ziet er mij heel lekker uit.
Ik trek deze keer toch mijn stoute schoenen aan. Ik veeg met mijn vinger langs de rand van mijn lege kom…
En stop deze in mijn mond… Mmmmmm, wat is dit lekker!!
“Oh nee, Anya wat doe je nu?!?!” schiet er plots een stemmetje in mijn hoofd. “Er zit in die saus een bokaal voorgemaakte spaghettisaus van de Aldi en daar zitten te veel suikers in!! Dit mag niet!! Oh jee, wat als je nu een dumping gaat krijgen?! Wat als je seffens je helemaal niet goed gaat voelen? Wat als je nu te veel suiker in je gaat hebben?!…” De ene angstige gedachte na de andere komt mij in mijn hoofd vergezellen.
Ik neem de bokaal van de saus uit de glasbak in de berging en bekijk het aantal suikers: 6.6g/100g…
Hmmm, zou dit zo kwaad kunnen? Is mijn paniek niet te overdreven? Het is 1.6g meer dan wat ik eigenlijk mag qua yoghurts… Ik ga moeten afwachten en we zullen wel zien… Het was maar 1 vinger, niet een hele soeplepel of de volledige kom uitgelikt… We zien wel, gewoon rustig worden en genieten van het moment dat je juist even hebt gehad.

Intussen ben ik nog meer moe dan daarstraks door heel de tijd in de keuken bezig te zijn en mijn darmen doen meer pijn dan in de ochtend.
Uiteindelijk besluit ik om mij dan toch even te gaan leggen.
Een powernapje, dutje van 20 minuten – stel ook mijn timer hierop in. Na een powernapje ben ik dan terug een diesel die op gang komt… Langzaam beginnen om dan ineens terug heel wat energie te hebben.
Als ik langer blijf liggen, dan ben ik de rest van de dag om zeep. Dan is het een locomotief die gewoon niet op gang wil komen en voel ik mij ook de rest van de dag loom en zonder energie.

Pijn

Hoe verder op de dag hoe pijnlijker mijn darmen zijn. De pijn situeert zich echt in mijn darmen onder mijn buiknavel over de hele breedte.
De pijn komt mij zo bekend voor, een pijn die ik steeds krijg als ik iets gegeten heb wat niet ok is voor mij…
Dan sluimert dit steeds lichtjes om dan erger te worden.

Ik probeer op mijn tanden te bijten en gewoon door te doen met al de rest wat ik wil doen, nl. bezig zijn met de kids en hun huiswerk, het eten opwarmen etc. Straks komt er ook nog een vertegenwoordiger langs, dus ik kan niet anders dan blijven gaan.

Enkele happen van …

In de avond als ik mijn kids hun eten serveer, ben ik nog stouter dan in de namiddag.
Op aanraden van mijn man neem ik mijzelf een kommetje met 2 el spaghettisaus en 1 el pasta van de spaghettitaart en mix dit volledig (hij was erbij toen dr. GB tegen mij had gezegd dat ik af en toe al eens iets mag proberen gemixt te eten, anders zou hij mij zoiets nooit aanraden – op dat vlak is hij de voorzichtige van ons twee). Je zou kunnen zeggen dat het eigenlijk een dikke soep is, maar dan met dingen in die ik eigenlijk nog niet mag eten (pasta, kalfsgehakt en in de saus die ene pot voorgemaakte saus).
Ooooh wat ruikt dit heerlijk!
Man man man, de eerste hap smaakt mij zo goed!! Je zou denken, ja maar dat is net als soep… Voor mij op dit moment smaakt dit niet naar soep, maar naar spaghetti gemixt voor baby’s.
Na 1 hap wacht ik 10 minuten om te kijken hoe mijn maag hierop reageert. Geen reactie, dus ik neem nog een kleine koffielepel… Weer na 10 minuten geen reactie van mijn maag en neem dus nog een hapje (mijn pijnlijke onderbuik probeer ik op dat moment enorm te negeren). Uiteindelijk eet ik 4 kleine koffielepels met lange tijd tussen. Mijn maag heeft er goed op gereageerd, of betergezegd niet 😀 Dit is een super ervaring voor mij!

Misselijk

10 minuten nadat ik mijn eten op heb, wordt de pijn in mijn darmen ondraaglijk. Ik word verschrikkelijk misselijk van de enorme pijn die ik op dat moment heb in mijn onderbuik. Uiteindelijk beslis ik om dan toch een pijnstiller te nemen.

