De ochtend was al beter begonnen dan gisterenochtend. Halleluja, praise the Lord!!
Mijn buikpijn onderaan mijn buik is al beter in vergelijking met gisteren.
Denk echt dat het ligt aan verkeerde melkproducten in combinatie met mijn PBDS.

Volgende fase al testen?

Heel de ochtend zit ik in mijn hoofd met wat de dokter dinsdag had gezegd tijdens mijn onvoorziene controle bij hem.
Ik mag af en toe al eens proberen iets te eten van de volgende fase van eten.
Dit zou ik heel graag willen doen om verschillende redenen; dat ik mij iets sterker zal voelen en minder ijl bij een inspanning, over een week start ik op mijn nieuwe job als dekenale secretaris en zou toch graag er wat beter aan toe zijn qua energie dan nu (ik kan wel al een heel aantal dingen, maar ben dan ook stikop na die inspanning en ijl in mijn hoofd), als ik het moeilijk zou hebben met deze fase heb ik dit liever nu voor ik op mijn nieuw werk start dan tijdens mijn nieuw werk hier door de dag mee geconfronteerd te worden en nàtuurlijk ook dat ik de soepen beu ben…
Ik weet niet of je mijn redeneringen kan volgen… Het komt er gewoon op neer, ik voel aan mijn lichaam dat ik gerust wel een stapje verder kan gaan. Normaal ga je over naar fase 2 10 tot 14 dagen na de operatie (morgen is mijn dag 10). Maar mijn afspraak is pas na 16 dagen bij de diëtiste. In mijn ogen op dit moment nog een eeuwigheid, whaaaaa!! ( lees dit op een manier als Kevin uit de film Home Alone die met zijn handen in zijn haar en mond wijd open door het huis heel hysterisch rent)

Echter werpt het bij mij wel enorm veel vragen op… alsook een angst…
De angst dat mijn maag zou gaan groter worden, dat ik schade aan mijn maag ga toebrengen etc.
Ik ga zeker nog eens navragen bij de arts of het zeker geen kwaad kan, maar kan hem pas bereiken in de late namiddag.

De vragen die ik dan weer heb zijn de volgende:

Wat kan ik proberen?
Wat mag ik dan eten in die fase? (denk zeker niet dat van gisterenavond 😀 )
Hoe moet ik dat doen? Is dat: eten allemaal samen in een blender en mixen tot dikke soep OF is dat alles bijeen en “pletten” tot een puree?
Wat zijn de voorschriften van hoeveelheden en ingrediënten (waarop letten qua vetten en suikers etc)?

Ik roep een paar hulplijnen in: de lotgenoten in de groepen waar ik in zit, Tom en Jessica.
Zij zijn ervaringsdeskundigen en hebben dit zelf doorgemaakt (of zullen nog doormaken). Er is nl. een zeer grote verscheidenheid in aanpak van elke dokter na een dergelijke operatie qua voedingsadvies. Ik word er persoonlijk echt knettergek van!!
Ik krijg heel wat adviezen van heel wat mensen. Uiteindelijk komt het erop neer dat ik het gewoon moet uittesten en proberen, klein beginnen en zien. De arts had al goedkeuring gegeven dinsdag…
De diëtiste ging ik in eerste instantie niet raadplegen, want haar respons ken ik heel waarschijnlijk al… Maar ik wil het toch niet achter haar rug doen, dus uiteindelijk puntje bij paaltje stuur ik haar een mail met mijn vragen en reden waarom…

Wandelen

In de namiddag besluit ik om mijn gedachten te verzetten door even te gaan wandelen in de straat.
Dat is al geleden sinds 13 mei tijdens de 1ste lockdown. Ik weet nog wat een kwelling dit was voor mijn lichaam. Ik mocht nadien ook niet meer gaan wandelen van mijn kinesist omdat het meer slecht dan goed deed voor mijn lichaam. Ik kwam toen ook hijgend thuis en moest mijn astmapompje uithalen dat ik al jàren niet meer had gebruikt. Het was maar 900m dat ik gewandeld had op een rustig tempo, maar het leek of ik de marathon had gelopen toen!! Nadien ben ik dus niet meer geweest gaan wandelen, enkel fietsen op mijn hometrainer 2 x 5 minuten per dag op advies van de kine.

Nu, 9 dagen na mijn operatie en 10kg lichter, wil ik toch graag eens naar buiten gaan. Het zonnetje schijnt zalig en als ik mij goed aankleed, zal dit misschien wel meevallen qua koude bedenk ik mij.
Ik zet mijn Strava op bij vertrek zodat ik kan zien hoever ik gewandeld heb.

