Het is 9u en ik sta op. Ik loop naar de badkamer en maak mij klaar.
Mijn dochter ligt nog in haar bed en ik maak haar wakker, morgen is het toch terug school dus kan ze er maar beter aan wennen terug van vroeg op te staan. Ik jas haar uit haar bed om foto’s van mij te trekken.
Al grumpend stapt ze uit haar bed en komt naar de hal om foto’s van mij te nemen in mijn ondergoed. 

Mijn voor-foto’s… Vooraanzicht, zijaanzicht en achteraanzicht. Ik bekijk de foto’s en swipe ze snel terug weg… Wat zie ik er toch afschuwelijk uit. Wat heb ik mijzelf toch aangedaan? Ik kan nog niet eens naar mijzelf kijken. Ik schaam mij enorm…
Mijn kids zeggen steeds dat ik niet zo dik ben, dat er mensen zijn die dikker zijn. Dat ik mij niet hoef te schamen… Heel lief allemaal, maar ze hebben mij ook niet anders gekend.
Ik ga terug naar de badkamer en weeg mijzelf. Op de kop 108,00kg. Nog niets gewijzigd dus tov mijn weging bij de intake.
Het is 9u30 eer ik onder kom en ik vraag aan mijn dochter of ze mij ook mijn lichaamsmaten kan opmeten. We meten de borst, rechterbovenarm, taille, buik, heupen, rechterbovenbeen en rechterkuit.
Ik noteer alles mooi en schrijf er de datum van vandaag bij: 03/01/2021.

Ontbijt

Daarna kijk ik op mijn menu wat mijn eten vandaag is.
Het eerste wat ik dien te eten is sojayoghurt met wat sugarly.
We wegen mooi onze 100g sojayoghurt af en nemen de sugarly erbij… Ik begin met 1 koffielepeltje erbij te doen. Hmmm, zou ik niet nog eentje erbij doen, want wat als het niet lekker is? Een tweede is misschien te veel… Ik beslis er uiteindelijk nog een half bij te doen.
Ik neem mijn eerste hap… DAMN wat is dit gesuikerd!!! Goedemorgen Anya, lekkere suikerbom als ontbijt!
Dit smaakt nog meer gesuikerd dan mijn boule de berlin en eclair van gisterenavond te samen. Dit gaan we dus in de toekomst niet meer doen Anya. Woensdag staat dit terug op de planning, dan zullen we starten met een half koffielepeltje.

Ik lees mijn mails en al mijn berichten op mijn sociale media na en zie dat de mevrouw die ook Addison heeft mij heeft laten weten dat ik haar mag bellen in de namiddag. Wat leuk! Ik kijk er naar uit. Hopelijk kom ik dan iets meer te weten over Addison en een GBP.

Tussendoortje en middagmaal

Het is plots 11u en ik maak mij snel een warme chocoladedrank van een van de potten van Tom.
Er stond op de bereidingswijze dat ik ze niet mocht laten koken… Whoops, de microgolf stond iets te hard en te lang op… Maar het had gelukkig geen effect op de smaak, deze is best wel lekker.

Hierna zet ik mijn soep op voor deze middag als lunch; groente jullienne. De groentjes komen uit een pak van de diepvries. Ik lees alle groenten na die erin zitten, want momenteel mag ik geen avocado, bonen, erwten, linzen, maïs en pastinaak. Niets van dit alles zit er in zie ik op het eerste zicht… tot ik lees… Aardappelen!! Omg neen, en dat zijn allemaal zo van die fijne blokjes, hoe ga ik het verschil weten of het knolselder of aardappel is?! Tja, pech, we gaan ze bereiden, klaarmaken en we zullen tijdens het drinken wel een voor een alle witte blokjes uit de soep halen.
Ik neem al mijn bouillonblokjes die ik gekocht heb en kom tot de conclusie dat de vetarme blokjes van Liebig minder vetarm zijn dan die van Maggi. Maggi scoort beter qua verhoudingen suiker en vet per 100ml, dus Maggi is de winnaar om mijn groentjes in hun bad te gaan vergezellen.
Vetarm is dus toch niet zo vetarm. Les die wij bij deze hebben geleerd: lees steeds goed de tabel en vergelijk deze goed.
Ik doe 4 blokjes bouillon op 4 liter, op de verpakking staat 1 blokje per 500ml, maar dit moet ook ok zijn. Peper en zout durf ik er niet goed bij te doen, want nergens op mijn schema staat dat dit mag.

