Intussen heb ik al een douche kunnen nemen, wat een zaligheid was dit.
De stralen rechtstreeks op mijn buik waren in het begin wel even pijnlijk, maar dat warme water over je lichaam voelen lopen… Zalig, een doucheke.
Tijdens het afdrogen, merkte ik wel dat mijn wonde boven mijn buiknavel terug lichtjes aan het bloeden was.
Snel even een tissue er tegengehouden en daarna was het gestopt met bloeden.

Pijnlijke darmen

Nadat ik ben opgestaan en ik mijn pilletjes heb genomen, hydrocortisol voor mijn Addison en Pantomed, begin ik opeens pijn te krijgen onderaan in mijn buik aan mijn darmen…
Alsof ik iets verkeerds heb gegeten.
Mijn eerste gedacht gaat uit naar de tomatensoep van gisteren ofwel de kersenyoghurt. Beide zijn nl. producten waar ik vroeger ook nog al eens last mee kon hebben met mijn darmen (nachtschadegroente en niet-lactosevrije melkproduct). Enkel niet zo pijnlijk als nu…
Mijn man denkt dat mijn darmen nu waarschijnlijk heviger reageren dan vroeger omdat mijn eten “minder bewerkt” wordt in mijn maag daar die nu kleiner is. Het zou kunnen, ik heb geen idee…
Het is in elk geval geen leuk gevoel, ben van de pijn ook misselijk aan het worden.
Ik zet mij even in de zetel in de hoop dat deze pijn snel over gaat.
Mocht ik dit nog meemaken, dan zal ik dit zeker eens bespreken met de dokter over 3 weken.

Pannenkoeken

Als ik de zoon heb afgezet op school, (jaja ik heb met de auto gereden en dit ging goed, op de hobbelkasseien op onze oprit na – deze zijn pijnlijk aan de buik) besluit ik om pannenkoeken te maken voor deze middag.
Pre-corona gingen we op woensdagmiddag bij mijn schoonouders gaan eten met alle kleinkinderen. Moeke maakt dan vaak iets lekkers klaar op vraag van een kleinkind, afwisselend mogen ze kiezen.
Ons Martijn zijn lievelingseten bij Moeke is verloren brood of pannenkoeken. Aangezien Moeke noch ik weten of je verloren brood op voorhand kan maken om dan warm te houden in de oven, besloot ik dus om voor de pannenkoeken te gaan. Dit kan je nl. goed op voorhand klaarmaken en warm houden in de oven met zilverfolie op 50°.

Tijdens het maken van de pannenkoeken, drink ik rustig mijn ontbijt: warme chocolademelk. Ik krijg vandaag een halve koffietas uit! Ik doe er wel 35 minuten over en in 3 delen. Dus kleine slokjes met tussenpauze in elk deel en dan een 10-tal minuten pauze tussen elk deel.

Intussen begint het natuurlijk super lekker te ruiken in de keuken… Wanneer ik op een bepaald moment een pannenkoek op de reeds gebakken pannenkoekenstapel leg, schiet mij de volgende gedacht door mijn hoofd: “Eigenlijk ben ik toch niet goed snik hé, mijzelf zo martelen met deze heerlijke dingen te bakken terwijl je er zelf geen een van kan proeven, enkel genieten van het aroma…”
Ja, het is een kwelling die ik graag onderga voor de blije gezichten die ik deze middag zal zien van onze kids.
Uiteindelijk zal ik dit nog wel vaker meemaken, kan ze toch niets ontzeggen omdat ik dit niet meer kan of nu niet kan eten. Het hoort erbij, een ongemakje…

Niet-aangename mondgeur

Nadat de kids genoten hebben van hun pannenkoeken en ik genoten heb van hun blije gezichten bij het zien wat ze deze middag gingen eten, moeten we vertrekken richting het dorp.
Ons Martijn heeft typeles (blind leren typen) en ons Lotte wil graag nog even wat dingen gaan halen in het Kruidvat. Voor mij ook een goed moment om wat te wandelen, aangezien ik dit dien te doen van de dokter.

