Vandaag zijn we 6 weken na de operatie, weer een weegmoment…
Heel benieuwd naar mijn resultaat vandaag op de weegschaal.

Net niet hé, net niet een nieuw getal vooraan.
Denk wel dat de “rode duivels” die op bezoek zijn hier wel iets mee te maken hebben.
Maar het is zo, we zijn al blij, terug af; -1,9 kg.

Heel wat terug af op een week tijd, maar dit kan ook niet anders als je weet dat ik aan een gemiddelde zit van
300 kcal per dag qua inname (en eigenlijk nog minder aangezien ik nu ook elke dag cardio doe en krachttraining).
Ja, 300 kcal op een hele dag en dit verdeeld over 6 eetmomenten met een gemiddelde eiwitopname van 17g per dag.
Ik heb mijn diëtiste gesproken en eigenlijk zou ik rond de 600 kcal per dag dienen te zitten.
(nota: ik ben even begonnen met mijn eten te noteren in een app om zo te zien hoeveel eiwitten ik binnenkrijg op een dag -> na een GBP zijn eiwitten zeer belangrijk om binnen te krijgen, opdat je geen spieren zou afbreken tijdens het afvallen)

Hoeveel eet ik nu?
Van de vloeibare zaken (pudding, yoghurt, soep etc) kan ik een halve koffietas (ong. 65g) eten en van het vastere eten krijg ik ongeveer 15g vlees met 10g aardappel en 10g groenten op bij een warme maaltijd. Van een stuk fruit kan ik 1/4de appel eten of 1/2de crackertje van zo een pakje van 4 met hierop iets van beleg (kipfilet, kaas, hummus etc).

Eetmomenten

Er zijn wel verschillende redenen waarom ik momenteel niet zo veel eet; mijn lichaam geeft heel snel aan dat ik genoeg heb, alsook dat ik (onbewust) mij opjaag en te snel eet.
Ik heb nu de volgende tips gekregen van mijn diëtiste:
– 7 à 8 eetmomenten per dag om toch iets meer kcal binnen te krijgen, alsook zo meer eiwitten op te nemen;
– bij elke maaltijd eiwitten voorzien;
– 1 koffielepel eiwitpoeder mengen onder iets vloeibaars dat nog gemixt wordt waardoor dit makkelijker in te nemen is
zoals bijv. een zelfgemaakte milkshake of zelfs onder mijn fruitpap;
– bij de warme maaltijd altijd eerst mijn vlees eten, daarna groenten en aardappelen zodat ik zeker die eiwitten al heb.

Tijdens mijn gesprek met mijn diëtiste blijkt ook dat ik rustiger eet en ook iets meer kan eten wanneer ik alleen ben of zelfs bezig ben met iets, zoals bijvoorbeeld wanneer ik tijdens mijn eten de posts op Facebook bekijk ofzo.
Wanneer ik samen met mijn gezin eet ben ik op een of andere reden “gestresseerd/opgejaagd” en eet ik dus gejaagder, waardoor mijn maag “dichtklapt”. Zelf vind ik dit heel spijtig want het avondmaal zie ik als een sociaal samenzijn met mijn gezin, tijd om bij te kletsen over de dag etc. En nu bij het minste dat iemand iets tegen mij zegt, zegt mijn maag “Noppe, gedaan.”. Intussen weten mijn kids dat als ik eet dat ze niks tegen mij mogen zeggen… Whaaaaahhh, sociaal dat ik nu ben…. Not! So not me! (al zeg ik het zelf)
Het is een beetje tegen de “normale werking” het advies dat ik nu heb gekregen, maar omdat het mij helpt met rustiger eten mag ik dit doen: afleiding van social media of tv gebruiken tijdens het eten. Doordat ik tijdens mijn eten bezig ben met social media eet ik langzamer, omdat ik tussen elke hap afleiding heb en tijd laat tussen elke hap. Je kan nu zeggen “Ja, maar babbelen met uw gezin is toch ook afleiding? Wat is dan het verschil?”. Inderdaad dit is ook afleiding, maar een afleiding waar ik onbewust wel stress door krijg (het zien eten van anderen die meer kunnen eten dan ik? anderen hun tempo van eten aanhouden? ze in gesprek gaan met mij en ik hierop wil reageren?).
Om het sociale tijdens het eten te ervaren, krijg ik ook de tip om alleen te eten voor mijn gezin eet of nadat zij al hebben gegeten. Dan kan ik tijdens dat zij eten toch nog sociaal meedoen in het gesprek.