Hoofdpijn

De soep staat op het vuur langzaam te koken en plots voel ik hoofdpijn opkomen. Lap, daar hebben we het al. Dit kennen we dus nog van in de tijd van mijn 100-dagen suikerchallenge. Een nadeel van afkicken van de suiker en toen duurde dit meer dan 2 weken, dus kan mij er nu ook aan verwachten wat de komende 10 dagen het effect zal zijn elke dag. Lang leve het allergisch zijn ook voor pijnstillers. Mijn alternatief is om dan maar voldoende water te drinken door de dag.

Mijn hoofdpijn wordt er niet beter op doorheen de dag, spijtig ook al heb ik intussen al heel wat meer water op dan ik op een normale dag drink.

Rond 13u gaat mijn gezin middag eten. Ik heb voor hun deze ochtend croissants en pistolets gehaald. Dit gaan kopen voor hen is niet zo een moeilijke voor mij. Om erbij te gaan zitten terwijl zij dit eten, dit is blijkbaar toch andere koek. Mijn drang om dit ook te eten is momenteel te groot dat ik beslis mij af te zonderen aan de bureau met mijn tas soep. Deze soep proeft zeer flauw van smaak, gelukkig heb ik 2 kippenbouillonblokjes gemixt met 2 groentebouillonblokjes, heb ik toch iets meer smaak erin.

Na mijn soep begin ik de voorbereidingen te nemen voor ons dochter te kunnen helpen met leren leren.
Rond 17u als ik hiermee klaar ben, zie ik dat ik een melding op mijn messenger van Odette, de dame die ook Addison heeft en een GBP heeft, heb gekregen rond 13u dat ik haar toen mocht bellen. “Oh neen, ik ben dit compleet vergeten!!”, schiet er door mijn gedachten. Ik ben zo opgegaan in dat van mijn dochter, dat ik ben vergeten water te drinken tussendoor maar het ergste van al ik ben die dame ben vergeten te bellen in de namiddag.
Ik stuur haar meteen mijn excuses en vraag of ik haar later op de avond mag bellen. Ik krijg meteen en respons terug dat ik haar ook nu mag bellen. Wat een geluk!