In het Kruidvat neemt ons Lotte al datgene wat zij nodig heeft voor haarzelf.
En aangezien we daar nu toch zijn, besluit ik ook iets mee te nemen voor mijn niet-aangename mondgeur.
Ons dochter had mij namelijk heel subtiel laten weten dat mijn tanden 2x per dag poetsen momenteel niet echt helpt bij mij…

Ik heb dus last van een niet-aangename mondgeur. Ik schaam mij enorm om dit te zeggen, maar het is zo…
Heel waarschijnlijk komt dit doordat mijn lichaam in ketose is, wat momenteel wel normaal zou zijn.
MAAR ikzelf vind dit echt een ongemak dat ik liever niet heb, dit is een van de ongemakken die ik zelfs enorm verschrikkelijk vind! Telkens in het verleden als ik weer een of ander dieet volgde (en dat is echt heel veel), had ik dit ook aan de hand.
Ik wist dus wat mij te doen stond; terug CB12 in huis halen. Daar we nu in het Kruidvat zijn, nemen we dit dus ook mee. Ze hebben hier niet de spray of de kauwgom, deze dien ik nog online te bestellen.
CB12 is een mondspoeling waar je niet veel van dient te gebruiken en die de niet-aangename gassen in jouw mond neutraliseert. Een soort Ambi Pur voor de mond 😀
Als ik thuiskom, ga ik dit zeker dadelijk gebruiken.

Wat ik voor mijzelf ook nog meeneem is kleine Frisk-muntjes suikervrij. Odette had mij laten weten dat dit zeer noodzakelijk is om in huis te hebben en best overal. Dit is te gebruiken wanneer je een dumping hebt of geen goed gevoel in je maag. Neem een aantal van deze Frisk-muntjes en het zou beter gaan. Andere mensen raden King-muntjes aan, maar deze zijn niet suikervrij.

Frustraties

Na het Kruidvat gaan we langzaam richting de Zeeman, langzaam maar we zijn toch aan het wandelen. Aangezien we in het dorp zijn en dit schuin tegenover het Kruidvat ligt, maak ik hier ineens gebruik van.
Ons Lotte heeft van mij voor ik geopereerd werd, van de Zeeman een thermische legging gekregen die ze onder haar jeans kan aandoen. In de klas is het nl. zeer koud aangezien alle ramen continue open staan.
Deze thermische legging zit heel comfortabel, want ze kan er niet mee stoppen om hierover te stoefen.
Graag wil ik haar nog een bij gaan halen nu deze er zijn, want misschien over en week zijn ze weg.

We stappen de Zeeman binnen, Lotte voorop en hierna ikzelf.
Met het moment dat ik binnenkom en mijn eigen alcoholspray uithaal, voor onze handen te ontsmetten eer we beiden een mandje nemen, roept er plots iemand met een strenge toon richting mij.
“U mag niet met 2 winkelen, u moet alleen winkelen!”
Ik kijk verbaasd richting de kassa en zie dat het de kassierster is die dit op een zeer strenge en wat boze toon zegt. Mijn eerste reactie naar haar is: “Zij is mijn dochter, zij is maar 14 jaar.” (ja, ik ben het dus nog niet gewoon om te zeggen 15) Ik zeg haar leeftijd erbij, want ons Lotte steekt een half hoofd boven mij uit als het niet meer is met haar schoenen aan. Al sinds ze klein kind was, wordt ze veel ouder ingeschat dan ze werkelijk is.
De vrouw reageert terug: “U moet alleen winkelen mevrouw!”…
Ik reageer stomverbaasd terug: “Maar ze is nog maar 14, ze is jonger dan 18…”
“U moet alleen winkelen.”
Hierop zeg ik dat ik hulpbehoevend ben op dit ogenblik wegens een operatie en dat ik niks mag dragen, dat ik haar hulp nodig heb.
Neen, de dame wou er niets van weten, ze draafde terug haar mantra op van alleen winkelen.
Op dat moment werd ik zéér boos en zei ik kort en boos terug: “Ik ben hulpbehoevend mevrouw, ik ben pas geopereerd en ik kan nu niet alleen winkelen, ik heb het recht om iemand bij mij te hebben en dat is mijn dochter.” Terwijl ik dit boos afratelde, trok ik mijn bloes omhoog om haar mijn wonden aan mijn buik te laten zien… Het kon mij op dat ogenblik niets schelen dat er een 5-tal mensen aan de kassa bij haar stonden en dat iedereen mijn buik kon zien. Ons Lotte daarentegen zakte compleet door de grond omdat ik mijn bloes omhoog trok.
Ja, zo ben ik… Als je mij niet wil geloven, dan bewijs ik het jou wel als je niet wil geloven dat ik hulpbehoevend ben en dat ik nu niet anders kan. Ik was zó boos op dat moment!
De kassierster haar mantra was gestopt na het zien van mijn actie en mijn buik.
“Dan moet u wel beiden een mandje nemen…”
Waarop ik terug vriendelijk maar toch nog kordaat antwoordde dat wij dit inderdaad van plan zijn te doen nadat wij onze handen hebben ontsmet.