Ik ga naar boven om mij even op te frissen eer de vertegenwoordiger er is, lees nogmaals tanden poetsen en mondspoeling gebruiken.
Bij het willen voorover bukken om mijn tandpasta uit te spugen, merk ik dat dit geen goed idee is als je 15 minuten geleden pas gegeten hebt. Bij deze beweging voel ik mijn maag wel ineens en word ik nog misselijker dan ik al was. Ik kom terug recht en mijn maag is terug ok…
Besluit: pas gegeten -> niet vooroverbuigen of je dubbel plooien het eerste half uur 😀

Later op de avond neem ik geen tussendoortje meer, ik denk dat mijn darmen reageren op te veel melkproducten.
Ik babbel ook nog wat met Jessica alsook met Sofie op Messenger.

Gesprekken met lotgenoten

Jessica voelt zich nog steeds niet top, ze kan al een beetje meer eten met momenten, maar nog niet zoals het hoort. Ze valt ook enorm veel af op korte tijd. En qua energie heeft ze niks.
Vandaag heeft ze haar dokter persoonlijk aan de telefoon gesproken en hij raadt haar aan al te beginnen met cracotten te eten bij haar soep om aan te sterken en mini tucjes (zit zout in).
Ik hoop dat dit haar inderdaad gaat aansterken.
Zijzelf dient blijkbaar ook lactose-vrij te eten, zoals ik eigenlijk ook hoor te doen.
Echter de dingen die lactose-vrij zijn zijn vaak hoger in kcal dan ik mag van mijn diëtiste… Er zijn er natuurlijk wel een paar die lager zijn, maar tot nu toe 2 er gevonden en om 2 weken enkel af te wisselen tussen die 2… Ik wil geen degou ervan krijgen 😉
Ivm andere lactose-vrije producten: Melkunie heeft chocoladepudding, maar dat bevat 74kcal ofzo per 100g en 4.4g suiker per 100g… Ook de kwark met bosvruchten van Melkunie bevat 62kcal en 5g suiker per 100g. Mag allemaal niet van mijn diëtiste…
Maar ik mag wel de alpro soya pudding met 87kcal per 100g en 11g suiker per 100g!!
Ik snap het echt niet…
Meer en meer begin ik te twijfelen, twijfels om naar een andere diëtiste te gaan.

Sowieso besluit ik na mijn gesprek met Jessica dat ik morgenavond eens ga kijken voor de yoghurt en smeerkaas van Dilea.

Sofie is iemand die ik heb leren kennen in de steungroep, ze volgt ook mijn blog.
Maandag zal zij te weten komen wanneer zij geopereerd zal worden, dan is het haar “Besluitdag”.
Spannende tijden voor haar, die ook wat angst met zich meebrengen, laat ze mij weten.
We hebben even een gesprekje en ik laat haar weten haar echt te focussen op de goede ervaringen.
Ja, er zijn inderdaad ook negatieve ervaringen. Maar zoals ik al een paar keer in mijn vooronderzoeken heb gezegd: op social media ga je sneller negatieve verhalen te horen krijgen, dan de positieve.
Kijk naar jouw omgeving mocht je mensen hebben die al een GBP hebben gedaan. Hoeveel van deze mensen hebben een positieve ervaring? Hoeveel van deze positieve ervaringen zijn gepost op social media door deze mensen?
Ik denk dat je wel begrijpt waar ik naartoe wil.

Houd in je achterhoofd dat er inderdaad negatieve ervaringen kunnen zijn, maar richt je vooral op het positieve.
Als ik mij continue ga focussen op het negatieve, dan trek ik dit aan op een of andere manier. Zo werkt het universum gewoon. Focus je op positief en uiteindelijk komt alles goed.
En wat ik ook steeds in mijn hoofd houd “Na regen komt zonneschijn…” (zoals ik nu denk met mijn buikpijn, straks of morgen zal dit wel beter zijn)
Mocht je piekeren, gebruik de PITA-methode van prof. F. Raes. PITA = Piekeren Is een Teken om in Actie te komen. Zoek afleiding… Er zijn verschillende manieren. Het is niet steeds nodig om fysieke afleiding te doen, je kan ook jouw piekergedachte in vraag gaan stellen qua hoe realistisch deze is.