Gesprek met Odette

Ik bel haar op. Wat ben ik blij met dit gesprek. Zij heeft ook Addison en nam bij het begin van haar GBP nog meer medicatie dan ikzelf op dit moment. Momenteel neemt ze niets meer buiten L-thoraxyne.
De GBP heeft haar heel goed gedaan voor haar Addison. Zelf is ze nu te slank dan goed is voor haar, ze heeft nu ondergewicht momenteel. Ze stelde mij gerust dat ik best wel mijn einddoel zal behalen. Maar dat alles natuurlijk er van afhangt hoe ik omga met mijn eetpatroon.
Ze gaf mij heel wat tips. Om echt goed te luisteren naar mijn lichaam. Dat van zodra ik voelde dat iets genoeg is, ik dan ook echt moet stoppen en niet nog proppen om erbij te krijgen – niet zoals gisterenavond met mijn dessert dus, shame on me.
Dat ik best nog lekkers kan eten, maar 1 hap want anders ga je dumping krijgen, niet voor een 2de hap gaan want ja dan krijg je zeker dumping.
Blijf in je marges, ga het niet de grenzen gaan zoeken.
Volg ook volledig het opgelegde eetpatroon voor de exacte periode zoals is voorgeschreven. Dus niet eerder gaan experimenteren met grenzen af te tasten.
Eet ook echt jouw 6 eetmomenten steeds ook al sta je eens stil, niet minderen.
Idem voor sporten, luisteren naar advies en niet eerder gaan sporten dan artsen zeggen.
Qua mijn medicatie dien ik goed op controle te blijven gaan bij mijn endocrinoloog om te kijken hoe mijn lichaam reageert. Want het is ongekend hoe mijn lichaam gaat reageren op de GBP. Zijzelf is na haar GBP zeer snel veel afgevallen. Ze komt van 96kg en na 15mnd weegt ze nu nog maar 48kg.
Ze wijst ook op het belang van blijven naar de diëtiste te gaan en onder begeleiding blijven. Zijzelf doet dit ook nog steeds.
Het belangrijkste waar ze op bleef hameren was dat ik echt naar mijn lichaam dien te luisteren. Want net zoals iedereen hebben we dit jaren niet gedaan, nu is het tijd voor een reset. Tijd om van ons lichaam te houden en naar ons lichaam te luisteren. Genoeg is genoeg, stop is stop, neem de basis gezond en volg deze gezonde weg, kies hiervoor, neem deze kans om deze gezonde reset te nemen.
Zijzelf geniet ook nog van lekkers, maar houdt het bij 1 hapje. Want als ze een tweede zou nemen weet ze wat de gevolgen zijn en deze zijn niet min qua dumping.
Ze zou inderdaad alles kunnen eten wat ze maar wil, maar zij kiest ervoor zich te houden aan haar gezonde eetpatroon, haar gezonde reset.
Ik heb haar ook gezegd dat ik inderdaad een grote angst heb om terug te hervallen. Dat ik grenzen zou gaan afzoeken. Zij liet mij weten dat dit een keuze is en dat ik daar geen bang voor dien te hebben. Gewoon omdat ik al besef dat dit een reset is voor een gezonde start, gelooft zij erin dat ik effectief mij hieraan ga houden. Door de angst alleen al zal ik kiezen voor de gezonde weg. Ik weet wat het met mijn lichaam doet als ik de slechte en ongezonde keuzes maak. Ja, mijn medicatie speelt hier ook een grote rol in, echter maak ik nog steeds de beslissing van wat ik pak. Ze raadt mij ook aan dit goed te bespreken en steeds hulp in te schakelen van de dokters, diëtiste en psycholoog, want er komt bij dit alles veel meer spelen dan enkel een keuze te maken. Mentaal zullen er ook keuzes dienen gemaakt te worden. Vooral bij mij omdat tot op heden mijn keuze bij emo-eten steeds ongezonde voeding is, terwijl er nog zoveel andere alternatieven zijn.
Maar buiten dit zal het mentaal ook moeilijk zijn…
Zij maakte de vergelijking van haar dochter en haarzelf toen ze waren gaan shoppen, of zijzelf in vergelijking met haar vriendinnen. Zij is altijd de “dikkere” geweest en nu is zij plots de “slanke” wat zorgt voor een vertekend beeld bij haar omgeving over hun eigen beeld.
Daar heeft ze wel een punt en hier had ik nog niet bij stilgestaan. Ons dochter is bijna 15, heel veel met haar uiterlijk bezig en ook heel onzeker hierover. Zij is slank en groot en toch voelt zij zich dik. Ik heb al vaak met haar hierover gesproken. Heb haar dan ook duidelijk gemaakt dat zij een gezond bmi heeft, dat zij een vertekend beeld heeft van zichzelf zoals ik op haar leeftijd. Zij heeft het nadeel dat zij net als ik al vroeg volwassenen is qua lichaamsbouw in vergelijking met haar klasgenoten. Ze begrijpt nu eindelijk dat ze ok is qua gewicht en toch twijfelt ze nog  en is ze heel onzeker. Als ik nu ga afslanken en meemaak wat deze dame meemaakt, slanker zijn dan haar dochters of omgeving, dan zou dit inderdaad een volledig verkeerd en vertekend beeld aan mijn dochter kunnen geven. Hier dien ik goed op te letten dat ik haar dit dan goed duidelijk maak hoe vertekend dit beeld is.
Het was een zeer aangenaam, verhelderend en boeiend gesprek dat ik met Odette heb gehad. Mijn angst ivm het effect van mijn Addison is gaan liggen momenteel.

Avondeten

In de avond eten mijn man en kinderen de overschotjes kalkoenrollade van Nieuwjaarsavond met hierbij kroketbolletjes. Dit is een uitdaging voor mij, want ik heb de gewoonte om tijdens het koken zo snel een kroketje uit de kom te nemen en in mijn mond te stoppen, maar dit gaat niet.
Ik warm mijn biefstuk met een eetlepel vet op en hierbij een tas soep als groenten. Ik was niet goed voorbereid qua groenten deze avond.

Goesting

Later op de avond krijg ik enorm veel goesting om iets te eten en blijkbaar ben ik niet de enige op de facebookgroep van steungroep GBP januari. Ben dus niet de enige die hier niet goed op voorbereid is.
Bij deze les geleerd: ook rauwe knabbelgroentjes voorzien voor in de avond en steeds groenten voorzien bij mijn maaltijden op de middag of avond.
Nu, dat laatste heb ik al opgelost door een nog meer gedetailleerdere planning op te maken voor de komende 10 dagen. Zodat ik zeker telkens mijn groenten heb om te eten. Ik ga nu vaak de groenten die mijn gezin de avond voordien heeft gegeten, voorzien voor mij bij mijn avondeten diezelfde dag ofwel de middag van de dag nadien.