Onvoorziene omstandigheden

OK, even een onvoorzien tussenstukje posten…
Alles geschreven voor deze alinea is gisterenavond geschreven. Alles wat ik nu schrijf is dus de dag nadien.
Gisteren ben ik aan deze blog begonnen met de bedoeling die ook gisterenavond te posten.
Voor ik aan mijn blog begonnen was, had ik eerst nog wat fruitpap gegeten…
Het was dus gisterenavond mijn primeur om mijn eerste ECHTE dumping te krijgen.
Bij deze ben ik dus ook héél zeker dat al mijn andere “dumpings” eigenlijk maar een peulschil zijn
tov een ECHTE dumping. De eerdere “dumpings” kan ik eigenlijk geen dumpings meer noemen, dat zijn ongemakjes. MAAR dat van gisterenavond, OMG!!! Ik maakte mijn bevalling van ons dochter 15 jaar geleden helemaal terug mee van in begin. De pijnen die ik ervaarde toen ik nog geen epidurale had; de misselijkheid, de pijnkrampen in mijn buik,… Gisteren was een flashback maar dan een letterlijke flashback naar moment voordat ik mijn epidurale kreeg nadat ik al meer dan 12u weeën had.
Op het toilet zitten met een emmer op je schoot omdat je steeds speeksel moet teruggeven (bij mijn bevalling was het gal, maar nu dus doorzichtig speeksel) en vloeibare stoelgang. Na 45 minuten van het toilet gaan en denken dat alles ok is, maar neen hoor… Terug een spurtje trekken naar het toilet en her van dat. Uiteindelijk na ronde 2 heb ik besloten mijn blog even te laten rusten tot vandaag (dag nadien dus) en mijn bedje in te kruipen, want ik voelde mij echt slecht, mijn darmen en maag bleven protesteren.
Uiteindelijk ben ik ook als een blok in slaap gevallen nadat mijn hoofd mijn kussen heeft geraakt. Mijn man had blijkbaar nog een sms’je gestuurd, maar heb dit niet gehoord (normaal ben ik een zeer lichte slaper).
Conclusie: gedumpt op te veel suikers -> mijn fruitpap aangemaakt met een klein stukje zéér rijpe banaan en andere sinaasappels genomen dan anders deze keer (deze sinaasappels hadden veel meer sap dan die ik normaal neem) => meer suikers dan anders en het gevolg weet je dus intussen al… :s
Dus nu terug naar het onderwerp dat ik gisteren ook wilde aanhalen 😀

Opmetingen lichaam

Intussen hebben we ook mijn lichaam terug opgemeten…

	03/01/2021 Start pre-dieet	21/02/2021 5 wkn PO
Borstomtrek	118	106
Taille	104.5	94
Buik	129.5	114.5
Heupen	130	123.7
Been rechts	76	69
Kuit rechts	54	42.5
Arm rechts	37	34

Er is toch al een mooi verschil in cm’s, wat ook verklaart dat ik een kleinere kledingmaat heb.
Door deze tabel te zien, besef ik wel dat er toch al wel degelijk een verschil is met voorheen ook al kan ik het nog steeds niet bij mijzelf zien.
We blijven hopen dat we toch zelf een van deze dagen al een klein verschil gaan zien bij onszelf als we in de spiegel kijken.