Nadat we in de winkel bij de thermische leggings hadden gekeken, waar er uiteindelijk geen meer in haar maat was, besluiten we dan toch maar de winkel te verlaten en richting thuis te gaan.
Ons mie was er nog steeds niet goed van wat ik had gedaan. Ik legde het haar uit waarom ik dit had gedaan.
Deze dame bleef maar haar mantra opzeggen, zonder ten eerste de regels van het winkelen te snappen (min 18 mag mee in de winkel gaan samen met ouder(s) en hulpbehoevende mensen mogen ook begeleiding hebben) alsook zonder te willen luisteren naar wat ik zei. En ja, dan moet je soms drastische beslissingen nemen om de mensen even uit hun mantra te halen, en dat was mijn manier op dat ogenblik.

Later op de dag toen ik dit aan mijn man vertelde, zei hij dat ik goed gehandeld had. Hij zou echter nog verder zijn gegaan, hij zou uitgedaagd hebben door te zeggen “Bel de politie maar…” en dan de winkel zijn ingelopen.
Hij is ook veel communicatiever dan mij, hij durft ook echt confrontaties aan te gaan en als je hem zoekt, dan gaat hij die confrontatie ook hevig/harder aan.

Achteraf zit ik nog even met heel dit incident in mijn hoofd… Ik zit met een tweestrijd in mijn hoofd.
Ik voel mij slecht dat dit alles was gebeurd. Ik voelde mij slecht omdat ik de confrontatie was aangegaan, in plaats van de winkel dadelijk te verlaten als een hond met zijn staart tussen zijn benen.
En aan de andere kant was ik blij dat ik toch voor mij was opgekomen, was ik fier dat ik mij niet zomaar liet afblaffen door de kassierster en voor mijzelf opkwam.
Een tweestrijd…
Ik zat er niet mee in dat mijn dochter zich schaamde op dat moment dat ik zo gehandeld had. Neen, ze weet dat ik zo impulsief ben en zo een dingen doe (als kind heeft ze dit zelf ondervonden met mij in de winkel – ik ga als peuter brullen op de grond als ik mijn zin niet krijg, oeps, mama doet mee met mij en komt langs mij liggen brullen omdat ik aan het brullen ben). Voor zo een dingen draai ik mijn hand echt niet om.

Courgette-broccolisoep

Later op de avond, maak ik mij een courgette-broccolisoep. De tomatensoep durf ik niet te nemen, dan kan ik morgenvroeg zien of er een verschil is qua pijn in darmen. De witloofsoep, ja deze is richting het toilet gegaan. Neen die ging ik zeker niet meer eten.
Als mijn soep klaar ik, besluit ik een deel in een andere kom te gieten en hierbij gerookte zalm te doen. Dit geheel mix ik nog eens fijn. En hier neem ik uiteindelijk 1/3de grote koffiemok van, denk dat dit overeenkomt met een hele kleine koffietas?
Ooooh wat was dit heerlijk!! Het smaakte meer naar een groentepap (soep was vrij dik) met vis in.
Ik heb uiteindelijk een 45-60 minuten over deze tas gedaan. Dit is echt een lekkere soep!

Blogproblemen

Na mijn eten besluit ik mij te richten op mijn problemen met mijn blog. Blijkbaar kan je onder “Blog” op mijn site, maar enkel de laatste 20 artikelen lezen.
Telkens ik een nieuw artikel plaats, verdwijnt het oudste artikel onderaan en is deze nergens meer te lezen. Dit is iets dat ik liever niet heb, aangezien voor sommigen het beginproces met de onderzoeken interessant is, zeker als je erin zou willen stappen of er al in bent gestapt in het proces.

Na een hele lange avond zoeken op het internet hoe dit op te lossen, komt ik gelukkig tot een oplossing…
Ik maak een “Archief” aan op mijn site.
In dit archief zijn dan mijn artikelen gesorteerd per categorie (momenteel zijn deze: reden, intakegesprek, vooronderzoeken, pre-dieet etc).
Als je dan hier op een categorie klikt dan lees je al de artikelen die ik ooit geschreven heb die onder die categorie vallen.
Ik vraag aan mijn zusje om dit even te testen en ze kan eindelijk al mijn oude berichten lezen.
Yes, probleem opgelost 😀 Who’s the man… uhm woman? 😀