Uiteindelijk hebben Sofie en ik een goed gesprek gehad en ik ben blij dat we elkaar kunnen steunen.
Daarvoor zijn we er voor elkaar hé, elkaar helpen en steunen, daarvoor ook mijn blog…

Ongemakjes

21 januari 2021 door anyavilain ♥ 0 Leave a Comment

Intussen heb ik al een douche kunnen nemen, wat een zaligheid was dit.
De stralen rechtstreeks op mijn buik waren in het begin wel even pijnlijk, maar dat warme water over je lichaam voelen lopen… Zalig, een doucheke.
Tijdens het afdrogen, merkte ik wel dat mijn wonde boven mijn buiknavel terug lichtjes aan het bloeden was.
Snel even een tissue er tegengehouden en daarna was het gestopt met bloeden.

Pijnlijke darmen

Nadat ik ben opgestaan en ik mijn pilletjes heb genomen, hydrocortisol voor mijn Addison en Pantomed, begin ik opeens pijn te krijgen onderaan in mijn buik aan mijn darmen…
Alsof ik iets verkeerds heb gegeten.
Mijn eerste gedacht gaat uit naar de tomatensoep van gisteren ofwel de kersenyoghurt. Beide zijn nl. producten waar ik vroeger ook nog al eens last mee kon hebben met mijn darmen (nachtschadegroente en niet-lactosevrije melkproduct). Enkel niet zo pijnlijk als nu…
Mijn man denkt dat mijn darmen nu waarschijnlijk heviger reageren dan vroeger omdat mijn eten “minder bewerkt” wordt in mijn maag daar die nu kleiner is. Het zou kunnen, ik heb geen idee…
Het is in elk geval geen leuk gevoel, ben van de pijn ook misselijk aan het worden.
Ik zet mij even in de zetel in de hoop dat deze pijn snel over gaat.
Mocht ik dit nog meemaken, dan zal ik dit zeker eens bespreken met de dokter over 3 weken.

Pannenkoeken

Als ik de zoon heb afgezet op school, (jaja ik heb met de auto gereden en dit ging goed, op de hobbelkasseien op onze oprit na – deze zijn pijnlijk aan de buik) besluit ik om pannenkoeken te maken voor deze middag.
Pre-corona gingen we op woensdagmiddag bij mijn schoonouders gaan eten met alle kleinkinderen. Moeke maakt dan vaak iets lekkers klaar op vraag van een kleinkind, afwisselend mogen ze kiezen.
Ons Martijn zijn lievelingseten bij Moeke is verloren brood of pannenkoeken. Aangezien Moeke noch ik weten of je verloren brood op voorhand kan maken om dan warm te houden in de oven, besloot ik dus om voor de pannenkoeken te gaan. Dit kan je nl. goed op voorhand klaarmaken en warm houden in de oven met zilverfolie op 50°.

Tijdens het maken van de pannenkoeken, drink ik rustig mijn ontbijt: warme chocolademelk. Ik krijg vandaag een halve koffietas uit! Ik doe er wel 35 minuten over en in 3 delen. Dus kleine slokjes met tussenpauze in elk deel en dan een 10-tal minuten pauze tussen elk deel.

Intussen begint het natuurlijk super lekker te ruiken in de keuken… Wanneer ik op een bepaald moment een pannenkoek op de reeds gebakken pannenkoekenstapel leg, schiet mij de volgende gedacht door mijn hoofd: “Eigenlijk ben ik toch niet goed snik hé, mijzelf zo martelen met deze heerlijke dingen te bakken terwijl je er zelf geen een van kan proeven, enkel genieten van het aroma…”
Ja, het is een kwelling die ik graag onderga voor de blije gezichten die ik deze middag zal zien van onze kids.
Uiteindelijk zal ik dit nog wel vaker meemaken, kan ze toch niets ontzeggen omdat ik dit niet meer kan of nu niet kan eten. Het hoort erbij, een ongemakje…

Niet-aangename mondgeur

Nadat de kids genoten hebben van hun pannenkoeken en ik genoten heb van hun blije gezichten bij het zien wat ze deze middag gingen eten, moeten we vertrekken richting het dorp.
Ons Martijn heeft typeles (blind leren typen) en ons Lotte wil graag nog even wat dingen gaan halen in het Kruidvat. Voor mij ook een goed moment om wat te wandelen, aangezien ik dit dien te doen van de dokter.