Sowieso ga ik maar enkel hier in de straat een beetje wandelen, ben niet van plan ver te gaan.
Een goede beslissing van mij; bij de eerste honderd meter voel ik zeer ijl in mijn hoofd. In mijn eigen denk ik “Voet voor voet Anya, langzaam aan, je kan dit, gewoon voet voor voet en focus op iets anders dan de ijlheid in je hoofd…”
Op het moment als ik aan een zijstraatje kom, komt hier een ouder koppel uit gewandeld. Ze draaien de straat op en lopen een 5-tal meter voor mij. Ik richt mij op hen, op hoe zij wandelen, wat zij aan hebben…
Voor ik het weet, zijn we aan de tweede zijstraat op onze straat, een 500m verder ongeveer dan voor ze de straat waren ingewandeld.

Ik beslis op dat moment dat ik de straat gewoon ga oversteken en terug wandel richting thuis.
Hoeveel kan ik nog aan zonder effectief over mijn grens te gaan en dan misschien echt in de problemen te komen met het beetje energie dat ik in mij heb?
Het is een veilige beslissing die ik neem. Ik heb tijd genoeg nog de komende dagen, weken, maanden en jaren om verder te kunnen stappen en aan een hoger tempo. Ik hoef mij niet te bewijzen.
Het is al super van mij dat ik dit doe, een klopje op mijn schouder.

Eenmaal thuis, zie ik op Strava het volgende:

Mijn langste activiteit tot nu 😀 Zelfs Strava geeft mij een schouderklopje, hoe leuk is dit!? (nota: Strava pas geïnstalleerd tijdens de lockdown omdat ik toen besloten had om te beginnen met wandelen)

Fier op mijzelf!

Eenmaal in huis, neem ik mij een grote slok water en hierna nog een…
Auwch! Dat was te veel in een keer voor mijn maag.
Ok, in het vervolg zullen we kleinere slokken nemen lieve maag van mij 😉
Ik plof mij neer in de zetel om te bekomen. Het was niet lang, niet ver en niet snel, maar ik voel het nu wel hoeveel energie dit van mij nam, energie die ik nu eigenlijk bijna niet heb…
Dit zal wel beteren… Dit gaat beteren Anya!

Goedkeuring dokter

Een paar uur na mijn wandeling neem ik contact op met mijn dokter. Ik wil weten of ik echt niks verkeerds kan doen met mijn maag als ik bijvoorbeeld dit weekend puree met wat groentjes zou maken. Of ik niet mijn maag ga “uitleuren” of schade brengen aan mijn maag waar die geniet is.

Hij stelt mij gerust dat ik mij daar echt geen zorgen om moet maken. Dit zal allemaal niet gebeuren, zolang ik mijn voeding wel goed mix nog. Hij raadt mij aan te maken zoals babyvoeding te pureren, dus geen stukjes groenten nog niet. Ook beetje testen en kijken wat geeft, niet te veel ineens en niet alles ineens omschakelen naar fase 2. Ik pikte hierop in door te zeggen van 1 koffielepel proberen, dan wachten en kijken wat dit doet. “Super!” was zijn reactie hierop.
Ik mag ook al een cracotte in mijn soep doppen en deze heel week laten worden om dan op te eten.
Na dit telefoontje ben ik opgelucht.
Ik ga langzaam aan dit weekend al eens iets proberen.

Dit wil zeggen straks ook even naar de winkel gaan om boodschappen te doen.
Op mijn lijstje staat: cracottes, smeerkaas van Dilea en yoghurt van Dilea.
Uit ervaring weet ik dat ze in de Alvo wel wat producten hebben van Dilea, de autorit zal richting Alvo gaan straks.
Dit weekend moet ik ook nog in de AH zijn voor brood voor mijn gezin en dan kijk ik daar ook ineens voor toch iets van pudding van Melkunie.
Ik vind dat ik de laatste tijd veel naar de winkel moet gaan, iets wat ik echt niet leuk vind. Normaal doe ik maandboodschappen, daar ik boodschappen doen niet fijn vind.
Deze dag/weekboodschappen zijn eigenlijk steeds opnieuw een beetje stressmomenten voor mij. Zeker nu het niet kan gaan zoals ik wil dat het gaat. Bukken tot onder in mijn kar zo over de rand is nu een pijnlijke zaak (ja, ik ben maar een klein debje met mijn 1m63cm, dus mijn buik drukt steeds tegen de rand van de kar wil ik er iets onderin pakken of leggen).