In het Kruidvat neemt ons Lotte al datgene wat zij nodig heeft voor haarzelf.
En aangezien we daar nu toch zijn, besluit ik ook iets mee te nemen voor mijn niet-aangename mondgeur.
Ons dochter had mij namelijk heel subtiel laten weten dat mijn tanden 2x per dag poetsen momenteel niet echt helpt bij mij…

Ik heb dus last van een niet-aangename mondgeur. Ik schaam mij enorm om dit te zeggen, maar het is zo…
Heel waarschijnlijk komt dit doordat mijn lichaam in ketose is, wat momenteel wel normaal zou zijn.
MAAR ikzelf vind dit echt een ongemak dat ik liever niet heb, dit is een van de ongemakken die ik zelfs enorm verschrikkelijk vind! Telkens in het verleden als ik weer een of ander dieet volgde (en dat is echt heel veel), had ik dit ook aan de hand.
Ik wist dus wat mij te doen stond; terug CB12 in huis halen. Daar we nu in het Kruidvat zijn, nemen we dit dus ook mee. Ze hebben hier niet de spray of de kauwgom, deze dien ik nog online te bestellen.
CB12 is een mondspoeling waar je niet veel van dient te gebruiken en die de niet-aangename gassen in jouw mond neutraliseert. Een soort Ambi Pur voor de mond 😀
Als ik thuiskom, ga ik dit zeker dadelijk gebruiken.

Wat ik voor mijzelf ook nog meeneem is kleine Frisk-muntjes suikervrij. Odette had mij laten weten dat dit zeer noodzakelijk is om in huis te hebben en best overal. Dit is te gebruiken wanneer je een dumping hebt of geen goed gevoel in je maag. Neem een aantal van deze Frisk-muntjes en het zou beter gaan. Andere mensen raden King-muntjes aan, maar deze zijn niet suikervrij.

Frustraties

Na het Kruidvat gaan we langzaam richting de Zeeman, langzaam maar we zijn toch aan het wandelen. Aangezien we in het dorp zijn en dit schuin tegenover het Kruidvat ligt, maak ik hier ineens gebruik van.
Ons Lotte heeft van mij voor ik geopereerd werd, van de Zeeman een thermische legging gekregen die ze onder haar jeans kan aandoen. In de klas is het nl. zeer koud aangezien alle ramen continue open staan.
Deze thermische legging zit heel comfortabel, want ze kan er niet mee stoppen om hierover te stoefen.
Graag wil ik haar nog een bij gaan halen nu deze er zijn, want misschien over en week zijn ze weg.

We stappen de Zeeman binnen, Lotte voorop en hierna ikzelf.
Met het moment dat ik binnenkom en mijn eigen alcoholspray uithaal, voor onze handen te ontsmetten eer we beiden een mandje nemen, roept er plots iemand met een strenge toon richting mij.
“U mag niet met 2 winkelen, u moet alleen winkelen!”
Ik kijk verbaasd richting de kassa en zie dat het de kassierster is die dit op een zeer strenge en wat boze toon zegt. Mijn eerste reactie naar haar is: “Zij is mijn dochter, zij is maar 14 jaar.” (ja, ik ben het dus nog niet gewoon om te zeggen 15) Ik zeg haar leeftijd erbij, want ons Lotte steekt een half hoofd boven mij uit als het niet meer is met haar schoenen aan. Al sinds ze klein kind was, wordt ze veel ouder ingeschat dan ze werkelijk is.
De vrouw reageert terug: “U moet alleen winkelen mevrouw!”…
Ik reageer stomverbaasd terug: “Maar ze is nog maar 14, ze is jonger dan 18…”
“U moet alleen winkelen.”
Hierop zeg ik dat ik hulpbehoevend ben op dit ogenblik wegens een operatie en dat ik niks mag dragen, dat ik haar hulp nodig heb.
Neen, de dame wou er niets van weten, ze draafde terug haar mantra op van alleen winkelen.
Op dat moment werd ik zéér boos en zei ik kort en boos terug: “Ik ben hulpbehoevend mevrouw, ik ben pas geopereerd en ik kan nu niet alleen winkelen, ik heb het recht om iemand bij mij te hebben en dat is mijn dochter.” Terwijl ik dit boos afratelde, trok ik mijn bloes omhoog om haar mijn wonden aan mijn buik te laten zien… Het kon mij op dat ogenblik niets schelen dat er een 5-tal mensen aan de kassa bij haar stonden en dat iedereen mijn buik kon zien. Ons Lotte daarentegen zakte compleet door de grond omdat ik mijn bloes omhoog trok.
Ja, zo ben ik… Als je mij niet wil geloven, dan bewijs ik het jou wel als je niet wil geloven dat ik hulpbehoevend ben en dat ik nu niet anders kan. Ik was zó boos op dat moment!
De kassierster haar mantra was gestopt na het zien van mijn actie en mijn buik.
“Dan moet u wel beiden een mandje nemen…”
Waarop ik terug vriendelijk maar toch nog kordaat antwoordde dat wij dit inderdaad van plan zijn te doen nadat wij onze handen hebben ontsmet.

Nadat we in de winkel bij de thermische leggings hadden gekeken, waar er uiteindelijk geen meer in haar maat was, besluiten we dan toch maar de winkel te verlaten en richting thuis te gaan.
Ons mie was er nog steeds niet goed van wat ik had gedaan. Ik legde het haar uit waarom ik dit had gedaan.
Deze dame bleef maar haar mantra opzeggen, zonder ten eerste de regels van het winkelen te snappen (min 18 mag mee in de winkel gaan samen met ouder(s) en hulpbehoevende mensen mogen ook begeleiding hebben) alsook zonder te willen luisteren naar wat ik zei. En ja, dan moet je soms drastische beslissingen nemen om de mensen even uit hun mantra te halen, en dat was mijn manier op dat ogenblik.

Later op de dag toen ik dit aan mijn man vertelde, zei hij dat ik goed gehandeld had. Hij zou echter nog verder zijn gegaan, hij zou uitgedaagd hebben door te zeggen “Bel de politie maar…” en dan de winkel zijn ingelopen.
Hij is ook veel communicatiever dan mij, hij durft ook echt confrontaties aan te gaan en als je hem zoekt, dan gaat hij die confrontatie ook hevig/harder aan.

Achteraf zit ik nog even met heel dit incident in mijn hoofd… Ik zit met een tweestrijd in mijn hoofd.
Ik voel mij slecht dat dit alles was gebeurd. Ik voelde mij slecht omdat ik de confrontatie was aangegaan, in plaats van de winkel dadelijk te verlaten als een hond met zijn staart tussen zijn benen.
En aan de andere kant was ik blij dat ik toch voor mij was opgekomen, was ik fier dat ik mij niet zomaar liet afblaffen door de kassierster en voor mijzelf opkwam.
Een tweestrijd…
Ik zat er niet mee in dat mijn dochter zich schaamde op dat moment dat ik zo gehandeld had. Neen, ze weet dat ik zo impulsief ben en zo een dingen doe (als kind heeft ze dit zelf ondervonden met mij in de winkel – ik ga als peuter brullen op de grond als ik mijn zin niet krijg, oeps, mama doet mee met mij en komt langs mij liggen brullen omdat ik aan het brullen ben). Voor zo een dingen draai ik mijn hand echt niet om.

Courgette-broccolisoep

Later op de avond, maak ik mij een courgette-broccolisoep. De tomatensoep durf ik niet te nemen, dan kan ik morgenvroeg zien of er een verschil is qua pijn in darmen. De witloofsoep, ja deze is richting het toilet gegaan. Neen die ging ik zeker niet meer eten.
Als mijn soep klaar ik, besluit ik een deel in een andere kom te gieten en hierbij gerookte zalm te doen. Dit geheel mix ik nog eens fijn. En hier neem ik uiteindelijk 1/3de grote koffiemok van, denk dat dit overeenkomt met een hele kleine koffietas?
Ooooh wat was dit heerlijk!! Het smaakte meer naar een groentepap (soep was vrij dik) met vis in.
Ik heb uiteindelijk een 45-60 minuten over deze tas gedaan. Dit is echt een lekkere soep!

Blogproblemen

Na mijn eten besluit ik mij te richten op mijn problemen met mijn blog. Blijkbaar kan je onder “Blog” op mijn site, maar enkel de laatste 20 artikelen lezen.
Telkens ik een nieuw artikel plaats, verdwijnt het oudste artikel onderaan en is deze nergens meer te lezen. Dit is iets dat ik liever niet heb, aangezien voor sommigen het beginproces met de onderzoeken interessant is, zeker als je erin zou willen stappen of er al in bent gestapt in het proces.

Na een hele lange avond zoeken op het internet hoe dit op te lossen, komt ik gelukkig tot een oplossing…
Ik maak een “Archief” aan op mijn site.
In dit archief zijn dan mijn artikelen gesorteerd per categorie (momenteel zijn deze: reden, intakegesprek, vooronderzoeken, pre-dieet etc).
Als je dan hier op een categorie klikt dan lees je al de artikelen die ik ooit geschreven heb die onder die categorie vallen.
Ik vraag aan mijn zusje om dit even te testen en ze kan eindelijk al mijn oude berichten lezen.
Yes, probleem opgelost 😀 Who’s the man… uhm woman? 😀

The good, the bad and Gastric Bypass

Auteur: anyavilain